Derde Helft (266)

Voetballende broers die de top van het Nederlandse voetbal hebben gehaald, zijn er genoeg. Zoals de gebroeders Van de Kerkhof (René en Willy), Muhren (Gerrie en Arnold, De Boer (Frank en Ronald) en, dichter bij huis, de Koemannen (Erwin en Ronald). Maar broers die in de scheidsrechterij samen naar het hoogste niveau opklimmen, dat is – bij mijn weten – nog nooit gebeurd. Die primeur zit er echter aan te komen. Een Groninger primeur zelfs, waarvoor de Uithuizer broers Siemen en Christian Mulder tekenen. De oudste Siemen (31), maakte vorig jaar zijn debuut (als ook furore) in de Jupiler League en deze zomer is Christian (24) gepromoveerd naar de Masterclass Betaald Voetbal. Dat betekent dat hij niet alleen beloftenteams gaat fluiten, maar af en toe ook zijn opwachting zal maken in de eerste divisie. Insiders achten het niet uitgesloten dat beiden ook de eredivisie binnen bereik hebben.

De eredivisie, dat was ook heel lang het podium voor Otto Roffel, na Tonny van Leeuwen de meest legendarische keeper van GVAV. Hoewel Otto al weer heel lang in Amstelveen woonachtig is vanwege zijn werk als directeur van het Olympisch Stadion, is Otto altijd GVAV-er gebleven. In hart en nieren zelfs. Inmiddels staat hij ruim 75 jaar (!!) op de ledenlijst van de blauwwitte club en dat zal worden gevierd. Komende zondag is er een groots Ottofeest op Kardinge, onder regie van een van de illustere vrinden van GVAV, Harry (HD) Weitering. Op het programma staat onder meer de onthulling van een artistiek hoogstandje van de hand van graffitikunstenaar Arnold Roggema, vervaardigd op uitnodiging van Sietse de Jager en Willem Eltink.

Het was nauwelijks voorstelbaar, maar afgelopen donderdag zat Gerard Gibcus niet op zijn vertrouwde plekkie in de jurywagen bij zijn wekelijkse wielerkoers op sportpark Corpus den Hoorn. De koersdirecteur was daags tevoren met spoed in het ziekenhuis opgenomen voor de behandeling van een zware longontsteking en wondroos aan een van zijn onderbenen. En jawel, alsof de duvel ermee speelde, zonder Gibcus op de bok ging het mis. Vanwege een (op dit circuit) zeldzame valpartij werd de koers, op voorspraak van klassementsleider Paul de Haan, stopgezet. Twee renners moesten per ambulance worden afgevoerd. Gelukkig viel het letsel mee. Ook voor Gibcus trouwens, Hij is inmiddels weer thuis en volgens dochter Karin popelt hij om donderdag weer van de partij te zijn.

Ook Ernst Visser, Mister Oranje Nassau buiten de lijnen, zat een tijdje in de pottenbak. Maar de man die als bestuurslid commerciële zaken op Coendersborg net zo gemakkelijk reclameborden verkoopt als dat hij zigzagvoorspellingen doet, is na een darmoperatie al weer aardig opgeknapt.

Bij de buren van Amicitia VMC was er treurnis. De van oudsher katholieke stadsclub moest afscheid nemen van haar oudste lid, Ben Dölle. Hij bereikte de leeftijd der zeer sterken (92) en diende Amicitia op tal van fronten. Het erelidmaatschap was zijn terechte deel.

   

Derde Helft (265)

Goed voorbeeld doet nog altijd goed volgen. Neem de Slag om Norg, de wielerkoers over deels onverharde wegen, een Nederlandse kopie van de Italiaanse Strade Bianche. Het succes inspireert nu ook andere organisaties. Zo is de 90^ste editie van de Schaal Sels, een klassieker rond Antwerpen, op deze formule ingericht. En dichter bij huis wil Femmy Bathoorn-Den Hoedt, de weduwe van de veel te vroeg betreurde Ronde van Groningen-organisator Bert Bathoorn, volgend jaar een Kleintje Slag laten verrijden in de Noordenveld-Westerkwartier Meerdaagse. Zij ziet daarvoor kansen in een Omloop rond haar woonplaats Roderwolde, met de grindstrook in Sandebuur als scherprechter.

Was er bij de wielervereniging Stormvogels nogal ongenoegen over de Slag van Norg vanwege het onthouden van startrecht, een van de sponsors van de Veendammer wielerclub (A&I/Kwant, ingenieursbureau in constructietechniek) was zo enthousiast over dit Drentse wielerspektakel dat dit bedrijf zich bij monde van CEO Henk Boelens afgelopen week spontaan heeft gemeld als sponsor van het evenement. Toch wel opmerkelijk.

We horen en zien hem niet zo heel veel meer, maar Kees van der Hoef, Groningens oudste rocker, is op zijn tachtigste (!!) nog altijd actief. In zijn residentie in De Pelsterhof is deze stadse cultlegende momenteel bezig met een boekje over…. Jawel voetbal. In zijn jeugdjaren, pal na de oorlog, was hij als Velocitaan een hartstochtelijk voetballiefhebber, die opgroeide met de toppers van toen als de noeste stopperspil Cees Ruben, de keepers Piet van Dorst en Jan Meulema, de kleine linksbuiten Carel(tje) Heideveld, de onverzettelijke rechtsback Jan Willems en de destijds grote talenten Pietje Fransen en Bé Kuiper. Binnenkort kunnen we lezen wat Good Old Kees zoal over hen heeft te melden. De titel is er al: Lief en leed op de voetbalvelden in Groningen en de periode die Kees behandelt is van 1945 tot 1954.

Ook korfbaltrainer/coach Douwe de Haan heeft een boek geschreven. Hij verhaalt over het proces waarin hij terecht kwam nadat hij in 2011 op eigen initiatief was opgestapt als technisch leidsman bij Nic./Alfa College. Hij was op dat moment nog maar twee maanden in functie. Benieuwd wat daar al schrijvend achter weg is gekomen. Overigens is De Haan voor komend seizoen hoofdtrainer geworden van KV Noordenveld in Roden.

De Groninger roeigemeenschap heeft afscheid moeten nemen van Evert Kruyswijk, die vorige week op 89-jarige leeftijd is overleden. Kruyswijk heeft veel betekend voor de Groninger roeiwereld. Zijn meest in het ooglopende verdienste was zijn rol als initiator/gangmaker/doorzetter bij de totstandkoming in 1991 van de PTT Watersportbaan in Harkstede, een van de neveneffecten van de door de regering doorgedrukte verhuizing van het (toen nog) staatsbedrijf naar Groningen. Met hulp van CdK Henk Vonhoff slaagde Kruyswijk in zijn missie. Helaas voor hem heeft hij ook de teloorgang van deze accommodatie nog mee moeten maken, ook al omdat écht grote wedstrijden Groningen niet waren gegund.    

Derde Helft (264)

Erik Bouwman begint te aarden in Zuid-Korea, het land dat de Groninger te hulp heeft geroepen om haar schaatsers optimaal te prepareren voor de Winterspelen in Pyeongchang (2018). In zijn column op de site www.sportinstad.nl doet de Koreaanse bondscoach regelmatig verslag van zijn belevenissen. Zoals met het eten daar. Dat gaat er soms verbazingwekkend aan toe. Bouwman: ”Het Koreaanse eten is fantastisch, maar af en toe maken we ook een verkeerde keuze. Zo kregen we laatst varkensdarmen voorgeschoteld en dat ging ons net iets te ver. Of een vissoep waarbij een nog levende en krioelende octopus bij onze tafel in stukken werd geknipt en in de hete soep eventjes door protesteerde. Verrassend genoeg was het best lekker en wisten we in ieder geval zeker dat het vers was.”

Het Spektakel van Steenwijk was vorige week Gronings gekleurd. Niet alleen fietsten Bauke Mollema en Tom-Jelte Slagter mee in het hoofdnummer (met Mollema als gewenste winnaar), ook de oude glorie van de Noordelijke Wielervereniging Groningen leefde zich er uit in een gentlemankoers. Gegangmaakt door (brommende) vrouwen trouwens. Spekkies voor de bekkies van mannen als Piet ‘Checco’ Pompstra, David Pots (de beul van Hoogkerk), Wim Bartol (de Blonde Pijl van Roden), Ronnie Hofman, Meine Seinen en de gebroeders Jan en Max Uitham. Ze trekken nog regelmatig fietsend met elkaar op, zoals onlangs in de Franse Vogezen. Daar ontpopte Max Uitham zich als de Adelaar van Groningen.

Over oud-wielrenners gesproken. Die worden gezocht door het Sport Science Instituut van de Groninger universiteit voor de hulp bij een innovatief project. De sportwetenschappers, onder wie toppers als Marije Gemser, Chris Visscher en Bert Otten, zoeken testers voor een nieuw ontwikkeld zadel, dat uiteindelijk een energiesparend effect moet hebben. Bovengenoemde heren, maar dus ook anderen (m/v), kunnen zich melden bij prof. dr. Gerard Sierksma, zelf hartstochtelijk wielerfanaat. Zijn mailadres: g.sierksma@rug.nl

We sluiten af met een eerbetoon aan de vorige week, op 79-jarige leeftijd overleden voetballegende Piet Fransen. Met dank aan de stadsdichter E. Filippus (pseudoniem van de oud-Oosterparkvoetballer Evert Meijer), alias de Kleine Vondel, die uit zijn archief onderstaand gedicht toestuurde.       

 
Hij was een artiest op het veld
en speelde niet alleen voor geld
nee, met gekromde rug en maximale inzet
werd menige tegenstander opzij gezet
ja, en wie kende z'n droge humor niet
daarin was Pietje ook een hele Piet
zo riep ie in het veld eens tegen Bonsema
'Ik luuster allain noar mien pa'
op een dag stond Feyenoord voor z'n deur
en waren ze bij GVAV flink in mineur
alras volgde het Nederlands elftal
ook daar ging ie voor iedere bal
heimwee bracht hem terug naar de stad
waar ie z'n trouwste supporters had

E. FILIPPUS

Derde Helft (263)

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Paul Zweverink kan er over mee praten. De scout van FC Groningen reed na een topfietsvakantie in de Dolomieten met een heerlijk gevoel over de Duitse Autobahn, in de buurt van München, huiswaarts toen hij plotseling een raar geluid hoorde. Gelijktijdig zag hij in zijn achteruitkijkspiegel drie racefietsen over het wegdek stuiteren. Die waren met rek en al van zijn dak gewapperd. Geluk bij een ongeluk was dat er op dat moment niemand achter hem reed. Nu bleef het bij een doodschrik en duizenden euro’s aan materiële schade, Twee fietsen waren rijp voor de schroot, onder wie die van Sjors Beukeboom, alias de adelaar van Eelde-Paterswolde. Zweverinks eigen fiets kan nog worden hersteld.

Dan verging het Henk Elderman (veel) beter op vakantie naar het Duitse Winterberg. De stem van de zondagse sportshow op Radio Noord, vergezeld van zijn vrouw Janet (geboren Kuntkes) en zoonlief Rik Evert, dronk

’s avonds na aankomst in de kantine van zijn tijdelijke verblijfplaats een Bitburger op de goed verlopen reis. Hij kreeg er één van de 1000 uitgereikte krasloten bij. En wat schraapte hij weg? Jawel, de hoofdprijs; twee kaarten voor de EK-kwalificatiewedstrijd Duitsland-Polen, op 4 september in Frankfurt. Broer Reint mag mee.

Uiteraard haalde de tuinparty van Joop Atsma voorafgaand aan de start van de profronde van Surhuisterveen ook weer het Stan Huygens Journaal in De Telegraaf. De societyscribent liet andermaal tal van VIPS aan het woord, zoals Ed Nijpels, de voormalige commissaris der (toen nog) koningin. Of het nu kwam doordat de VVD-coryfee er burgemeester Jan van Zanen van Utrecht tegen het lijf liep of niet, maar Nijpels wil wel eens meer dan een showkoers in het Fries-Groninger grensdorp.. “Wij willen in Friesland óók de Tour, en dan met een tijdrit op de Afsluitdijk,” blies Nijpels van de Feanster toren. Hij kreeg spontaan bijval van de Friese CDA-gedeputeerde Sander de Rouwe.

De honderden wielrenners en andere recreanten die donderdagsavonds op de wielerbaan van sportpark Corpus den Hoorn een uur lang rondjes fietsen in de Ronde van Gibcus, zien haar alleen maar zittend in de jurywagen. Naast vader Gerard, die dit wekelijkse, recreatieve fietsfestijn al vele jaren organiseert. Ik heb het over Karin Gibcus. Ze doet de rugnummers. Maar zij loopt ook. Stevig op zelfs. Dit jaar deed voor de elfde keer mee aan de Vierdaagse van Nijmegen en even zo vaak kreeg ze haar vierdaagsekruisje uitgereikt op de Via Gladiola. Ook top!

En nog even dit. De Slag om Norg, komende zondag, zoekt nog een bordeneur. Bordeneur? Ja, dat is de man/vrouw die de mooiste kijk op de (wieler)koers heeft. Hij geeft, zittend achterop de motor, op een krijtbord de tijdverschillen door tussen kopgroep en peloton. Zin in? Meld je dan aan via slagomnorg@gmail.com of stuur een ja-ik-wil-tweet naar @slagomnorg. Vrijdag wordt de gelukkige per loting getrokken.    

 

Derde Helft (262)

De Tour is voorbij, we gaan weer voetballen. En in het verlengde daarvan kankeren op scheids en grens. Het gescheld is doorgaans niet mals, vaak zelfs stuitend. De scheidsrechtersvereniging Groningen en Omstreken, onder aanvoering van bevlogen mannen als Robért van Dorst, Jannes Mulder en Marcel Bellinga, wil graag meer begrip voor haar fluitisten. Daarvoor is de Johan Roedersbokaal ingezet. In het verleden altijd een wisselbeker voor de scheids met de beste spelregelkennis (anno 1980), maar sinds vorig jaar is er een Open Groninger Spelregelkampioenschap aan gekoppeld. De eerste niet-arbiters die wonnen waren Willie Timmers en Sietse Scheer. U mag hen (digitaal) proberen de loef af te steken. Zie voor meer info: www.covsgroningen.nl

En hoewel de eerste competitiebal nog getrapt moet worden, is er al wel human interestnieuws. Opwinding in de familie Veldmate. Mark, oudste  (30) zoon van Henk en Annet Veldmate (geboren Koolman overigens) en afgelopen  drie seizoenen speler van MVV Maastricht, maar komend seizoen een trede lager te bewonderen in Hardenberg (HHC), bracht op Facebook een blijde boodschap. Hij en zijn partner Floor Nieuwenhuis worden papa en mama. Mijn welgemeende felicitaties.

En dan is er ook een wedergeboorte te melden. Van Taeke Plas,  schaatsstatisticus van Stad en Ommeland. Hij verbleef dit jaar als gevolg van hartproblemen al meer dan 120 (!!) dagen in zieken- en zorgcentra, soms meer dood dan levend. Wonderwel is hij er weer bovenop gekomen en mocht hij onlangs weer huiswaarts keren. En wat dacht u wat Taeke het eerst deed? Jawel, de schaatsuitslagen van het seizoen 2014-15 rubriceren. Want hij is vast van plan, hoewel dat heel lang een utopie leek, dit najaar toch nog zijn 40^ste Grunneger Scheuveljaorbouk uit te geven. Ook sportstatistici zijn doorzetters.

Wielrenner Paul de Haan heeft een bijzondere begeleidingsstaf achter zich staan. De Stormvogel van Meedhuizen, momenteel klassementsleider in de wekelijkse Ronde van Gibcus, wordt ondersteund door zowel moeder Aukje als vader Bert. Moe is verzorger, fotograaf en supporter; pa snelheidstrainer (dernygangmaker), mecanicien en uiteraard ook supporter. Maar het altijd zo hechte familieteam is voorlopig ontmanteld. Aukje is al geruime tijd geveld door een dubbele hernia en niet te zien bij de koers. Beterschap!

Rob de Waard, de sportbaas van Groningen (directeur Huis voor de Sport), gaf op zijn Facebook onze heren profvoetballers op vileine wijze een beurt. Hij schreef: “In 3 weken Tour ruim 3300 km fietsen, 1 minuut na de finish de pers altijd netjes te woord staan (…) en overnachten in lowbudget hotels. Over 2 weken begint de eredivisie. De zwaar overbetaalde, zichzelf enorm overschattende en verwende  spelertjes (…) schijnen nu al uit te kijken naar de 6 rustdagen direct na hun eerste wedstrijd van 2 x 45 minuten. En toch kijk ik ook daar weer naar uit. Sport is prachtig.”

 

      

 

 

 

Derde Helft (261)

De Godfather van het Groninger basketbal is niet meer. Vorige week vrijdag, na een slopende ziekte, overleden op 78-jarige leeftijd. Bill Pijl dus, want als er één is die het stadse basketbal naar grote hoogte heeft gestuwd, is hij het wel. Bill Pijl was basketbal. Hij ademde het, at het en ging er ook mee naar bed. Zijn verdiensten waren er naar. Als gymleraar aan de voormalige Cort van den Linden-ULO doceerde hij vooral basketbal. Daar bracht hij menig talent voort, zoals Albert van der Ark, Frank Ardon, Eddie Landman, Cees Snitjer, Jeroen Talens en Michiel Houttuin. Allemaal nationale toppers geworden. Samen met Dick Jager, de uitbater van café Time Out, richtte hij in 1969 de Basketbal Verening Groningen, beter bekend als BVG. Als headcoach leidde hij zijn toenmalige pupillen in tien jaar tijd (in 1979) naar de eredivisie. Slechts één jaar duurde dit sprookje. Zijn kennis van het spel was ongekend groot. Evenals zijn bezieling en doceerkunst. Desondanks werd hij nooit door ‘grote broer’ Donar gevraagd voor een technische functie, bijvoorbeeld die van jeugdopleider. Dat was zijn grootste frustratie, hoewel hij dat nimmer en publiek liet merken. Hij voelde zich de profeet die in eigen (Groninger) land niet werd geëerd. Desondanks staat hij qua verdiensten voor het Groninger basketbal glansrijk bovenaan. Daarom verdient Bill Pijl een prominente plek in de eeuwigheid van de Groninger sporthistorie.

Zo´n eerbetoon zal ooit - hopelijk nog héél ver weg - ook weggelegd zijn voor sportcoryfeeën als Ranomi Kromowidjojo, Gerard Kemkers en Herbert Dijkstra. Hoewel geen sportprestatie , hebben zij gedrieën een wereldjob gedaan voor de stichting Visio, die zich het lot aantrekt van lichamelijk, geestelijk en visueel gehandicapten. Zij moesten de laatste jaren zwemmen (hun enige ontspanning) in een afgekeurd zwembad in Vries, Plons geheten. Renovatie was geboden. Ranomi, Gerard en Herbert aanvaardden het ambassadeurschap en dank zij hun steun is binnen een jaar liefst 700.000 euro binnen gekomen, het bedrag dat nodig is voor de redding van Plons. Projectleider Frits Colenbrander is de koning te rijk.

Surhuisterveen is weer druk doende met het oppoetsen van haar blazoen als hét wielerdorp van Noord-Nederland. Al sinds 1951 wordt er rond de kerk gekoerst en deze ronde is in de loop der jaren uitgegroeid tot het meest prestigieuze profcriterium van Nederland. Met traditiegetrouw de meest recente Tourwinnaar als uithangbord en een heuse processie door het dorp van VIPS uit alle lagen van de maatschappij. Met dank aan mannen en vrouwen als Joop en Tea Atsma, de gebroeders Nieuwenhuis (Andries en Emie), Rijpke Copinga, Wander Hoen, Thea Neijenhuis, Ronnie van der Veen en voorzitter Albert Helfrich. Komende dinsdag is het weer zo ver. De eer van startschotlosser is dit keer ten deel gevallen aan Henk de Jong, de populaire trainer van SC Cambuur. Aanvang profkoers 19.00 uur, start processie 18.30 uur.

 

 

Derde Helft (260)

FC Groningen is niet alleen een club die naar de toekomst kijkt, ook het verleden wordt gekoesterd. Tot in de diepste vezels, die teruggaan naar 1921, de oprichtingsdatum van moederclub GVAV Rapiditas, worden statistieken en gegevens die er toe doen digitaal opgeslagen. Met dank aan de eminente communicatieman van de FC, Bas Kammenga. Maar Bas kan het niet alleen. Hij heeft soms hulp nodig. Zoals nu, gravend in het verleden van een roemrijke GVAV-periode. Hij is op zoek naar antecedenten van Bé Kuiper (afkomstig van Velocitas 1897), Gerrit Borghuis (ging naar DWS), stopperspil Siep Benninga, Henk Meuken (heet nu overigens Henk Mertens) en Gerrit Tardy, de man die van SC Leeuwarden overkwam. Weet u meer, graag even contact met baskammenga@fcgroningen.nl

Met gezwinde pas liep ze altijd door MartiniPlaza, als Donar een thuiswedstrijd had. Van hot naar her en vice versa. Liep, want dit beeld gaan we voortaan missen. Echt waar, Marieke Vos gaat Donar verlaten. Na 10 jaar vindt ze het tijd worden voor een nieuwe job, in het onderwijs. Het zal even wennen zijn voor de Groninger basketbaltrots. Marieke, die begon als aanjager van de Juniorclub, was de spil in de organisatie, bestuurde jarenlang het managementbureau en deed nog veel meer. Altijd in de weer. We wensen haar veel succes met deze carrièreswitch.

Wie ‘even’ niet in de weer is, is Peter Stokje, de oud-wielrenner annex criteriumkoning die het als veertiger op een lopen is gaan zetten. Het liefst zo lang en zo veel mogelijk. Vorig jaar debuteerde hij als marathonloper in Berlijn en ook dit jaar had hij deze happening in zijn agenda aangekruist. Echter, het zal er niet van komen. Tijdens zijn werk viel de Hoogkerker van de trap en daar heeft hij een gebroken heup aan over gehouden. Rust is voor onbepaalde tijd de voorgeschreven remedie.

Meer rust, maar dan vrijwillig, neemt ook Ger van Gelder. Na liefst 53 jaar de GVV Royal Combinatie te hebben gediend in de meest uiteenlopende functies heeft Mister GRC besloten zich terug te trekken uit het actieve verenigingsleven. “Ik ben inmiddels 67 jaar en wil het de komende jaren nog een beetje bij mezelf kunnen houden. Want ja, als je 67 bent, hoe lang heb je dan nog in redelijke gezondheid?”

Het (hard)roeien wil niet zo best meer bij de Groninger Studenten Roeivereniging Aegir, wiens (rode) ster heeft gestraald op binnen- en buitenlandse wateren. Aan het materiaal ligt het zeker niet. Dat was en is nog steeds tiptop in orde. Afgelopen week kwam CDA-leider Sybrand van Haersma Buma naar Groningen om een fonkelnieuwe, naar hem vernoemde vier zonder stuurman (de Sybrand Buma) ten doop te houden. Waarom hij? Nou, hij trok in Aegirs betere tijden nogal eens een blik (medaille) en diende de club ook als preses.