Derde Helft (123)

Klaroengeschal vanuit Buitenpost, om precies te zijn uit de Dr. Wumkesstraat 4. Daar resideert Foppe de Vries en hij mag als wielerstatisticus (honoris causa) elk najaar de noordelijke criteriumkoning proclameren. Dit keer is deze vorstelijke eer ten deel gevallen aan Jan Bos. Deze amateur uit het Friese Bontebok neemt de troon over van Muntendammer Paul de Haan. Het is overigens niet de eerste keer dat Bos primus inter pares is geworden. Hij was dat ook al in 2012. Johan Knol uit Midwolde mag zich reservekoning noemen en Harry Sweering (Sneek) staat als nummertje drie genoteerd. Overigens is de koning andermaal geen veelwinnaar. Op zijn palmares kon hij overigens slechts twee rondjes om de kerk bijschrijven, die in Marum en Sneek.

Of Sjors Beukeboom ooit criteriumkoning wordt, staat alleen nog in de sterren beschreven. Sjors, die de lezers van het Dagblad van het Noorden misschien nog kennen als juniorverslaggever, heeft in elk geval talent op de racefiets. Vooral op geaccidenteerd terrein. Zo beklom de 17-jarige jongeman uit Eelde-Paterswolde de Mont Ventoux in een supertijd: 1 uur en 16 minuten. Ook viel zijn coup de pédale op tijdens de recreatieve rondjes op sportpark Corpus den Hoorn. Inmiddels heeft André Boskamp zich via een tipgever over Sjors Beukeboom, die nog nooit een officiële koers heeft gereden, ontfermd. Want Sjors wordt volgend jaar écht coureur. De oud-bondscoach uit Leek ziet in deze Sjors een groeibriljantje.

Nog meer fietsen. Het Colombiaanse cyclisme is, met dank aan jongens als Nairo Quintana en Roberto Uran Uran, bezig aan een internationale opmars. Maar ook een Hoogkerker draagt zijn steentje bij aan de Colombiaanse wielerhausse. Hij luistert naar de naam Albert Raven, voorheen een noordelijke topamateur. Raven woont, sinds hij met een Colombiaanse is getrouwd, al geruime tijd in dit Zuid-Amerikaanse land en op een Colombiaanse licentie werd hij vorige week als kersverse Dreestrekker (65 dus) in het Boliviaanse Santa Cruz de la Siera Pan-Amerikaans kampioen tijdtijden bij de Masters 60+.

Voetbalclub Oranje Nassau houdt haar christelijke vaandel hoog. Voorzitter Jan Buitenhuis en zijn kompaan Kor Mollema wilden wel eens af van het gereformeerde imago en stelden de ledenvergadering voor de C voor VV Oranje Nassau weg te halen. Uit de tijd, vonden ze. Want tegenwoordig is iedereen welkom bij O.N., zelfs heidenen. Maar Buitenhuis had buiten de waard gerekend met dit voorstel. Enkele zeer belegen clubmastodonten in dit geval. Zij meldden zich ter vergadering als fervente tegenstemmers. Buitenhuis wilde geen schisma en trok daarom schielijk zijn voorstel in. Het blijft dus vooralsnog CVV Oranje Nassau.

Er is een biljarter heengegaan, een matador op het groene laken. De beste die we in het Noorden hebben gehad. Dat was Joop Boelens, met afstand. De voormalige hotelier in Wildervank. Joop, die 75 jaar is geworden, was de enige noordelijke ereklasser. Hij speelde tegen grootheden als Henk Scholte, Tiny Wijnen en Hans Vultink en was ook als organisator (NK libre) actief.

Derde Helft (122)

Sinds er anno 1887, het oprichtingsjaar van Be Quick, in Groningen competitief wordt gevoetbald, heeft de stad zich van meet af aan geprofileerd als een voetbalstad. Tal van helden, iconen en legendes zijn bijgezet in de historie, maar een standbeeld, toch het hoogst haalbare als het om ‘eeuwig’ eerbetoon gaat was tot afgelopen zaterdag voor niemand weggelegd. Aan kandidaten geen gebrek. Denk aan de Be Quick-internationals Hans Tetzner, later furore makend als de nationale voetbalknietjesdokter, en Evert van Linge, die als architect ook nog eens het Esserbergstadion ontwierp. Otto Bonsema – eerst Velocitas, daarna GVAV – had (heeft) er ook wel eentje verdiend, net als Martin Koeman.

Onze sportcultuur zit echter helaas zo in elkaar dat we grootheden van weleer redelijk snel vergeten. Maar daar komt langzaam verandering in. Zie de supportersvereniging van FC Groningen, dat haar 30-jarig bestaan cachet gaf door kunstenares Lia Krol opdracht te geven een standbeeld te maken van Tonny van Leeuwen. Hoewel deze buitengewoon spectaculaire keeper al weer 43 jaar geleden dodelijk verongelukte, spreekt hij de oudere FC-supporters nog altijd tot de verbeelding. Het meest treffende staaltje daarvan bij de onthulling van het beeld kwam op naam van Tinus Jager uit Niekerk. Hij had twee sinaasappels meegenomen en legde die liefdevol neer bij het monument. Vanwaar dit gebaar? Nou, Tonny kreeg voor elke thuiswedstrijd een sinaasappelregen van de Zaagmulderswegzijde. Want Tonnie onderhield zijn vitaminepeil tijdens wedstrijden met schijfjes van deze zuidvrucht.

Behalve veel supporters uit de goede ouwe tijd, gaven ook Tonny’s ploeggenoten van toen acte de présence. Van hen was Piet Fransen, Tonny’s stapmaatje, uitverkoren om het doek van het beeld te trekken. Piet, eveneens een legende, deed dat zoals we hem kennen bij dit soort eerbetoon; geëmotioneerd. Met een traan in zijn linker ooghoek: “Ik hoop dat ik na mijn tijd naast hem mag komen staan.”

John Schurer, de voorzitter van de supportersvereniging, hoopte dat dát nog even duurt, want, zo zei hij, alleen doden krijgen een standbeeld. Welke coryfeeën van weleer zag ik nog meer? Nou Rikkert Lacrois (80 inmiddels en met twee kunstknieën), oud-trainer Ron Groenewoud, Wim Visser, Geert Schuurman (reservekeeper achter Tonnie), Dick van Vlierden, Theo Buijs (kwam van Ajax), Jantje Hordijk (kwam van Feyenoord), de Drentse windhond Henny Weering, Schansker Wubbie Smeins, Jaap Kooistra, Maarten Kooij, Henk ‘peikie’ Oosterwold, Peter Eimers, Azing Griever, Jaap Wolters en Hans Wortelboer. De laatste, een icoon uit de glorietijd van WVV, beweegt zich al jaren voort in een rolstoel als gevolg van een beschadigde ruggenwervel.

Ook van deze partij; Heinz Libuda, ooit een technische Duitse middenvelder. Hij woont tegenwoordig in Warstein, daar waar het gelijknamige bier wordt geproduceerd. En o ja, de 68-jarige Jaap Wolters (later nog rugbyer geweest) is als enige nog regelmatig in training, elke woensdag bij de superveteranen van Be Quick. “Dan zeg ik altijd tegen mijn vrouw, ik ga naar de euthanasietraining.”

Op naar het volgende standbeeld.   

Derd Helft (121)

Het is in feite breaking nieuws: Oranje Nassau gaat haar religieuze veren afschudden. Afgelopen week werden tijdens de ledenvergadering van de stad-Groninger zaterdagclub de statuten zodanig gewijzigd dat de christelijke signatuur is verdwenen. Voorzitter Jan Buitenhuis: ”We zijn al een hele tijd geen typisch christelijke club meer, onze leden zijn tegenwoordig van alle gezindten. Daarom gaan de initialen CVV voor Oranje Nassau verdwijnen en wordt het Oranje Nassau 1918. Daarmee doen we onze anciënniteit beter recht aan, want we behoren tot de drie oudste zaterdagclubs van ons land.” Bestuurslid algemene zaken Kor Mollema vult aan: “We worden altijd als die gereformeerde club gezien en van dat imago willen we wel eens af.” Buitenhuis denkt ook dat O.N. haar langste tijd heeft gehad. ”Op termijn is een fusie onontkoombaar en dan denk ik aan Amicitia VMC, onze van oorsprong katholieke buren. Wij passen prima bij elkaar.”

Overigens is Johan Lindemulder tot lid van verdienste van Oranje Nassau benoemd. Johan heeft veel gedaan voor de club waarvan hij al 46 jaar lid is. Hij speelde jarenlang in het eerste elftal en was ook nog negen jaar voorzitter.

Vorige week kwam ik met Lesmond Prinsen aan de praat. De oud-prof van BV Veendam keek met pa Henk naar LTC – Oranje Nassau en langs het Asser lijntje liet Lesmond zich iets opmerkelijks ontvallen toen we het over de mislukte doorstart van Veendam hadden. Lesmond, ook aanwezig bij die bewuste avond, onthulde dit: ”Dat was totaal onnodig geweest. De gemeente Veendam heeft op het verkeerde paard gewed. Ik had twee ton beschikbaar, maar kreeg geen kans. Men gaf de zegen aan de zogenaamde Zwarte Mannen, die cultjongens rond Veendam. Maar zij hebben amper een grijpstuiver bij elkaar gekregen.” Tijd voor diepgaand onderzoek.

Bij de GSAVV Forward heeft – met het traditionele ceremonieel vertoon – de jaarlijkse bestuursoverdracht plaatsgevonden. Het bestuur van preses Luciano de Vries werd opgevolgd door een kabinet onder leiding van Sander Ossenkoppele (hoe mooi kan een naam zijn). Sanders droom is daarmee in vervulling gegaan: een dubbelrol als eerste elftalspeler en veurzitter. Zijn intreedrede onlangs in clubblad De Oude Schoen deed veel beloven. ”Ik heb grootse plannen met Forward in de tweede klasse. Met mijn internationale contacten in ware voetballanden als Slowakije en China ga ik proberen Forward naar een nóg hoger niveau te tillen.” Vooralsnog lukt dat nog niet écht, want na zes wedstrijden staat de Three Cheersclub puntloos onderaan.”

Retro is in. Dat zijn ze ook bij de ijshockeyclub GIJS achter gekomen en dus speelt het vlaggenschip van de eenmalige landskampioen komend seizoen in de tenues waarmee het 45 jaar geleden is begonnen, in de kleuren rood en geel. Het is, met dank aan nieuwbakken voorzitter/oud-speler Jacob van Gelder en Promotexbaas Johan Abma, een eerbetoon aan Groninger ijshockeypioniers als Rob van Aarum, Martin Leeflang (de legendarische keeper), Wils Pronk, Henk van Halteren en cultheld Cees Meeuwsen.

 

Derde Helft (120)

Hij mag zich de Godfather van het Groninger basketbal noemen, Bill Pijl. Want hij is – ere wie ere toekomt - voor een groot deel verantwoordelijk voor de aangename basketbalcultuur die de afgelopen halve eeuw in Groningen is gekweekt. Bill Pijl deed dat als gymleraar aan de Cort van de Linden ULO, waar hij, met hulp van horecaman Dick Jager, van een schoolclub een heus eredivisieteam maakte. Een waar kunststukje, onder de vlag van BVG. Hij leidde jongens als Jeroen Talens, Cees Snitjer en Frank Ardon op tot nationale toppers. Bill Pijl is inmiddels 77, maar nog net zo bevlogen als in zijn jonge jaren. En hoewel hij onlangs voor de derde keer is gedotterd, wil Bill Pijl nog gewoon trainen en coachen. Hij is druk doende zijn conditie op te vijzelen, zodat hij er weer volop tegenaan kan . Geïnteresseerde, en dan met name ambitieuze clubs kunnen zich bij Bill melden.

Ambitieus is ook de voetbalclub Mussel, ter plekke ook wel naar Duits model de SVau genoemd. De club heeft al aan de weg getimmerd met een voor een vierdeklasser piekfijne accommodatie, maar wil nu ook betere voetballers gaan opleiden. Het klimaat in het 1200 zielen tellende dorp is er klaar voor. Projectleider Lars Hemmes roept de jeugd van 6-18 jaar in Mussel en omstreken op kennis te komen maken met SVau Mussel. Ze krijgen gratis proeftrainingen aangeboden. Er komen ook clinics, deels verzorgd door profs. Trouwens, kabouters (tot 6 jaar) zijn eveneens welkom. Die worden gevormd door Rolf Smidt. Meer info: www.svmussel.nl

Heeft Winschoten een primeur? Ik kan mij niet heugen dat ‘Sodom’ ooit een handbalinternational heeft voortgebracht en dat nu gaat gebeuren. Die eer komt op naam van Sanne Hoekstra. Zij is geselecteerd voor Oranje dat naar het EK handbal in Hongarije en Kroatië gaat. Ze heeft het vangen van ballen niet van een vreemde, want ze is de 22-jarige dochter van Sape Hoekstra, die in de jaren ’80 liefst 213 keer het doel van  BV Veendam verdedigde. Sanne speelt bij de Duitse 2^e Bundeligaclub HSG Bensheim/Auerbach.

De oud-sponsor van Veendam, Koos Gjaltema, heeft de volleybaltrots van het Noorden, Lycurgus, een mooie dienst bewezen. De club kreeg kans om de internationaal gelauwerde middenman Dennis van der Veen van Paris Volley over te nemen. Voorwaarde was niet het geld als wel een baan, zodat hij zich als dertigplusser op een maatschappelijke toekomst kan richten. Gjaltema bracht uitkomst en zette hem spontaan als magazijnmedewerker op zijn loonlijst.

Er komt een nieuw, digitaal medium op de noordelijke sportmarkt. Het heet Sport in Stad en wordt geïnitieerd door advocaat Martijn van der Veen en FC Groningens communicatiemedewerker Bas Kammenga. Ze worden ondersteund door Marc van den Herik, Paul Top en Hans Schrijer. De bedoeling is dat er op hun site Hard Grasachtige producties worden geplaatst. Vooral met romantiek overgoten  sportcultuur dus. De site gaat op 18 oktober online.

  

 

Derde Helft (119)

Feest in de Euroborg, waar FC Groningens Hattricks Club, de dames en heren uit de business zijn hierin verenigd, haar 10-jarig bestaan vierde. Voorzitter Winfried de Haan (De Haan Advocaten) zorgde niet alleen voor een amusant avondje dikdakkerij, maar had ook iets nieuws. Trouwe leden worden voortaan beloond met een loyaliteitspremie. De primeur in deze was voor Anita Makken, de uitbaatster van Bar Players in de Groninger Poelestraat. Ze is niet alleen al 10 jaar HC-lid, maar daarvoor – samen met haar ouders John en Gré - ook al 17 jaar 1id van de voorganger van de Hattricks Club, de ORG (Ondernemers Rond Groningen). Die trouw werd beloond met een waardecheque van 2000 euro.

Ook trouw is Gerard Smit, maar hij aan Lycurgus. Hij viert zijn zilveren jubileum van de Groninger volleybaltrots, waar hij in 1989 is begonnen als assistent-coach van Henk Wever. Nadien werkte hij met gerenommeerde collega’s als Henk Draaisma, Loek Hagendoorn en Ronald Zoodsma. Maar Smit deed meer dan Lycurgus 1, hij coachte ook Heren 2 en 3. Kortom, een goed gelooid meubelstuk van de club.

Eerbetoon eveneens aan wijlen Tonny van Leeuwen, de legendarische keeper van GVAV, de voorloper van FC Groningen. Hij krijgt niet nóg een tribune maar wordt vereeuwigd met iets ‘hogers’, een standbeeld voor de Euroborg. De onthulling is 18 oktober en FC Groningen hoopt dan zo veel mogelijk oud-collega’s van Van Leeuwen te begroeten. Maar, aldus communicatiemedewerker Bas Kammenga, er zijn wat oud-GVAV-ers spoorloos. Het gaat om Johan Hoeksema (ooit Oranje Nassau), de stadjers Maarten Kooy, Chris Pals jr, Seine Middeljans (CEC’er), de Duitser Heinz Libuda en de inmiddels 91-jarige Oostenrijkse catenacciotrainer Ludwig - nicht über die Mittellinie – Veg. Speurneuzen gezocht derhalve.

Is in de (Nederlandse) wereld van het geloof oecumene al wijd en zijd ingeburgerd,  in de Groninger voetbalwereld zien we een ontwikkeling die daar sterk aan doet denken. Je moet er voor naar de kaartclub Pierre de Coubertin, ooit in het clubhuis van GRC Groningen opgericht door Jack Rijploeg. Blijkbaar is het daar zo gezellig dat ook ouwe getrouwen van andere clubs zich er laten zien. Zo zagen we onlangs bestuurslid Roel Kok van Velocitas 1897, en Oranje Nassau-speaker Ernst Visser zich schielijk aansluiten bij de klaverjassende GRC-ers. Ook Klaas van Dingen, bloedgroep WVV, pleegt er maandelijks een kaartje te leggen. Ze zetten de filosofie van Wim Mensen, oud-directeur van de Groninger Sportraad, kracht bij: sport verbindt.

Hij was ooit criteriumkoning van het Noorden, succesvol wielrenner dus, maar afgelopen zondag heeft Peter Stokje op 45-jarige leeftijd dé sportprestatie van zijn leven verricht. De Hoogkerker, ook oud-teammanager bij Donar, volbracht zijn eerste de beste marathon, die van Berlijn. Net binnen de vier uur (3.58) en bijgestaan door vriendin en duathlonatlete Erika Broekema. Stokje stopte met wielrennen vanwege hartritmestoornissen. En dan vele jaren later de klassieker over ruim 42 kilometer uitlopen. Een trotse Stokje: “Daarom is dit het absolute hoogtepunt in mijn sportleven.” Driewerf chapeau!!!

 

 

Energy Valley Topclub zet vaart achter Barcelona-model in Groninger topsport

Groningen – Energy Valley Topclub bestaat al vier jaar, maar met één van de doelstellingen van dit samenwerkingsverband tussen de vier stad-Groninger topsportclubs (FC Groningen, Donar, Lycurgus en Nic.) en de EVTC-partners wilde het nog niet écht vlotten. Daar gaat verandering in komen. Het door FC Groningens commercieel directeur Robbert Klaver vier jaar geleden gelanceerde plan om genoemde clubs te verenigen in het (succesvolle) Barcelona-model gaat nu handen en voeten krijgen.

De Spaanse topclub heeft wereldwijde bekendheid als voetbalclub, maar onder deze blauwrode paraplu gaan meer sporten schuil. Zoals een basketbaltak, die internationaal aan de weg timmert. Maar FC Barcelona is ook handbal, rolhockey en zaalvoetbal. Ofwel; FC Barcelona is een klassieke omnivereniging, zoals je die hebt in Madrid (Real), Lissabon (Sporting en Benfica), Leverkusen (Bayer), Istanboel (Galatasaray, Besiktas en Fehnerbace), Athene (Panathinaikos en Olympiakos) en Moskou (CSKA). Allemaal krachtige A-merken in de wereld van de sport. In München is men ook op die toer gegaan. Het machtige voetbalbedrijf Bayern heeft een basketbaltak gekregen en die moet op korte termijn een hoofdrol in Europa gaan spelen.

Zo’n constructie voor de topsport in Groningen zou ook niet verkeerd zijn, dacht Klaver. Hij overtuigde kapitaalkrachtige marktpartijen als Gasunie, GasTerra, Imtech, BAM, Groningen Seaports en Essent financieel mee te doen in dit verhaal en zie daar: Energy Valley Topclub was geboren. De vier clubs kregen er een gezamenlijk en vooral ook royale sponsor bij. Een sponsor ook met een duidelijke visie; ga gezamenlijk voor één doel, het zo goed mogelijk profileren van de Groninger topsport in samenhang met een scala aan maatschappelijke doelen.

Het geld werd in dank aanvaard door de clubs, maar de idealistische invulling van het project is nog niet écht van de grond gekomen. Ja, een geblesseerde volleyballer (international Robert Andringa) mocht bij FC Groningen revalideren na een zware beenbreuk, er waren een paar stageplekken in de Euroborg beschikbaar voor sporters van andere clubs en men bracht elkaar beleefdheidsbezoeken, maar daar hield het wel mee op. De geldschieters waren dan ook alleen tevreden over de maatschappelijke en commerciële effecten die Energy Valley Topclub teweeg heeft gebracht. Over de apathie van de sportclubs inzake een nauwe samenwerking waren ze minder te spreken.

Dat was de insteek van de laatste vergadering van alle participanten in Energy Valley Topclub. Er moest niet alleen aan de verdeling van de poet, een dik half miljoen op jaarbasis, worden gedacht, maar ook aan een (veel) coöperatiever manier met elkaar omgaan. De clubs werden daarbij gestimuleerd door de Hanzehogeschoolstudent Matthijs van der Laan, die een haalbaarheidsrapport over verregaande samenwerking heeft gemaakt. De uitkomst was positief en vanuit die visie hebben de clubs elkaar én Energy Valley Topclub beloofd mee te gaan werken aan de oorspronkelijke plannen, de realisering dus van een omniclub, gesymboliseerd ook door eenheid van naam en tenue.  

Dat FC Groningen in dit proces leidend is, ligt voor de hand. De voetbalclub heeft er het (professionele) apparaat voor en in Klaver ook de grondlegger van het idee. Klaver is blij dat het er in nu eindelijk van gaat komen. Weliswaar stapsgewijs, maar toch. Voordat Groningen Donar tegen Leiden speelt, is er flink wat water door het Reitdiep gestroomd,  maar de eerste stappen worden komend seizoen gezet. Klaver denkt daarbij bijvoorbeeld aan de stichting die boven FC Groningen hangt en wordt bemand door Henk Pijlman (directeur Hanzehogeschool), Edo Hut (oud-commissaris van FC Groningen)  en de zakenman Jos Haverkort. Klaver: “Die zou je ook al boven de andere clubs kunnen hangen. Op die manier kunnen, om maar eens wat te noemen, niet zo maar eventjes bestuursleden uit eigen kring worden aangesteld. De stichting waakt over het aanstellingsbeleid van capabele bestuursleden. En wat ook snel ingevoerd kan worden volgens mij is het samenbrengen van de ticketingsystemen, ik denk dan met name bij Donar, en andere administratieve zaken. Wij hebben een factureringprogramma dat op de cent af bijhoudt wat er wekelijks aan geld binnenkomt en wat er uitgaat. Ook sponsorproposities kunnen we best gezamenlijk in kaart brengen. En als de contracten met de kledingleveranciers aflopen, willen we ook de kleding gezamenlijk inkopen. Net als medische middelen. Voor Nic. kan dat al gauw 2000 euro schelen en dat is voor zo’n kleine club een fors bedrag. Ook het vervoer kunnen we gezamenlijk doen. Al met al kun je met deze vormen van samenwerking heel wat geld besparen.”

Volgens Klaver hebben de clubs nu eindelijk ingezien dat samenwerking de Groninger topsport naar een hoger plan kan brengen. “De clubs hebben een vaste man op Energy Valley Topclub gezet. Mede door het ontbreken van continuïteit in de diverse besturen was dat nooit het geval. Bovendien werpen bij clubs zich mensen op die juist kansen zien in Energy Valley Topclub. Ik noem Gert-Jan Swaving, het bestuurslid dat bij Donar deze zaken in zijn portefeuille heeft gekregen. Dat is een man met visie. En bij Lycurgus heb ik een hoge pet op gekregen van Arjan Taaij. Hij zit weliswaar niet in het overlegorgaan, maar hij is meer dan een coach die alleen voor de punten gaat. Arjan heb ik leren kennen als een slimme, positief denkende vent die weet hoe je volleybal in Groningen naar een hoger plan moet tillen.  Daarom twijfel ik er niet aan dat we nu concrete dingen gaan neerzetten met Energy Valley Topclub.”

Klaver ziet louter positieve effecten van de bundeling van krachten. Hij denkt ook aan kruisbestuiving van technische kaders. Natuurlijk zijn er ook punten die minder gemakkelijk verwezenlijkt gaan worden, vooral daar waar emotie in het geding is. Energy Valley Topclub zou graag zien dat alle clubs onder de naam Groningen gaan spelen, eventueel met de toevoeging van de oorspronkelijke naam. Dus Groningen Donar, Groningen Lycurgus en Groningen Nic. Net als in Barcelona dus. Ik denk ook dat je met deze constructie Groningen op een unieke manier op de nationale sportkaart zet.”

 

Dick Heuvelman

Derde Helft (118)

Hij was altijd in de weer op bevroren water, maar de laatste tijd is Gerard Kemkers actief als het gaat om zwemwater. De (oud?)schaatscoach zet zich namelijk als ambassadeur in voor zwemwater voor de bewoners van Koninklijke Visio De Brink in Vries, wier zwembad (Plons geheten) gesloopt dreigt te worden als er niet snel aan de eisen des tijds wordt voldaan, met name op het gebied van milieu en duurzaamheid. Kemkers voert daarom actie voor grondige renovatie van het bad, samen met twee andere noordelijke sportcoryfeeën, Olympisch zwemkampioene Ranomi Kromowidjojo en NOS-commentator Herbert Dijkstra. Laatstgenoemde is regelmatig te vinden in het bad, want zijn gehandicapte neefje Max, de zoon van oud-Noorderrondritwinnaar Harry Kiers, geniet met volle teugen van de vrijheid die hij in het water ondervindt.

Max Kiers is een van de acteurs in een fimpje waarin Ranomi, Gerard en Herbert via de sociale media een hartstochtelijke oproep doen mee te helpen Plons van de ondergang te redden. Onder meer via diverse vormen van crowdfunding kunt u, waarde lezers en lezeressen, meehelpen dat Max en zijn medebewoners in een aangepast omgeving kunnen blijven zwemmen in Vries. Mag ik op u rekenen. Een smsje à 3 euro naar 3669 (Plons) en klaar is Kees.

Tijdens de kick off van de actie afgelopen week vroeg ik Gerard Kemkers ook nog even naar zijn toekomstplannen. Nou, die zijn nog niet uitgekristalliseerd. Hij is bezig zich te oriënteren na een aangename zomer, waarin hij ongestoord met zijn gezin met twee opgroeiende kinderen leuke dingen heeft gedaan. Geen seizoenplanning, geen zomertrainingen en geen reisschema’s maken, zo heeft hij de accu weer opgeladen. Het zou mij niet verbazen als we Gerard Kemkers straks met iets geheel nieuws aan de slag zien gaan.

Iets nieuws deed ook Hans Nijland, de algemeen directeur van FC Groningen.

Nee, niet op zijn geliefde Ameland, maar in het Brabantse Vught. Hij liet zich er onderdompelen in het befaamde nonnenklooster. Niet om zich te bekeren tot het katholicisme en evenmin om er anderszins spiritueel te mediteren. Het was een puur zakelijk bezoek, want Nijland vond dat zijn talenkennis tijdens zijn buitenlandse reizen wel eens wat beter kon. Immers, er wordt vaak over miljoenen gepraat en dan kan miscommunicatie funest zijn. Nijlands missie is geslaagd, hij vond het een superweek. Met speciale dank aan docente Regina Coeli. Hij was tijdig terug om de 81^ste verjaardag van Moe Nijland te vieren.   

Vanuit Veendam maakt Klaas Fleurke mij attent op het bestaan van een bijzondere website, www.defabriekvanmijnvader.nl. Met name voor historische sportliefhebbers interessant, want er is veel te lezen over de connectie die de failliete profclub Veendam had met destijds Veenkoloniale topbedrijven DWM en Avebe. Een prominente rol in deze had de directeur van Avebe, in de volksmond Ouwe Roelofs (al heel lang wijlen) geheten. Zou het leven niet vergankelijk zijn, dan zou SC Veendam nog hebben bestaan.