Hoe FC Groningen is verworden tot Pension Hommeles?

Hommeles in de hut van FC Groningen, die tegenwoordig Noordleasestadion wordt genoemd. Die wordt niet vol gespeeld, zoals het beleidsplan richting 2020 wil, maar leeg gespeld. Het draait voor geen meter bij de FC en dan kun je wachten op negatieve effecten, zoals afgelopen weekeinde, toen de leiding van de club bekend maakte dat het twee van haar betere spelers, topscorer Mimoun Mahi en zijn maatje Oussama Idrissi, tot nader order uit de eerste selectie heeft gebonjourd. Wat de heren precies hebben uitgespookt na afloop van de wedstrijd tegen Willem II bleef (althans tot het moment dat deze krant ter perse ging) binnenskamers. Directeur Hans Nijland meldde in een perscommuniqué slechts dat er ontoelaatbare grenzen waren overschreden.

Vervolgens ging er een Gronings bombardementje los op de social media, waar veelal trainer Faber als schuldige van de heibel werd aangewezen. Nu is hij al geruime tijd de zondebok bij het overgrote deel van de geachte clientèle vanwege de tegenvallende resultaten, maar om hem nou ook maar rücksichtslos als Kop van Jut weg te zetten in deze affaire is nogal misplaatst omdat alle direct betrokkenen hun kaken stijf op elkaar hielden.

Wat wel helder (sic. Nijland) is, is dat dit incident te maken heeft met de neergaande spiraal waarin FC Groningen verzeild is geraakt. En ja, dat leidt tot almaar slechter bezette tribunes. Het sportpubliek in Groningen is meedogenloos. Het wil wel ergens naar komen kijken, als er maar aan haar trots wordt geappelleerd. Zie ook Donar. MartiniPlaza zit (veel) voller als een laagvlieger als Weert komt figureren dan als er Europese club van naam op bezoek komt.

Het oppoetsen van het Groningen-gevoel lukt alleen als er meer wordt gewonnen dan verloren en dat is momenteel bij FC Groningen 'even' niet het geval. In het Oosterpark werd ook soms voor slechts 7000 m/v gespeeld. De FC anno 2017 is, door allerlei oorzaken, verworden tot een tobclub. Het glorieuze Euroborgeffect is tien jaar na dato nagenoeg volledig verdwenen en het ziet er niet naar uit dat er een snelle kentering op komst is. Integendeel zelfs, gelet op de ontwikkelingen op de (inter)nationale voetbalmarkt.

Jan Publiek, blijkbaar onwetend van wat er zoal in voetballand speelt, heeft daar geen boodschap aan en ziet een andere oorzaak; de trainer. Momenteel is Ernest Faber aan de beurt, nadat eerder al Pieter Huistra, Robert Maaskant en Erwin van de Looi met pek en veren uit Nijlands hut zijn verbannen. Doelman Sergio Padt, gesterkt door zijn sterke optredens in het doel, kapittelde vorig week het Groninger publiek om haar negatieve houding richting trainers.

Padt ging daarmee pal voor Faber staan en dat was een moedige daad. Hij heeft ook niets te vrezen van de supporters. Zonder hem had de FC onder de degradatiestreep gestaan. Waarmee niet gezegd is dat er niks op Faber valt aan te merken. Alleen al in zijn voor- en nabeschouwingen komt hij niet sterk over. Afgelopen vrijdag bijvoorbeeld, kondigde hij een agressieve speelwijze aan tegen Willem II. De les van AZ (toen de FC in de tweede helft er vol tegenaan ging) was geleerd en de Tilburgers konden hun borst nat maken. Echter wat gebeurde, FC Groningen begon, nota bene in haar eigen veste, weer afwachtend en behoedzaam. Wellicht was de vrees voor Tilburgse counters groter dan de wil om deze laagvlieger alle hoeken van het veld te laten zien.

Dat heeft natuurlijk ook te maken met kwaliteit. FC Groningen is als het Nederlandse leger; door minder financiële middelen is de slagkracht hard achteruit gegaan. Generaal Faber wordt zonder deugdelijke wapens het strijdtoneel van de eredivisie opgestuurd. De club kan niet meer concurreren met clubs als AZ, FC Utrecht, Vitesse en toch ook weer Heerenveen. Het technisch kader heeft daar niet adequaat op kunnen inspringen, sterker nog, heeft vele planken misgeslagen. Clubs met minder geld zoals PEC Zwolle, ADO Den Haag, Heracles, Willem II en zelfs Excelsior, hebben betere dan wel gelijkwaardige selecties. Dat wordt bij de beoordeling van Faber nogal lichtzinnig over het hoofd gezien.

Wat Faber wel kan worden aangewreven is de trainingsintensiteit die hij van zijn spelers eist. Die lijkt niet buitengewoon groot. Doorgaans wordt er maar één training per dag aangekondigd, die meestal ook nog na koffietijd begint. Wie 's middags rond de klok van half drie op de A7 langs 'Corponello' rijdt, ziet meestal een leeg trainingsveld. Dat staat in schril contrast met een club als Lycurgus, waar de spelers elke morgen om acht uur al op het appèl worden verwacht in het Alfa College voor een twee uur durende sessie. En ook 's middags wordt er bij de volleybalkampioen van Nederland flink doorgewerkt: van 15.00 tot 19.00 uur.

FC Groningens topsportmanager Gerard Kemkers zou ook graag zien dat de beroepsernst van profvoetballers eens wat groter werd, maar tot dusver slaat zijn visie blijkbaar niet aan op Corpus den Hoorn. Voetballers wanen zich nu eenmaal superieur aan vertegenwoordigers uit andere sporten. Dat is betreurenswaardig en het is te hopen dat de directie Kemkers eens wat meer mandaat geeft als het aankomt op trainingsideologie. Juist nu de doorsnee Nederlandse voetballers fysiek meer en meer te kort schiet.

De oud-schaatscoach heeft dat ook verdiend, al was het alleen maar omdat hij met zijn kennis van zaken, in combinatie met zijn verbale lenigheid, de bouw van het topsportzorgcentrum voor FC Groningen bij de politiek over de streep trok. Gebeurt dat niet, dan is het de vraag hoe lang Kemkers met zijn intense sportbeleving de (gemakkelijk aangedraaide) attitude van voetballers nog kan aanzien.

Hoe dan ook, voor Faber nadert einde verhaal bij FC Groningen. Hoogstens zit hij dit seizoen nog uit, maar dan moet hij voor de winterstop nog wel even uit de gevarenzone zien te blijven. Na dit seizoen komt er, zo veel lijkt wel zeker, een nieuwe man op de spelersbok. Maar die zal er verstandig aan doen zich eerst goed te vergewissen van de mogelijkheden bij FC Groningen. Zoals het er nu naar uitziet, zal de begroting (dit seizoen met twee miljoen naar beneden bijgesteld) weer verder omlaag moeten om niet in de rode cijfers terecht te komen. Het eigen vermogen is ook al flink geslonken.

Waarmee we – tot slot – bij de leiding van FC Groningen terecht zijn gekomen. Hans Nijland dus. De directeur heeft een prachtige staat van dienst bij FC Groningen opgebouwd, mede omdat hij het tij (bouw Euroborg) mee had. Er is geen bestuurder in het Nederlandse voetbal die zich met zoveel passie en bezieling voor zijn club inzet als Hans Nijland. Bovendien kun je hem om een boodschap sturen als er onderhandeld moet worden over transfers en aanverwante zaken.

Echter, (club) liefde maakt soms ook blind. Dat is bij de algemeen directeur ook het geval. De spreekwoordelijke Groningse nuchterheid zit hem niet in zijn (Amstelveense) genen. Maar Hans Nijland moet zijn 'volk' ook eens minder blijde boodschappen durven brengen. Te beginnen bij de veranderde verhoudingen in het hedendaagse voetbal, waar FC Groningen onder te lijden heeft. Daarom doet hij er goed aan niet meer zo hoog van de toren te blazen dat 'zijn cluppie' voor Europees voetbal gaat. Is verre van realistisch.

Hij moet aan de goegemeente in deze donkere dagen simpelweg gaan vertellen hoe de vlag er werkelijk bij hangt, dat dit FC Groningen momenteel niet meer de kwaliteiten heeft tien jaar geleden, toen het goede sier kon maken met toppers als Nevland, Suarez, Granqvist, Berg en Tadic. Dat de tering naar de nering moet worden gezet. En dat er daarom een zuinig transferbeleid gevoerd moet worden, met transfervrije spelers (Te Wierik), kneusjes (Kane), koopjes (Veldwijk) en jeugdige huurlingen (Doan en Antuna). Deze transferpolitiek staat in schril contrast met zijn belofte na afloop van de competitie 2016-17 dat FC Groningen zich flink zou gaan roeren op de transfermarkt. 

Dat hij vorig jaar in de winterstop voor een lucratieve transfer van Mahi (en ook voor FC Groningen) ging liggen, was zijn goed recht, maar daarvoor krijgt hij nu de rekening gepresenteerd. De Marokkaanse international loopt inmiddels hevig gefrustreerd rond in de Euroborg nadat ook afgelopen zomer zijn vurig gehoopte vertrek uitbleef. Het zal ongetwijfeld hebben bijgedragen aan Mahi's muiterij. Hoe dan ook, met onwillige honden is het kwaad kersen eten. Nu moet Mahi wellicht voor en dumpprijs worden verkocht.

Te pas en te pas echter kruipt Nijland ook in zijn vroegere job als snelle advertentieverkoper. Die ook nog eens te vaak knollen voor citroenen verkoopt. Zoals het met veel bombarie presenteren van de Japanse jongeling Ritsu Doan (“Ik ben een Groninger,” werd hem deze Kennedy-act voorgezegd) als een aanstormende superster. Doan was een van de uitblinkers op het WK onder 19, verkondigde hij als een ware evangelist.

Maar, denk je dan als toehoorder met een beetje kritische inslag, zouden al die honderden scouts en al die topclubs uit heel de wereld, dan hebben zitten slapen bij dat toernooi? Hetzelfde verhaal geldt in feite voor het Mexicaantje Uriel Antuna, die inmiddels voor onbepaalde tijd in de anonimiteit is geparkeerd.

Het waren even begrijpelijke als doorzichtige pogingen van Hans Nijland om de teleurstellende verkoop van seizoenkaarten nog enigszins op te trekken. Groningers, nuchter als ze zijn, hanteren dan echter de wet van Blinde Maupie: eerst zain, dan gleuv'n.

Met dit soort reclamepraatjes schroef je de verwachtingen van je publiek onevenredig hoog op. En als de geboden waar dan tegenvalt, zit de trainer – in dit geval Ernest Faber – met de gebakken peren. Hij wordt opgezadeld met een verwachtingspatroon waaraan hij onmogelijk kan voldoen. Dus als er weer eens een fluitconcert in het Noordleasestadion ten gehore wordt gebracht, mag ook Hans Nijland als eindverantwoordelijke van het groenwitte voetbalbedrijf zich dit aanrekenen.

Derde Helft (356)

Beer van Bakkeveen criteriumkoning van 2017

Post vanuit Buitenpost, afzender Foppe de Vries. Dat betekent dat deze illustere wieler- en (marathon)schaatsstatisticus de nieuwe criteriumkoning annonceert. Dit jaar is de kroon voor………… tatarataaaa….. Johan Knol, alias de Beer van Bakkeveen. Hij scoorde in de 21 rondjes om kerk en kroeg in Groningen, Friesland en Drenthe de meeste punten. Een veelwinnaar was hij echter niet, het bleef bij zegge en schrijve één bloementuil, hem overhandigd in Westereen, ofwel Zwaagwesteinde.

Voormalig criteriumkoning Peter Stokje, tegenwoordig langeafstandsloper, zal om dit klassement minzaam lachen. Hij is van mening dat je voor zo'n eretitel minstens tien criteriums moet winnen.

Maar dat was vroeger, toen het nog criteriums regende. Die tijden zijn voorbij. Jeff Vermeulen uit Borger mag zich een jaartje onderkoning noemen. Hij pakte meer zeges (3), maar minder punten. Ook Muntendammer Paul de Haan kwam (weer) op het podium, dit keer met plek 3.

Overigens heeft De Vries' collega-statisticus Taeke Plas na enkele jaren van twijfel zijn cijferhobby voor het Groninger allroundschaatsen stopgezet. De aardigheid was er af gegaan door enerzijds een technische probleem met zijn computer en anderzijds de fusie van de gewesten Groningen en Drenthe. Dat betekent dat we zijn even befaamde als gevreesde Grunneger Scheuveljoarbouk na meer dan veertig jaar moeten missen. En daarmee ook zijn messcherpe aanvallen op bobo's en ander volk dat in de Plas'ogen onnodig zit te morrelen aan het klassieke allroundschaatsen.

Oude ijshockeyglorie woonde de seizoenouverture van GIJS bij. Niemand minder dan Rob van Aarem, samen met Martin Leeflang en Frans van Erp in 1969 de grondlegger van deze flitsende sport in Groningen, behoorde in Kardinge tot de toeschouwers. Het deed voorzitter Jacob van Gelder, die nog met Van Aarem heeft gespeeld, zichtbaar deugd. De oud-straaljagerpiloot, die tegenwoordig in de Amerikaanse staat Florida woont, zag zijn cluppie dik winnen van de Smoke Eaters uit Geleen.

De commissie die de eerste sporttalenten moet wegen die zich hebben gemeld voor steun van de kersverse John Schokker Foundation is direct al flink met wat werk opgezadeld. Onder leiding van voorzitter Rob de Waard moeten er vooralsnog zeventien kandidaten worden gewikt en gewogen. De Waard krijgt daarbij steun van alom erkende experts als Karin Kienhuis, Hans Robben, Johan Toren, Jack Suiveer en bovengetekende. Wie de gelukkige(n) zijn, wordt over enkele weken bekendgemaakt. Overigens kunnen kandidaten zich nog tot 1 november aanmelden op dit adres: www.johnschokkerfoundation.nl

We hebben ook weer eens een nieuwe wereldkampioen in onze contreien mogen begroeten. De laureaat heet Sjors Beukeboom, student te Paterswolde. Hij werd in het Duitse Dürrheim wereldkampioen wielrennen voor journalisten. Sjors slaapt daarom al een paar dagen op twee oren, zoals de Belgen dat plegen te noemen als iemand in de spreekwoordelijke wolken verkeert. Het is de student van het Zwolse Windesheim van harte gegund. En alsof de koek niet op kan, kreeg hij vorige week ook even een stageplek bij NOS Sport aangeboden.

De meest opmerkelijke naam in het Groninger amateurvoetbal is toch wel Quirin de Flines. Hij is de nieuwe fiscus (pennigmeester) van de GSAVV Forward. Overigens wel een naam die bij deze studentenclub past. En ja, in Groningen komen steeds meer buitenlanders studeren. Maarrrrrr….. Quirin is dus gewoon een Grunneger, geboren en getogen in Appingedam. 

Een frase uit zijn intreerede in het clubblad De Oude Schoen: “Als echte Damster had ik alle kenmerken van een échte pauper. De ketting met naamplaatje voor als ik mezelf zou kwijtraken, hing vol trots dagelijks om mijn nek. Ook uit mijn kledingkeuze was snel op te maken dat ik uit een stad kom waar de kermis populairder is dan de kerk en waar alleen échte coole jongens shag roken op hun opgevoerde brommers.”

Johan Poppinga is een instituut op het universitaire sportcentrum op het Zernike-complex. Maar niet voor lang, want hij gaat met pensioen na bijna 40 dienstjaren. Zijn laatste grote klus was het coördineren van alle lustrumactiviteiten ter gelegenheid van het 50-jarig bestaan van het Sportcentrum, onder meer de broedplaats van het huidige Donar. In een afscheidsinterview voor het periodiek Broerstraat 5 kondigt hij een grootscheepse verbouwing van dit sportieve studentenbolwerk aan. En als het het aan hem ligt wordt er ook nog een openluchtzwembad in het nabijgelegen Reitdiep aangelegd. Out of the box-denken heet dat.

Overigens is het in Poppinga's sportpaleis groot geworden Donar onderscheiden met de Sport in Stad Award 2017. Uit handen van mr. Martijn van der Veen, de directeur van deze snel aan populariteit winnende website, ontving Donars voorzitter Jannes Stokroos de trofee, die vorig jaar een prooi was voor Lycurgus-coach Arjan Taaij.

Het kon natuurlijk niet uitblijven, een ode van stadsdichter Filippus, alter ego van Oosterparker Evert Meijer, voor de inmiddels ex-international Arjen Robben. Hier komt -ie:

Is geboren in Beem

misstaat niet in de Hall of Fame

vliegt van noord naar zuid

gooit af en toe een hengeltje uit

heeft geen kapsones

krijgt ieder jaar een bonus

vertoeft graag in het groene

speelt altijd op speciale schoene

houdt niet van poeha

bespreekt de zaken met z'n pa

maakt geregeld een ommetje

eet soms uit een kommetje

is ontzettend kien

en deelt de lakens met Bernadien

E. FILIPPUS

Derde Helft (355)

GEWONNEN, twitterden Sandra Beckerman en Tjeerd van Dekken afgelopen week opgewonden van blijdschap in het rond. Hun actie om de in 2015 overleden Dick Nanninga blijvend eerbetoon te geven in het Oosterpark is beloond. Wethouder Roeland van der Schaaf en directeur Henk Raatjes van woningcorporatie Nijestee hebben groen licht gegeven voor – waarschijnlijk – een muurschildering in de wijk, die de stad Groningen sportief zo veel moois heeft bezorgd. Met voetballers als Piet Fransen en Dick Nanninga, maar niet te vergeten ook het Oosterparkstadion, dat nog altijd een magische klank heeft in het land.

Beckerman en Van Dekken, twee politici van respectievelijk de SP en de PvdA, namen vorig jaar het initiatief om Dick Nanninga, geboren en getogen Oosterparker, met een duurzame herinnering te eren. Zij kregen daarbij steun van FC Groningens directeur Hans Nijland, RTV Noord-presentator Pieter de Hart en bovengetekende. Want, stelden zij, Dick Nanninga heeft als 'kind van het Oosterpark' veel betekend voor het Nederlandse voetbal. Hij is nog altijd de enige international die in een WK-finale heeft gescoord, in 1978 tegen Argentinië.

Bij zijn geboortehuis in de Lindenhof 14 werd met enig ceremonieel vertoon het eerbetoon bekendgemaakt. Henk Raatjes: “,We gaan nu op zoek naar een geschikte muur, het liefst op een nieuwbouwcomplex. Die blijft de eerstvolgende honderd jaar staan.” Nijestee heeft overigens al vier prominenten voetballers geëerd met muurschilderingen op huizenblokken die op het voormalige stadionterrein zijn gebouwd. Dat zijn Piet Fransen, Martin Koeman, Tonny van Leeuwen en Arjen Robben.

Ook blijde gezichten op het sportcomplex van de studenten, kortweg de ACLO genaamd. Her sportcentrum bestaat 50 jaar en dat werd uiteraard groots gevierd. Sportminnend Groningen mag zich gelukkig prijzen met de ACLO-studenten, die onze universiteitsstad wereldwijd hebben uitgedragen. Wie naar rechts kijkt in de entreehal kan bijvoorbeeld de Olympic Wall niet ontgaan. Hier staan zo'n vijftig sporters afgebeeld die als Groninger student aan de Olympische Spelen hebben meegedaan, van Be Quick-voetballer Hans Tetzner (1900) tot Gyas-roeister Sophie Souwer (2016).

En wat te denken van een club als Donar, die is uitgegroeid tot de op één na grootste sportattractie van Stad en Ommeland. Maar ook clubs als Donitas, Veracles, Groene Uilen, TAM (tennisclub die de Nederlandse Davis Cupteams altijd hartstochtelijk steunt), Gyas, De Walvisch, Forward, Groninger Studs (hockey) en Aegir hebben Groningen op de sportieve kaart gezet.

Inmiddels sporten 19.000 studenten uit binnen- en buitenland in 49 clubs voor nog geen zestig euro per jaar onder de ACLO-vlag, zei directeur Henrike Schut boordevol trots in haar ontvangstrede. Haar voorgangers zijn uitgegroeid tot ware iconen. Willem Struik, naar wie de centrale hal is vernoemd, is de bedenker van het nog altijd razend populaire BOMmen, ofwel bewegen op muziek. Hij zorgde jarenlang, zittend achter een piano, in zijn eentje voor de muzikale klanken. Zijn opvolger Pieter Tilstra bracht het tot topbobo in de wereld van de Universiades, zeg maar de Olympische Spelen voor studenten.

Aegir, dat vanwege de slet van de zomer-affaire tot nationaal zwart schaap is verworden, had in het feestprogramma overigens een prominente rol toebedeeld gekregen. Een van haar roeiers vormde samen met een Gyasser een bewegend decor voor de act Het sportcentrum draait door, naar voorbeeld van het populaire VARA-programma De wereld draait door. Het ACLO-bestuur had Bram Douwes de rol van Matthijs van Nieuwkerk toebedeeld.

De presentator van stadsomroep OOG interviewde tal van reünisten, zoals enkele leden van de laatste verenigingsacht die Nederland vertegenwoordigde bij de Olympische Spelen. Dat was de acht van…...jawel Aegir, dat toen nog de aandacht trok met topprestaties. Krachtpatsers als Jannes Munneke, Hans Huisinga, Herman Eggink en Pieter Offens behoorden tot de uitverkorenen van Douwes om vooral zoete herinneringen op te halen. Het duo

Pé & Rinus mocht dit onderdeel muzikaal opluisteren, maar de act van de dag was toch van Johan Poppinga, inmiddels de oudste docent van dienst op het Zernikecompex. De oud-trainer van onder meer Forward zorgde voor veel hilariteit met een onemanshow waarin menig ACLO-pik op de hak werd genomen.

O ja, nog even wat namen die er ook rondliepen: Tafeltennisgoeroe Jan Vlieg, ex-topjudoka Karin Kienhuis, professor Gerard Sierksema (ontwerper van de NOC*NSF-prestatiematrix), zijn collega-prof Ruud Koning (hoogleraar sporteconomie), footvolleyballer Erik Drenth, tennisprofessor Popko de Jonge, volleybaltrainer Henk Suichies, ALO-dean Kris Tuinier, Gerro Dijksma (voorzitter van de Raad van Advies van Donar), Joost van Geel (prestatiemanager hockeybond), Joke Rosier (fanatiek toerfietser), Gerard Kemkers (ook al prestatiemanager, hij van FC Groningen), Hein Gert Triemstra (oud-basketbalinternational), Ingrid Munneke (geboren Dusseldorp) en last but not least Joop Alberda, de coach van het gouden volleybalteam van Atlanta 1996.

Moge deze prachtige accommodatie nog lang bestaan, ter meerdere glorie van de Groninger sportwereld.

Derde Helft (354)

Groningers die het pronkstuk van een gerenommeerde Amsterdamse sportclub moeten redden. Je kunt het het nauwelijks voorstellen, maar toch gebeurt het. Want zonder Thijs Rondhuis uit Aduard, die het bedrijf Courage Events runt, had Olympia's Tour, de oudste wielerkoers van Nederland, niet meer bestaan. De oudste wielervereniging van Nederland - anno 1898 – die illustere kampioenen als Peter Post, Henk Faanhof, Jan Derksen, Piet van Heusden, Leen van der Meulen, Cor Schuuring en Frans Mahn voortbracht, kan haar eigen ronde niet meer organiseren bij gebrek aan mensen en middelen. 

Rondhuis heeft daarom uit pure wielerliefde de zieltogende Amsterdamse boel overgenomen. Er zit momenteel zelfs geen druppel Mokums bloed meer in de organisatie, laat Rondhuis weten. Maar met zijn historisch besef wilde hij niet aan de naam tornen van dit prachtige wielermonument, dat nota bene zelfs niet meer in de buurt van hoofdstad te zien is. Ik stel derhalve het bestuur van ASC Olympia voor: Lintje voor Rondhuis.

Meer fietsen. Good Old Johan Franke, voorheen de ruimhartig sponsorende Meubelgigant van 't Zuuderdaip, is weer on tour. Dit keer pedaleert hij van het Franse eiland Corsica naar Rome. Dat gaat niet altijd volgens plan, zoals op dag 5, toen er een rit van Saint Florent naar Calpi op zijn etappeschema stond. Voor het gemak had de 75plusser – modern als hij is – de GPS op zijn stuur ingesteld, zodat hij niet te veel op richtingsborden hoefde te letten.

Het ging allemaal lekker, totdat de hij na vijftig kilometer een bordje zag waarop stond: Saint Florent 4 kilometer. De techniek had gefaald. Of Johan zelf natuurlijk. Hoe dan ook, op dag 5 was hij geen meters opgeschoten. Gelukkig kon hij weer in hetzelfde logement terecht voor nog een nachtje Saint-Florent.

Ook Johan Wekema, medeorganisator van onder meer de Slag om Norg en de Drenthe 200, is een randonneur (langeafstandfietser) voor wie het niet gek genoeg kan. Deze Peizenaar is zaterdag vertrokken voor een fietstocht naar….. Faro. Faro? Jawel, die badplaats in het zuiden van Portugal. Wekema, een echte Drentse wielernaam trouwens, hoopt er in 49 dagen te komen. Totale afstand: zo'n slordige 5000 kilometer via Eindhoven, Namen, Nancy, Roanne, Beziers, Girona, Cuenca, Granada, Sevilla en Lissabon.

Wat zijn drijfveer is? “Noem het een jongensdroom, of een verlate midlifecrisis, of geef er een andere naam aan, maar ik wil dit gewoon graag doen.” Op Strava kunt u Johans vorderingen zien.

Jan van Driel is een graag geziene heer in een andere sportwereld, die van het voetbal. De voormalige voorzitter van het district Noord van de KNVB is uit het ware gastheerschap gesneden. Vandaar ook dat FC Groningens directeur Hans Nijland de Beilenaar heeft gevraagd om de helaas veel te vroeg overleden Ate Nijdam te vervangen als begeleider van de arbiters (en hun gevolg) die in het Noordleasestadion moeten fluiten. Van Driel vond het een eervol aanbod en vindt het 'prachtig werk'.

Ivo Wiebering is eveneens voor een klusje gevraagd. De oud-korfballer van Nic. 1, in zijn werkzame leven senior-manager bij KPMG, ging in op het verzoek van de Zuidlaarder club Ritola om er trainer-coach te worden. Want Ritola wil wel eens hogerop. De 36-jarige Wiebering, jarenlang heersend in tal van paalzones, ziet dit als een aantrekkelijke uitdaging. “We spelen nu in de eerste klasse, maar de stap naar de overgangsklasse moet absoluut te maken zijn.”

Het is Wieberings eerste serieuze club als trainer en volgt in 'Berend Botje-town' Ruben de Jong op, die het na zes seizoenen bij Ritola voor gezien hield.

Vrijwilligers zijn het cement van de sport. Geen club of andersoortige organisatie die zonder kan. In Appingedam, waar zo'n 30 evenementen op jaarbasis plaatsvinden, gaat men de 400 medewerkers die daarbij zijn betrokken verwennen met een portie amusement. Dat gebeurt op initiatief van (wie anders) Kees Bijmolt en Hans Meijer, respectievelijk oud-topman van de Damster Stadsloop en oud-trainer van de VV Appingedam.

Zij hebben voor 6 oktober de Nicolaïkerk afgehuurd, waar stadsomroeper/visboer Henk Perdok een keur aan artiesten gaat aankondigen, zoals Henk en Peter de Haan. Burgemeester Anno Wietze Hiemstra neemt de opening voor zijn rekening en Derk Bosscher de presentatie.

Derde Helft (353)

Allereerst even een nieuwtje, speciaal voor de ambitieuze sporttalenten in onze regio. Zij kunnen voortaan een beroep doen op de John Schokker Foundation, die donderdag (8 september) september officieel 'los' gaat met de lancering van

haar website, www.johschokkerfoundation.nl

De Foundation, opgericht ter gelegenheid van de vijftigste verjaardag van makelaar John Schokker, steunt waar mogelijk jonge sporters in hun streven iets moois te bereiken. Let wel: niet iedereen die zich meldt kan worden beloond. Elke aanvraag komt op het bordje van een selectiecommissie onder leiding van Rob de Waard, de directeur van het Groninger Huis voor de Sport. Zijn medecommissieleden zijn Hans Robben, Karin Kienhuis, Johan Toren, Jack Suiveer en bovengetekende. Ger van Gelder, voorheen mister GRC, beheert (professioneel) het stafbureau en is derhalve de administratieve spil van de Foundation.

Luuk Jans heeft drukke dagen achter de rug. De zoon van (Ron) manifesteert zich als een gretige omnivoor in de noordelijke sportgemeenschap. Hij is receptionist van de inmiddels gerenommeerde sportschool FGT in Tynaarlo, is één van de kartrekkers van zaterdagclub Groen Geel, speelt in het shirt van FC Emmen e-voetbal en was ook nog eens ploegleider/verzorger/mecanicien van een gezelschap toerfietsers dat zich een week uit de naad fietste op Oostenrijkse (o.a. de Gross Glockner) en Italiaanse (o.a. de Stelvio) bergen.

Tot de pedaleurs behoorden prominenten als Marco Out, de burgemeester van Assen, FC Groningens-scout Paul Zweverink en de voormalige, helaas niet doorgebroken stoemper van De Kannibaal, Jacob Groenhof. Hij heeft meer succes als directeur-sportief van FGT.

Thijs Rondhuis is eveneens een bezig baasje in de sportwereld. De Aduarder organiseert en regelt van alles en ook nog eens zo veel, dat hij amper tijd heeft voor andere dingen. Maar vrijdag 25 augustus, tussen de laatste voorbereidingen voor de Boels Rental Ladies Tour en Olympia's Tour - twee grote wielerkoersen - door, trouwde hij toch even met Mascha Pijnenborg. Dat gebeurde in een sprookjesachtige setting in Garnwerd aan Zee.

De plechtigheid werd voltrokken door Jannes Mulder, in zijn vrije tijd zowel speaker bij wielerkoersen als duivenmelker. De (humoristische) spraakwaterval uit Steenwijk kreeg toestemming voor één dag om als ambtenaar van de burgerlijke stand op te treden.

Uiteraard was vooral de wielerwereld getuige van deze huwelijksvoltrekking. Gesignaleerd werden onder meer Luink Pater, Willem Oosting, Rikus Sunderman, Piet Guikema (allen trouwe, organisatorische rechterhanden van Rondhuis) en de zussen Eyelien en Daniëlle Bekkering. En hoewel Thijs Rondhuis inmiddels ook de korfbalclub Nic. bij de hand heeft genomen om de club weer naar de top van Nederland te loodsen, was het toch bovenal een wielerhuwelijk. Want ook de uit Noord-Brabant afkomstige bruid heeft gekoerst.

Arjan Taaij heeft het gemak van een luchthaven vlak naast de deur ontdekt. Hij wilde onlangs even op en neer naar de Poolse havenstad Gdansk, één van de speelsteden van het EK volleybal. Met de auto een hele rit, maar met de lijndienst vanaf Groningen Airport Eelde een peulenschil. En zo zat de succesvolle coach van Abiant/Lycurgus, samen met zijn vader, broer en zwager, op de tribune bij Servië – Estland en Polen – Finland om te kijken naar mogelijk interessante spelers voor zijn club. Of deze scouting wat heeft opgeleverd, zal de toekomst leren.

De dames Sylvia Heinen en Sandra van Bergen zijn druk in de weer met de wederopbouw van het vrouwenhandbal in Groningen. Dat doen zij onder de vlag van V en S, de fusieclub die is ontstaan uit Vlugheid & Kracht en Sparta. Dat gaat uiteraard niet zonder geld. Er wordt gewerkt aan uitbreiding van het sponsorbestand, terwijl Sylvia en Sandra ook via een exclusieve vriendenclub de nodige euro's hopen te genereren om Groninger weer haar oorspronkelijke prominente plaats op de nationale handbalkaart terug te geven. Gaat uw hart nu ook open (zoals bij Wim de Graaf, Robert Woudstra, Peter Homan en Taeke Plas) en kunt u 25 eurootjes missen, meldt u zich dan bij sylviaheinen@hotmail.com

Jaap Smit zit even in de lappenmand. De eens zo veelbelovende sprinter, die ooit de Duitse Olympisch kampioen Armin Hary (1960. Rome) zo knap partij gaf en zich na zijn atletiekcarrière verdienstelijk maakte als looptrainer van FC Groningen en BV Veendam, is geopereerd aan een haperende rikketik. Drie omleidingen zijn succesvol aangebracht. Momenteel revalideert de Winsumer in het Harener Beatrixoord. De verwachting is dat hij bij de Vier Mijl weer present zal zijn. O ja, u mag gerust even langskomen.