Derde helft 105

Wellicht om ooit zijn memoires te schrijven, maar Theo Sikkema, sportverslaggever bij RTV Noord, heeft inmiddels een zeer uitgebreid privé-archief van zijn journalistieke werkzaamheden opgebouwd. Dat bleek tijdens de WK-wedstrijd Iran - Nigeria, waarbij de zo ongeveer meest bekritseerde Nederlandse tv-commentator Arno Vermeulen de Nederlandse achtergronden van de Iranese smaakmaker Reza Ghoochannejhad probeerde bloot te leggen. Dat lukte niet helemaal, maar gelukkig was daar Theo Sikkema. Via Twitter toverde hij een verslag tevoorschijn van de wedstrijd GVAV Rapiditas – LAC Frisia 1883, gespeeld op 15 september 2002. De Leeuwarder eliteclub won destijds met 0-1 en de winnende treffer werd gescoord door… , jawel Reza Ghoochannejhad. Sikkema had dit, toen nog voor OOG Sport, genoteerd: “7. min. 2^e helft 0-1 Frisia. Ghoochannejhad schiet vrij in”. Aan GVAV-zijde komen de namen van John Meter, Vito Zivkovic, Robert Haanstra en Rudolf Hidskes voorbij. Opmerkelijk: Reza was toen nog maar 14 jaar en zat in Sint Annaparochie in een asielzoekerscentrum. Sikkema: “Ach ja, wie wat bewaart heeft wat.”

Historie is ook de Langeleegte in Veendam, althans als het meest beruchte stadion van ons profvoetbal. Veel spelers onder Zwolle ervoeren spelen op de Langeleegte als een gang naar Canossa. Oud-Veendam gaat zaterdag 29 november afscheid nemen van het stadionnetje met een grootse reünie. Die zal onder meer worden opgeluisterd met de uitgave van een boek over de Langeleegte, van de hand van oud-journalist en voorzitter van Oud-Veendam, Willem Molema. Verder zal Hans Boiten van voormalig filmclub Dubbel Acht unieke beelden uit het archief van de onlangs overleden Veendam-supporter Chris Weisbeek vertonen. Voormalige spelers van Veendam, leden van de technische staf, bestuursleden, medewerkers en sponsors kunnen zich tot 1 september opgeven via de website www.reunie-scveendam.esy.es

Je kon er op wachten natuurlijk, maar de arbitrale spuitbus die bij WK in Brazilië is geïntroduceerd, heeft nu ook in Nederland zijn intrede gedaan. En wie anders dan Henk (H.H.) Steenhuis heeft de primeur opgeëist. Tijdens het traditionele bedrijventoernooi in zijn woonplaats Bedum stal de geroutineerde (show)fluitist de show door de spelers met behulp van het scheerschuim op de nodige afstand te zetten. Maar, aldus mijn correspondent Ard Torrenga, kwam er achter de naam van Steenhuis ook een min. En waarom? Nou, hij stond te roken binnen de afrastering van het hoofdveld.

Hij heeft zijn succes als debuterend wethouder van de gemeente Noordenveld binnen, Rein Jan Auwema. Nee, geen politiek gewin, maar een triomf die geënt is op zijn kennis van het voetbal. De politiek leider van Gemeentebelangen won in de kantine van GOMOS met het team Van Kleef een prestigieuze WK-quiz, opgezet en geregisseerd door Jasper Boer. Aan Auwema’s triomf droegen (in niet geringe mate) deze heren bij: JB van Esch, Geert Louters, Ronnie Meijer en teamcaptain Rob Kleef.

Tot slot een trieste melding. VAKO, de voetbalclub van Vries, rouwt om het heengaan van clubicoon Geert Homan, de stijlvolle keeper uit de jaren zestig. Hij werd 70 jaar.

 

Derde Helft (104)

Ooit werd de sportieve eer van Engelbert hooggehouden door Riekje Tuinema-Ruben, de koningin van het Groninger kortebaanschaatsen. Later werd Wim Swart het visitekaartje van het dorp. Hij was jarenlang een van de boegbeelden van SC Veendam. Zijn machtige gestalte en zijn snoeiharde pegels staan menig Veenkoloniaal voetballiefhebber nog helder voor de geest. Maar waar de voormalige kasteleinsvrouw Riekje nog vief door het leven gaat, is Wim Swart al weer lang geleden uit de tijd gegaan als gevolg van een noodlottig ongeval. Maar vergeten is de Reus van Roode Haan zeker niet. Inmiddels is er voor hem een Wim Swart Memorial in het leven geroepen. Afgelopen donderdag was de aftrap van een wedstrijd tussen oud-Veendam en oud-Engelbert. Het werd een keurige 3-3. Voor Veendam scoorden Roelof van der Land, Rudy Metz en Harry van Beusekom. André Swart, de jongste broer van Wim, was een van de Engelberter doelpuntenmakers. Voor de twee andere tekenden Ronald Bos en Ebbel Jan Iwema.

Ook actueel moet er helaas weer melding gemaakt worden van een sterfgeval. De noordelijke sportwereld heeft afscheid genomen van Han van der Veen, prominent sportbestuurder van weleer. Hij was onder meer sportambtenaar in Oude Pekela en Leek, maar de beste tijd had hij toch als directeur van de Provinciaal Drentse Sportraad. Samen met Wim Mensen (Groningen) en Hans van Wijnen (Friesland) was de Vriezenaar een van de drie noordelijke musketiers in de nationale koepel van sportraden, IOS. Han van der Veen is 74 jaar geworden.

Een tip voor clubs die hun kampioenschap een bijzonder cachet willen geven. Nodig Harm Post, de directeur van Groningen Seaports uit voor een sponsoravond. Dat deden ze bij Oranje Nassau ook. Toen Harm uitgesproken was, bood het flamboyante trekpaard van de Eemshaven de topteams van ON een traditionele huldiging aan bij het veroveren van de titel. Dat lukte de vrouwen en Post loste die belofte prompt in. Hij bezorgde het kampioensteam een supergezellige rondvaart door zijn haven, inclusief een sfeervol aangeklede lunch.

Bart Jungmann, sportverslaggever van De Volkskrant, is druk bezig met het schrijven van de biografie van wijlen Jean Nelissen, bij leven de wielerpaus van ons land. Het is de bedoeling dat het wordt gepresenteerd als volgend jaar de Tour de France in Utrecht van start gaat. Omdat De Neel ook in het Noorden actief is geweest, vraagt Jungmann contact met mensen die Nelissen hebben gekend. Bijvoorbeeld als militair, want Nelissen was als dienstplichtig militair geruime tijd gelegerd in Adolf van Nassaukazerne in Zuidlaren. Reacties kunt u kwijt bij b.jungmann@volkskrant.nl

Eurovoetbal mag dan ter ziele zijn, het Kleintje Eurovoetbal, ofwel het Gronitas-toernooi is still alive and kicking. Deze week kunt u het weer meemaken, inclusief de inmiddels traditionele vlootschouw van de nieuwkomers bij de deelnemende clubs. Niet meer onder de vlag van Gronitas, maar nu onder die van SC Stadspark, de nieuwe fusieclub, voortgekomen uit Gronitas en De Vogels. Locatie nu: Stadspark!

 

Derde Helft (104)

Ooit werd de sportieve eer van Engelbert hooggehouden door Riekje Tuinema-Ruben, de koningin van het Groninger kortebaanschaatsen. Later werd Wim Swart het visitekaartje van het dorp. Hij was jarenlang een van de boegbeelden van SC Veendam. Zijn machtige gestalte en zijn snoeiharde pegels staan menig Veenkoloniaal voetballiefhebber nog helder voor de geest. Maar waar de voormalige kasteleinsvrouw Riekje nog vief door het leven gaat, is Wim Swart al weer lang geleden uit de tijd gegaan als gevolg van een noodlottig ongeval. Maar vergeten is de Reus van Roode Haan zeker niet. Inmiddels is er voor hem een Wim Swart Memorial in het leven geroepen. Afgelopen donderdag was de aftrap van een wedstrijd tussen oud-Veendam en oud-Engelbert. Het werd een keurige 3-3. Voor Veendam scoorden Roelof van der Land, Rudy Metz en Harry van Beusekom. André Swart, de jongste broer van Wim, was een van de Engelberter doelpuntenmakers. Voor de twee andere tekenden Ronald Bos en Ebbel Jan Iwema.

Ook actueel moet er helaas weer melding gemaakt worden van een sterfgeval. De noordelijke sportwereld heeft afscheid genomen van Han van der Veen, prominent sportbestuurder van weleer. Hij was onder meer sportambtenaar in Oude Pekela en Leek, maar de beste tijd had hij toch als directeur van de Provinciaal Drentse Sportraad. Samen met Wim Mensen (Groningen) en Hans van Wijnen (Friesland) was de Vriezenaar een van de drie noordelijke musketiers in de nationale koepel van sportraden, IOS. Han van der Veen is 74 jaar geworden.

Een tip voor clubs die hun kampioenschap een bijzonder cachet willen geven. Nodig Harm Post, de directeur van Groningen Seaports uit voor een sponsoravond. Dat deden ze bij Oranje Nassau ook. Toen Harm uitgesproken was, bood het flamboyante trekpaard van de Eemshaven de topteams van ON een traditionele huldiging aan bij het veroveren van de titel. Dat lukte de vrouwen en Post loste die belofte prompt in. Hij bezorgde het kampioensteam een supergezellige rondvaart door zijn haven, inclusief een sfeervol aangeklede lunch.

Bart Jungmann, sportverslaggever van De Volkskrant, is druk bezig met het schrijven van de biografie van wijlen Jean Nelissen, bij leven de wielerpaus van ons land. Het is de bedoeling dat het wordt gepresenteerd als volgend jaar de Tour de France in Utrecht van start gaat. Omdat De Neel ook in het Noorden actief is geweest, vraagt Jungmann contact met mensen die Nelissen hebben gekend. Bijvoorbeeld als militair, want Nelissen was als dienstplichtig militair geruime tijd gelegerd in Adolf van Nassaukazerne in Zuidlaren. Reacties kunt u kwijt bij b.jungmann@volkskrant.nl

Eurovoetbal mag dan ter ziele zijn, het Kleintje Eurovoetbal, ofwel het Gronitas-toernooi is still alive and kicking. Deze week kunt u het weer meemaken, inclusief de inmiddels traditionele vlootschouw van de nieuwkomers bij de deelnemende clubs. Niet meer onder de vlag van Gronitas, maar nu onder die van SC Stadspark, de nieuwe fusieclub, voortgekomen uit Gronitas en De Vogels. Locatie nu: Stadspark!

 

Derde Helft 103

Enkele weken geleden stond in deze krant een verhaal over de zwanenzang van Be Quick in het profvoetbal, nu 50 jaar geleden. Daar zijn nogal wat reacties op gekomen. Zelf vond ik het een mooie tijd op de Esserberg, in tegenstelling tot al die Be Quickers die er een trauma aan over hebben gehouden. Ik heb genoten van onvergetelijke spelers, zoals Jenne Smit, de eerste aankoop die overkwam van Profclub Venlo en zijn roots in Nieuw Buinen had. Hij maakte indruk als een hard schietende linksbuiten.

Van Asser Boys kwam Isie Greving, die bij Be Quick met zijn fijnzinnige spel de basis legde voor een prachtige profcarrière. Bij Heracles groeide hij in de eredivisie uit tot een spelbepalende middenvelder.

Spraakmakend waren de Hongaar Janos Bedly en de Algerijn Paul Amara, die niet alleen op het veld scoorden maar vooral ook in de Groninger binnenstad. Als om kwart over vier het laatste fluitsignaal had geklonken op de Esserberg, zaten zij om vijf uur al pontificaal bij Frigge, destijds een vermaarde dancing. Amara was overigens eerder actief bij Veendam.

De beste buitenlander was toch wel Richard Brousek, een Oostenrijkse ex-international die in zijn Groninger ‘nadagen’ zowel in de spelverdeling als in de afwerking top was.

De beste aankoop aller tijden was echter Klaas Nuninga, die voor 3000 gulden werd overgenomen van het Winschoter WVV. Bij Be Quick bleek hij een schutter van formaat, die al snel naar GVAV ging en vervolgens naar Ajax, waar hij uitgroeide tot international.

Via Be Quick kwam later ook Johan Wieringa bij Ajax terecht. De van oorsprong GRC’er was de persoonlijke ontdekking van Rinus Michels. Helaas kon Wieringa het niet maken als prof. Een uitgaansleven met teveel drank speelde hem parten, zodanig zelfs dat hij er een veel te vroege dood aan heeft te danken.

Uit Haren viste Be Quick een imposante goalgetter op, Dirk Roelfsema. Hij scoorde aan de lopende band en staat zelfs nog altijd op een recordlijstje met Cruijff en Van Basten, in één wedstrijd 6x scoren. Hij deed dat tegen NOAD. Later werd hij ook topschutter bij Cambuur.

Uit eigen kweek ontpopten Herman Mengerink en Gerard Oosterloo zich tot bovenmodale krachten. Samen met Johan Wieringa vormden zij een ‘gouden’ binnentrio. In een adem hierbij kan Dré Woest worden genoemd, een jeugdinternational die bij GVAV werd weggeplukt. Een supertechnicus, maar miste fysiek vermogen om zijn belofte in te lossen.

Met een scooter lonkte Be Quick Johan de Wolf naar de Esserberg. Deze transfer bracht de gemoederen flink in beweging, ook al omdat De Wolf een telg was uit een pure Velo-familie. Zijn overgang naar Be Quick werd gezien als hoogverraad. Maar Be Quick, en dus ook wij als publiek, beleefden er veel plezier aan. De Wolf was de (katachtige) keeper in het kampioensteam van 1960, waarin nog zo’n ‘buurtverrader’ speelde, de van Oosterparkers overgekomen stopperspil Jan Bolhuis.

Kortom, Be Quick 1954-1964 is gedenkwaardige historie.

 

Derde Helft 102

Vreugde en verdriet, het leven zit er vol van. Ook in deze kroniek ontkomen we er niet aan. Laten we beginnen met iets dat vreugde in het leven schept; het huwelijksbootje van Rem en Martha Buiter dat komende week - 5 juni om precies te zien - een bijzondere mijlpaal bereikt. Ze zijn dan liefst 60 jaar getrouwd. Van dit duo heeft Rem (83 inmiddels) veel naam gemaakt in het Groninger sportleven. Hij begon als atleet en verzeilde vervolgens tussen de fietsen. Als eigenaar van een prachtige rijwielspeciaalzaak in de Oosterpoort, maar ook, samen met Harry Snuk, als aanjager van spraakmakende wielerevenementen.

Verdriet daarentegen in de Groninger hockeywereld, die veel te vroeg afscheid heeft moeten nemen van Henk Groen. Hij werd slechts 60 jaar, nadat hij zeven jaar geleden in de versukkeling raakte als gevolg van een hartaanval tijdens een trainingsavond van de veteranen van GHHC Groningen. Henk Groen maakte in de jaren tachtig van de vorige eeuw deel uit van het dreamteam van Groninger Studs, dat destijds verbazingwekkend goed op het allerhoogste niveau, de hoofdklasse, acteerde. Hij deed dat samen met toppers als Sijbrand Keijser, doelman Carel Roessingh, Jan Dresselhuys, Hans Dijkstra en toenmalig international Jaap Schulz. Groen onderscheidde zich met zijn strafcorner à la Paul Litjens, hard en zuiver dus. Zijn dochter Elsemiek bracht het tot bijna-international en speelt nu bij het Amstelveense Hurly.

Ook bij Velocitas 1897 is er treurnis. De groenwitten moeten het voortaan stellen zonder clubicoon Joop Dalmolen, die op 87-jarige leeftijd overleed. Dalmolen behoorde in het naoorlogse Velocitas tot de selecte spelers die voor het vlaggenschip werden opgeroepen. Na zijn actieve carrière heeft hij op alle mogelijke organisatorische fronten geacteerd bij de aloude arbeidersclub. Voor zijn verdiensten heeft Jacques Wallage hem de versierselen opgespeld, behorend van het lidmaatschap van Oranje Nassau.

Johan Abma, met zijn bedrijf Promotex jarenlang hoofdsponsor van Be Quick 1887, heeft gereageerd op het verhaal dat wij vorige week publiceerden over het vissen in een lege sponsorvijver. “Leerzaam, mits de bestuurders er naar handelen,” mailde Abma en kwam vervolgens met een advies voor hen. Abma: “Het wordt tijd voor het Jantje Lammers-scenario. Deze autocoureur kon geen grote sponsor vinden voor een start in de 24 uur van Le Mans en scharrelde vervolgens 68 kleine sponsors bij elkaar, die allemaal een sticker op zijn auto kregen geplakt. Die kant moeten we op.” Overigens verlengde Abma afgelopen week zijn sponsorcontract als kledingleverancier van de volleyballers van Abiant/Lycurgus.

Eén van de meest begeerde spitsen in ons amateurvoetbal, Willem Lanjouw, blijkt ook talent te hebben als rallyrijder. Hij liet dat zien tijdens de jaarlijkse autorally bij zijn geliefde Be Quick 1887, waar de toekomstige goalgetter van HHC Hardenberg nog altijd op de ledenlijst staat. Lanjouw, met Juliette de Rooij als navigator, bleek bij terugkomst op de Esserberg de op één na beste coureur. De zege was voor een andere oud-eerste elftalspeler, Yvo van Veen.

En maar vissen in een lege vijver

En maar vissen in een lege vijver

 

Groningen – Sportsponsoring is uit. De sportwereld zal, zo veel is wel duidelijk, de komende tijd (veel) minder geld genereren uit het bedrijfsleven. De dip is als gevolg van de economische recessie overigens al ingetreden. Zelfs Olympische kampioenen als Sven Kramer en Ireen Wüst moeten inleveren. Hun commerciële waarde is fors afgenomen. Kon Kramer nog een redelijk contract krijgen bij de ploeg van Jac Orie (Brand Loyalty), Wüst tekende pas bij de ploeg van Marianne Timmer (Continu) nadat ze de verzekering had gekregen dat een bevriende miljonair van Timmer haar gage grotendeels voor zijn rekening neemt. Sponsors als TVM hebben de koers verlegd naar maatschappelijke sponsoring.

Ook in de Groninger sportwereld is het kommer en kwel als het gaat om sponsoring. Het is vissen in een (nagenoeg) lege vijver. Een inventarisatie bij de Groninger topsportclubs leert dat de klad er goed in zit. We zetten de stand van sponsorzaken bij de meest ambitieuze clubs voor u op een rij.

 

FC Groningen

 

De club heeft in Essent een trouwe maar zeker geen royale sponsor. Het doneert jaarlijks een slordige miljoen in de Euroborg en dat is afgezet tegen een vergelijkbare club als SC Heerenveen, dat jaarlijks drie miljoen toucheert van Univé, magertjes te noemen. Zeker voor een multinational. Omdat er veel sponsors van de tweede en derde garnituur het voor gezien houden, staat de begroting van de FC fors onder druk. Directeur Hans Nijland heeft zich inmiddels bij de gemeente gemeld voor huurverlaging van het stadion met drie ton per jaar.

Dat is slecht gevallen in de Groninger politiek. Tot overmaat van ramp moet FC Groningen procentueel ook inleveren bij Energy Valley Topclub. Het consortium van bedrijven dat vier Groninger topsportclubs steunt. FC Groningen krijgt uit dit fonds jaarlijks 450.000 euro.

 

GasTerra Flames/Donar

 

Sinds jaar en dag de tweede club van Stad en Ommeland als het aankomt op publieke belangstelling en uitstraling. De basketbaltrots van het Noorden kreeg al een jaar geleden te horen dat GasTerra het na dit seizoen als shirtsponsor voor gezien houdt. De zoektocht naar een vergelijkbare sponsor heeft tot op de dag van vandaag niets opgeleverd. Dat scheelt naar schatting ruim een half miljoen op de begroting. De makke van Donar is dat basketbal alleen in Groningen leeft en dientengevolge amper op tv komt en ook de andere, landelijke media de sport links laten liggen, zodat de gewenste exposure uitblijft. Volgens sportmarketeer Bob van Oosterhout is Donar op de sponsormarkt nog zo’n drie ton waard. Echter, ook voor dat bedrag wil het (nog?) niet lukken. GasTerra doet echter aan dusdanige nazorg, dat het voor komend seizoen voor ongeveer een ton op de sponsorlijst staat. Ook aan Energy Valley heeft Donar een prima donateur, ruim een halve ton op jaarbasis.

 

Abiant/Lycurgus

 

Deze volleybalclub is al twee jaar vergeefs bezig een nieuwe hoofdsponsor te vinden. De club heeft het geluk dat het in het uitzendbureau Abiant een buitengewone loyale en begripvolle hoofdsponsor heeft. Abiant zal ook komend seizoen het meest prominent op de shirts van Lycurgus staan tegen een (geschat) bedrag van 70.000 euro. Ook met de subsponsoring gaat het redelijk, want de club verwacht dat het komend jaar de begroting een beetje kan opgeschroefd kan worden. Met dank ook aan Energy Valley, dat haar sponsorbijdrage voor komend seizoen verhoogt naar 35.000 euro.

 

Nic./Alfacollege

 

Bij Nic. houdt de sponsoring niet over. Ondanks een actieve sponsorcommissie komt er veel te weinig geld binnen om écht topkorfbal, aangepast aan de eisen des tijds, te bedrijven. Want ook in het hedendaagse korfbal bepaalt geld de kracht van de selecties op het hoogste niveau. Nic. kan in deze ratrace niet mee en zet daarom in op de jeugd. Maar zelfs talentvolle spelers en speelsters die net komen kijken, worden al door de concurrentie weggezogen uit Groningen. De korfbaltrots mag blij zijn dat het door Energy Valley is uitverkoren voor haar sponsorconsortium, dat het afgelopen jaren garant stond voor 15.000 euro. Ook dat bedrag wordt iets opgetrokken.   

 

New Nexus/Lycurgus

 

Ook de beste vrouwenvolleybalsters van Groningen moeten het doen met low budgetsponsoring. Hoofdsponsor is New Nexus, een it-bedrijf in Tynaarlo. Zoals alle sponsors houdt het haar sponsorbijdrage geheim, maar wie het damesvolleybal een beetje volgt, weet dat er in onze eredivisie maar weinig geld omgaat. En als het dan voor een club als Lycurgus steeds weer een struggle for life is om er in te blijven, kan gesteld worden dat New Nexus niet marktconform bijdraagt aan de huishouding van de club. Vandaar ook dat nogal wat speelsters de wijk hebben genomen naar Sneek.

 

GIJS

 

Net als basketbal mag ook ijshockey zich verheugen in een grote mate van populariteit in Groningen. GIJS is de vaandeldrager en trok vele jaren volle zalen in het Stadspark, het sfeervolle ijsstadion in het Stadspark. Met de verhuizing naar het kille, publieksonvriendelijke ardinge kwam de klad er in. Inmiddels is de club afgezakt naar het tweede plan, waar het overigens wel de beste was afgelopen seizoen. Een rentree in het walhalla zit er echter niet in, want de club kan daarvoor bij lange na niet genoeg sponsorgeld genereren. Ook bij GIJS krijgt men geen beet meer.

 

 

GHHC Groningen

 

Deze club is al jaren het uithangbord van het Groninger hockey, zowel bij de dames als de heren. Maar verder dan de subtop komt men op de Harener Holt niet en dat is al een hele opgave. Onlangs zijn de mannen weer teruggekeerd op het een na hoogste niveau, de overgangsklasse. Bij die promotie werd ook gekeken naar de kansen om ooit weer eens hoofdklasser te worden. Dan moet de begroting met tonnen omhoog en dat zit er vooralsnog , ondanks de hoge maatschappelijke status van de sport, niet in. Daarvoor mist GHHC ook de nodige professionele inslag. Rabobank is, zoals bij veel hockeyclubs, de shirtsponsor. Ook hier is de inschatting tegen een marginaal tarief.

 

Be Quick 1887

 

Net als de mannen van Lycurgus heeft Be Quick een hoofdsponsor met een lange staat van dienst en wel Promotex. Vorig jaar liep de overeenkomst af en toen ook Be Quick geen alternatief kon vinden, streek Promotex-eigenaar Johan Abma maar weer met de hand over zijn sporthart. Maar dat is hij nu, anno 2014, niet van plan te doen. De sponsorbijdrage van Promotex zit om en nabij de 30.000 euro en dat zal, gezien de ontwikkeling op de markt, er de komende jaren niet inzitten. Waar andere fameuze eeuwclubs als Koninklijke HFC (Haarlem), AFC (Amsterdam) en HBS (Den Haag) hun oude glorie te gelde weten te maken, lukt Be Quick dat maar niet. Met als gevolg een snelle degradatie uit de topklasse.

 

Leekster Eagles

 

Ook deze zaalvoetbalclub is van het hoogste platform gevallen door het structureel ontberen van een goede hoofdsponsor. Afgelopen seizoen stond er niet eens een sponsornaam op het shirt. De poule van kleine maar betrokken sponsors die restte, brengt onvoldoende kapitaal bijeen voor zaalvoetbal op het hoogste niveau. Jammer voor het toch al topsportarme Westerkwartier, waar Leekster Eagles tegen de verdrukking in lang stand hield als noordelijke vaandeldrager. Wie op de A7 ter hoogte van Leek rijdt, ziet links en rechts imposante bedrijfsterreinen. Helaas voor de Eagles, geen firma die zich geroepen voelt om de sportieve trots van het dorp te ondersteunen.

 

NWVG

 

Voor 17.500 euro staat het hoofdsponsorschap van de Noordelijke Wieler Vereniging Groningen in de aanbieding. En daarmee heb je als geldschieter dagelijks exposure, want de leden fietsen dagelijks kriskras door Noord-Nederland. In wedstrijden en trainingen. Geen sport die zo veel exposure genereert als het wielrennen, de sport van de straat. De sport ook die bij de deuren in stad en provincie langs komt. Daarom heeft de NWVG voor de omgekeerde, ideële weg gekozen. Het heeft Bike4Air op haar tricots staan, een stichting die strijdt tegen de dodelijke taaislijmziekte. De winst daarvan: veel sympathie.

 

TriVia

 

De zwemclub waar Ranomi Kromowidjojo de basis heeft gelegd voor haar Olympisch goud, is ook steevast bezig de kas te spekken met sponsorbijdragen. Het heeft twee hoofdsponsors voor het wedstrijdzwemmen, te weten Whimzees (jawel, een warenhuis voor dieren) en Arena (kledingsponsor). Er staan ook de nodige subsponsors op de TriVia-site vermeld, maar die vallen allemaal in de categorie softsponsoring.

 

Groningen Atletiek

 

Ook met de atletiek in Groningen is sinds jaar en dag niks mis, al lees en hoor je daarover niet al te veel in de media. Weliswaar heet atletiek de moeder aller sporten te zijn, in Nederland leeft de sport alleen in Olympische tijden een beetje. Althans, de klassieke baanatletiek. Op de weg is alles anders, daar is lopen een hype geworden. Groningen Atletiek houdt zich echter voornamelijk bezig met baanatletiek en doet dat bovenmodaal. Jaarlijks levert het wel een of meer kampioenen af. Blijkbaar is dat niet voldoende om sponsors te trekken. Die zijn althans op de site uiterst dun gezaaid.     

 

De Groene Uilen

 

De universiteit in Groningen levert een substantiële bijdrage aan het sportklimaat in Groningen. De basketballende studenten van Groene Uilen trokken dit jaar de aandacht met het landskampioenschap op het een na hoogste niveau in Nederland. Dat geeft recht op promotie naar de eredivisie. Maar dat de tijden van Donar en BVG (ooit de tweede Groninger eredivisionist) nog eens terugkeren, lijkt onwaarschijnlijk. Dan zouden er zeker nog een slordige ton aan sponsorgeld in de Struikhal moeten vloeien. Dat lijkt, zeker in deze tijd, uitgesloten. Vooral ook omdat een club als Groene Uilen nooit een vaste waarde op topniveau zal worden.

 

 

Gyas en Aegir

 

De twee toonaangevende roeiclubs van Groningen - eveneens geworteld in de studentenwereld - zijn ook altijd op sponsorjacht, daarbij gesteund door de talrijke invloedrijke relaties die ze hebben in hun oud-ledenbestand. Gyas meldt trouwens op haar site dat het graag een hoofdsponsor aan zich wil binden, als ook een talentenfonds wil creëren, waarmee deze club haar positie in het nationale roeien verder wil uitbouwen. Bij Aegir, die in 1972 de laatste Olympische clubacht leverde, lijkt het er de laatste jaren minder ambitieus aan toe te gaan. Al vele jaren moet het Gyas als vaandeldrager van het Groninger roeien trotseren.     

 

Schaakclub Groningen

 

De topsportclub die in Groningen altijd in stilte, zoals het hoort bij schaken, op het hoogste niveau – de meesterklasse - actief is. Op de site van de club wordt niets over sponsorzaken gemeld. Dat mag op zich al bijzonder worden genoemd.    

 

Dat wordt ruim gecompenseerd door al het sponsorgeld dat bij alle amateurvoetbalclubs in omloop is. Echter, ook kleine visjes laten zich steeds minder vaak verschalken.

De organisatoren van grote sportevenementen moeten eveneens tot hun teleurstelling constateren dat de Groninger sponsorvijver nagenoeg is opgedroogd. Vandaar het verdwijnen van Eurovoetbal, het basketbaltoernooi van Grietje Pasma en het niet van de grond krijgen van Rondje Ring.

Wat rest is slechts de hoop op betere tijden.

 

 

Dick Heuvelman

Derde Helft (101)

Nu de dagen weer aangenaam lang zijn geworden, is fietsen hot. Niet alleen voor de recreanten en op kilometers jagende toerfietsers, maar ook voor hen die charitatief de pedalen rond laten gaan. Aan die laatste categorie draag ik deze Derde Helft op, te beginnen in het Fries-Groninger grensdorp Surhuisterveen, al sedert medio de vorige eeuw hét wielermekka van Noord-Nederland. Daar wordt komende zaterdag (31 mei) een grote toertocht gehouden in het kader van Fiets voor een Huis, een initiatief van Wereld Foundation en waarvan  Bauke Mollema ambassadeur is. Doelstelling is het binnenfietsen van 15.000 euro, waarmee 15 huizen in Bangladesh kunnen worden gebouwd. Contactpersoon Jack Bouw: ”Het motto van ons Feansters is: Wij een huis, zij een huis.” Voor meer info: website van Stichting Wielercomité Surhuisterveen.

Een aantal prominenten Feansters gooit er wat betreft deze actie nog een schepje bovenop; zij beklimmen op 30 augustus de van de Tour de France bekende Alpenreus de Col du Galibier. Hiervoor hebben zich gemeld Joop Atsma, Emi en Andries Nieuwenhuis, Bauke de Haan, Bert Vos, Gerard Veenstra, Jan Lammers, Lieuwe van der Wijk en Arjen de Jong. En dan zijn er ook nog vijf dames die dit lopend gaan doen. Deze vermetelen heten Thea Atsma, Hennie Cnossen, Klaziena Vos, Griet Bouw en Ypie Veenstra. Forza Surhuisterveen!

Daniëlle Lissenberg-Bekkering en Thijs Rondhuis gaan ook op voor het Goede Doel, in hun geval de Bike4Air Challenge, vernoemd naar de organisatie die zich inzet voor de strijd tegen Cystic Fibrosis, ofwel een verstikkende taaislijmziekte. Zowel Danielle als Thijs gaan in het weekeinde van 14 en 15 juni liefst 440 kilometer proberen af te leggen in het Groninger land. En dat in 18 uur! Als u Daniëlle en Thijs, bekend als organisatieduo van de succesvolle Energiewacht Tour, wilt steunen, klik dan deze site aan: www.bike4airchallenge.nl

Weer een heel andere uitdaging hebben oud-wielrenster Erika Broekema en ex-duathlete Liane de Wit op hun programma staan. Zij zijn vast van plan op 1 juni de Mont Ventoux, de afschrikwekkende reus in de Provence, te bedwingen. Ze doen dat samen met 24 andere leden van de wielerclub Gaul!.Deze tocht staat in het teken van War Child, de foundation die zich het lot aantrekt van kinderen die het slachtoffer zijn geworden van oorlogen. Erika: ”Het is geweldig dat wij met onze passie voor sport deze kinderen kunnen helpen.” Info: www.gaul.nl

Ook een hartstochtelijk fietser is mr. Harm Jan Meijer, gerespecteerd jurist bij De Haan Advocaten & Notarissen, als ook liefhebber van GasTerra Flames. Geen fietstocht, of meester Meijer is er voor te porren. Maar voor 5 juni staat hij voor een hele opgave, want dan wil hij, samen met collega Martijn Colenbrander liefst zes keer Alpe ‘d Huez op fietsen. Zij doen dat om financieel bij te dragen aan het gevecht tegen kanker. Voor support aan dit project kunt u terecht op deze site: www.deelnemers.opgevenisgeenoptie.nl