Derde Helft (226)

We horen niet zo veel meer van hem, maar hij is nog zo scherp als een mes. En dat terwijl hij vorig jaar door medici was opgegeven. Een oudemannenkwaal had hem zodanig toegetakeld dat zijn leven nog slechts een kwestie van weken was. Henk Nienhuis, ofwel Mister Veendam, kon zijn testamant wel laten opmaken, zo luidde de onheilstijding. Echter, de wonderen zijn de wereld niet uit. Met dank aan de Stadskanaalster uroloog Van der Wijk. Hij richtte Nainhoes letterlijk en figuurlijk weer op. Anno 2014 is Henk Nienhuis (73) weer ouderwets still alive and kicking. Dat bleek vorige toen hij als vanouds aan de telefoon hing over een publicatie waarin hij zich niet kon vinden. Het ging over de uitvaart van Veendams oud-bestuurslid Bart Nijland. Daar lieten zich weinig oud-bewindvoerders van de club zien, was het verhaal. Nienhuis voelde zich aangesproken: ”Ik wil toch wel even laten weten dat ik er wél was hoor! Samen met Cor van der Steen.” Trouwens, ook plaatsvervangend Mister Veendam, Jan Korte, bewees Nijland de laatste eer. En ook Greetje Reisiger, die commercie deed bij de oud-profclub, was er. Waarvan acte derhalve.

Een andere Veendam-prominent, Willem Molema, was ook al ontevreden over de pers. De voorzitter van Oud-SC Veendam mailde de redactie van Groot Groningen dat hij, in tegenstelling tot wat er in deze krant stond, in het geheel niets van doen heeft met de Veendammer organisatie rond de retro tweede divisie, een competitie van vier failliete profclubs die komend jaar zijn beslag moet krijgen. Ook hier dus: waarvan acte!

Is Henk Nienhuis Mister Veendam, Hilbrand Ausema draagt deze eretitel bij Donar. Met afstand. Hij dient de club al sinds 1972 en is enige stabiele factor binnen de Groninger basketbaltrots. Ausema, de laatste jaren hoofd vrijwilligers, mag gerust als de Haarlemmer olie van Donar worden gezien. Maar niet lang meer, hij vindt het de hoogste tijd om te gaan. ”Ik word komend jaar 75 en dat is een leeftijd waarop je toch wel weg moet wezen. Het is mooi geweest.”

Ook Jan Suidhoff was er al bij, toen de eerste basketbalprofs (de Amerikaan Fred DeVaughn en de Joegoslaaf Misco Cermak) hun opwachting maakten in Groningen. En alsof de duvel er mee speelde, twee dagen na de melding van Hilbrand Ausema liet hij me via Linkedin weten dat hij het ook bij Donar voor gezien houdt. Jan was de man van de techniek, introduceerde in de Groninger zaalsport beeld- en geluidseffecten. Hij was de man ook die voor het eerst in een Nederlandse sportarena het We are the champions van Queen liet schallen. Kortom, twee Mohikanen die gaan.

Van afscheid nemen wil Karst Doornbos voorlopig niets weten. Hij was ooit gezegend met het eervolle predikaat de Lévitan van het Westerkwartier als organisator van (wieler)Omloop van Niekerk-Oldekerk. Maar Karst was vooral een superbe schaatsenslijper. En nóg! Niet volgens oude technieken, nee hij gaat met de tijd mee en slijpt nu zelfs met high tech-middelen. U kunt met hem afspraken maken op de volgende telefoonnummers:  0594-502282 of 06-12796866. Beleefd aanbevelend!

Derde Helft (225)

Heeft Aalderd Duinkerken mondiale voetbalhistorie in Oostwold (Wk) geschreven? Gaat de spits van het Roodeschoolse Corenos sinds zaterdag de boeken in (all over the world) met het snelst gescoorde doelpunt ooit. Slechts drie (3) seconden had hij nodig om zijn club bij Pelikaan S naar 0-1 te schieten. Dat ging zo: Roel Munting trapte af met een tikkie breed, waarna Duinkerken zag dat doelman Jonathan Hensens nog niet in zijn doel stond en hem prompt verschalkte met een precieze lange trap. Jammer nou dat Pelikaan S-tv (ja, dat bestaat echt) te laat was om deze curieuze goal voor de eeuwigheid vast te leggen. Cameravrouw Anke Dijkhuis, nota bene dochter van ex-RTV Noord-baas Roel Diekhoes, was simpelweg te laat met installeren van haar apparatuur. Het werd overigens 10-2.

De scheidsrechtersvereniging Groningen & Omstreken is een club die zich onderscheidt met bijzondere activiteiten. Met dank aan bestuursleden als Robert van Dorst (voorzittter), Marcel Bellinga, Jannes Mulder, Evert IJspeert, Marc van der Haak en Martin Schipper. Binnenkort is het weer raak, want voor 20 november hebben de heren niemand minder dan KNVB-voorzitter Michael van Praag gestrikt voor een causerie. Jawel, de man die als enige bestuurder de almachtige Sepp Blatter, FIFA-voorzitter, durft te bekritiseren.  Vanwege de te verwachten publieke belangstelling wordt uitgeweken naar het Hampshire-hotel. Wilt u er bij zijn? Dat kan als u zich aanmeldt op dit mailadres: covsgroningen@gmail.com

Ooit was ook Bart Nijland bondsbestuurder. Niet zo maar eentje, maar de man die SC Veendam bij herhaling heeft gered van de (uiteindelijk) onafwendbare ondergang. Maar nadat Veendam ter ziele is gegaan, geraakte hij in de vergetelheid. Dat bleek vorige week bij de crematie van deze markante Kolonicio, die op 87-jarige leeftijd is overleden. Oud-Veendamspeler Jan Feiken was bij de uitvaartplechtigheid en verbaasde zich over de afwezigheid van tal van oud-bestuurders van Veendam. Feiken: “Alleen Jan de Vries was er. De rest schitterde door afwezigheid. Te triest voor woorden, maar zo gaat het tegenwoordig in de maatschappij.” Gelukkig was Willem Molema, de voorzitter van oud-Veendam, er wel met zijn mede-bestuurders. Willem hield een indrukwekkende rede.

Het moest afgelopen zaterdag een gedenkwaardige meet en greet worden van de reünisten die in de jaren zeventig aan de basis hebben gestaan van de onweerstaanbare opmars van GRC Groningen naar de top van het amateurvoetbal, de hoofdklasse. De namen op de invitatielijst logen er niet om: Donnie Smid, Piet Dol, Peter van Oosten,  Michiel Kompier, Gerriet Zielstra, Hans Leber, Kor Sinning, Jacob Melessen, Gerard van Nieff (vader van FC’s Yoell), Harrie van der Hoeven (zoon van wijlen GVAV’er Bram), Gerrie Mannes, de broers Harold en Peter Visser (zonen van de legendarische verzorger Johnny), Grafton Holband (ook ex-FC Groningen) en trainer Ger van Gelder. Maar de echte kopstukken, de gebroeders Erwin en Ronald Koeman, waren absent. Onvoorziene verplichtingen met hun club Southampton. Via een skypeverbinding was er toch nog contact. Voor GRC hebben de Koemannen altijd even tijd.

Derde Helft (124)

Retro is in, ook in de voetballerij. Die wetenschap bracht de journalisten Leo Oldenburger (jarenlang SBS-commentator bij Oranje) en Edwin Struis (Nu Sport) op het idee een competitie voor failliete profclubs op te zetten. Tot de uitverkoren clubs behoort BV Veendam, samen met FC Wageningen, SVV Schiedam en HFC Haarlem. Ze worden volgend jaar juni bijeengebracht in een tweede divisie oude stijl. Jan Korte is inmiddels aangesteld als coach van Veendam. We mogen hem helpen. Bij deze mijn elftal: Op doel Egbert Darwinkel (VAKO); achter Angelo Cijntje (ACV), John van Dalen (ACV), Jelle Wagenaar (ACV)en Guus de Vries (WKE); middenveld met Patrick Lip (Genemuiden), Erwin Buurmeijer (ACV) en Haaye Feenstra (ACV); voor Kazim Bizimana(Viboa), Age Heins Boersma (Boso Sneek) en Robbie Holder (WKE). Wat is uw opstelling en stuur die naar dickheuvelman@live.nl. Weet wel dat oud-kolonicio’s die nog bij profclubs actief zijn, geen toestemming krijgen voor deze wedstrijden.

De schaatsstatisticus van Groningen, Taeke Plas, heeft zijn 39^ste Scheuveljoarbouk afgeleverd. Als altijd zijn alle cijfers en ranglijsten weer ingeleid met enkele gepeperde en soms zelfs niets ontziende commentaren. Iedereen die bij Taeke’s geliefde langebaanschaatsen kritische kanttekeningen plaatst, komt vroeg of laat aan de beurt. Voor de laatste keer overigens, want de cijferfreak geeft er de brui aan. Er is steeds minder interesse voor zijn werk, waarvoor ook Peter Boogers (eerste Groninger sprinter die onder de 40 seconden reed) en Erick van Egeraat de basis hebben gelegd. Taeke: “De nieuwe generatie schaatsenrijders bekijkt alles via internet. (…) Het loont niet meer zo veel tijd te spenderen aan iets dat niet optimaal wordt gewaardeerd.”

Gaan we over naar de zure bommenregen die Taeke tot slot liet neerdalen. Allereerst werd Mart Smeets neergesabeld, door Taeke verantwoordelijk gesteld voor het bij herhaling afzeiken van de 10 kilometer,  die ‘de Mart’ afdeed als het kijken naar het groeien van gras. Plas: “Terwijl wij als schaatsfans moesten aanhoren hoe flitsend en spectaculair het Amerikaanse basketbal wel was. Alleen al daardoor ben ik basketbal gaan haten.”

Maar een schaatsgrootheid als Ard Schenk staat bij Plas eveneens op de zwarte lijst. Want ook Schenk vindt de 10 kilometer niet meer van deze tijd. Dus is pek en veren zijn deel. Taeke: ”Geen standbeeld voor deze man. Jawel, een standbeeld met hem aan de galg! Met op de sokkel deze tekst: ”Deze drievoudig Europees- , wereld- en Olympisch kampioen vermoordde het allroundschaatsen.”

Ook met Rintje Ritsma, de man die dit jaar via het NK in het Olympisch Stadion het schaatsen op open ijs nieuw leven in blies, vereffende hij een rekening. Plas verwees naar de tijden toen Ritsma fel tegenstander was van buitenbanen. Plas: ”Ik denk dat hij op deze leeftijd al lijdt aan Alzheimer.” En ISU-baas Ottavia Cinquenta is een draaikont van jewelste.

O ja, Taeke’s Oadelskalender (eeuwige ranglijst) wordt bij de vrouwen nog steeds aangevoerd door Jorien Voorhuis en bij de mannen door Yuri Solinger.

 

 

EN DAN DIT NOG EVEN……

Reünie van een vergeten club, GCSV

 

 

In de categorie vergeten clubs aandacht voor GCSV, ooit een stad-Groninger club waar de (gereformeerde) waarden nog steviger waren verankerd dan bij Oranje Nassau. Desondanks hebben de groenzwarten de tand des tijds niet overleefd. Opgericht in het grote babyboomjaar na de oorlog (1946) fuseerde GCSV in 1994 met de blauwzwarten van Hellas VC. Dat gebeurde onder de vlag van FC Paddepoel. Het werd geen succes, want deze redelijk nieuwbakken wijkclub bestaat ook al niet meer.

Inmiddels heeft de weemoed toegeslagen bij de voormalige GCSV-ers. Reden voor Mello Boer, nu in de gelederen van Velocitas 1897 te vinden, een reünie te organiseren. Komende zaterdag, 8 november krijgt die zijn beslag in de kantine van Velo. Met dank ook aan Hans Top, de oud-atleet die als dakdekker regelmatig opduikt als sponsor in de Groninger sportwereld.

Mello Boer heeft al zo’n 80 inschrijvers genoteerd voor dit feestje. Ongetwijfeld zal ook de meest prominente GCSV-er aller tijden van deze partij zijn. We hebben het dan over Piet(je) Doornbos, een van de beste keepers die de stad heeft voortgebracht. Piet werd door Velocitas, toen het nog in het profvoetbal actief was, ontdekt toen hij nog in het doel van de zaterdagclub GCSV stond. Of Piet bij Velo wilde komen voetballen, kon hij ook nog een paar centen verdienen.

Nou, dat wilde de talentvolle keeper wel. Er was echter één probleem: in Huize Doornbos was zondagvoetbal zo ongeveer het grootste taboe dat bestond. Zoon Piet moest dan ter kerke, liefst twee keer per dag. Daar had Piet echter niet veel belang bij. Als het maar enigszins kon, bedacht hij een smoes om het godsgebouw links te laten liggen. Daar was hij deugniet genoeg voor.

Daarom ook kon hij de verleiding van Velocitas niet weerstaan. Wie van zijn vrienden kreeg nou de kans profvoetballer te worden? Dus liet hij stiekem op de ledenlijst van Velo, destijds een de meest gerenommeerde clubs van de stad, bijschrijven. Hij kreeg er nog geld voor ook. Dat de wedstrijden van Velocitas uitgebreid de krant haalden, kon hem niets schelen. Want, zo redeneerde hij, alles wat zondagsport was, lazen pa en moe toch niet.

Geruime tijd ging dat goed, totdat de heer des huizes een keer werd gevraagd of die Piet Doornbos, die in de krant altijd zulke goede kritieken kreeg als keeper van Velocitas, misschien een zoon van hem was. Pa Doornbos dacht van niet en ja... er zijn wel meer hondjes die Fikkie heten.

Maar voor alle zekerheid vroeg hij Piet toch maar eens op de man af. Piet wilde er toen ook niet meer om liegen, zo was hij ook wel weer opgevoed. Zijn biecht (hoewel, dit is een katholiek begrip) werd hem niet in dank afgenomen, dat spreekt voor zich. Een tijd lang was de sfeer in huize Doornbos zelfs om te snijden. Uiteindelijk gaf vader Doornbos zich toch gewonnen.

Piet Doornbos kan er vandaag de dag nog smakelijk over vertellen. Dit verhaal zal zaterdag zeker aan de orde komen, zeker nu Velo gastheer is van de GCSV-ers. Net als tal van andere anekdotes, want hoe langer geleden hoe mooier (lees: sterker)  de verhalen.

Mello Boer zou graag nog meer GCSV-leden uit vervlogen tijden begroeten. U kunt zich opgeven bij melloboer64@gmail.com

         

Derde Helft (123)

Klaroengeschal vanuit Buitenpost, om precies te zijn uit de Dr. Wumkesstraat 4. Daar resideert Foppe de Vries en hij mag als wielerstatisticus (honoris causa) elk najaar de noordelijke criteriumkoning proclameren. Dit keer is deze vorstelijke eer ten deel gevallen aan Jan Bos. Deze amateur uit het Friese Bontebok neemt de troon over van Muntendammer Paul de Haan. Het is overigens niet de eerste keer dat Bos primus inter pares is geworden. Hij was dat ook al in 2012. Johan Knol uit Midwolde mag zich reservekoning noemen en Harry Sweering (Sneek) staat als nummertje drie genoteerd. Overigens is de koning andermaal geen veelwinnaar. Op zijn palmares kon hij overigens slechts twee rondjes om de kerk bijschrijven, die in Marum en Sneek.

Of Sjors Beukeboom ooit criteriumkoning wordt, staat alleen nog in de sterren beschreven. Sjors, die de lezers van het Dagblad van het Noorden misschien nog kennen als juniorverslaggever, heeft in elk geval talent op de racefiets. Vooral op geaccidenteerd terrein. Zo beklom de 17-jarige jongeman uit Eelde-Paterswolde de Mont Ventoux in een supertijd: 1 uur en 16 minuten. Ook viel zijn coup de pédale op tijdens de recreatieve rondjes op sportpark Corpus den Hoorn. Inmiddels heeft André Boskamp zich via een tipgever over Sjors Beukeboom, die nog nooit een officiële koers heeft gereden, ontfermd. Want Sjors wordt volgend jaar écht coureur. De oud-bondscoach uit Leek ziet in deze Sjors een groeibriljantje.

Nog meer fietsen. Het Colombiaanse cyclisme is, met dank aan jongens als Nairo Quintana en Roberto Uran Uran, bezig aan een internationale opmars. Maar ook een Hoogkerker draagt zijn steentje bij aan de Colombiaanse wielerhausse. Hij luistert naar de naam Albert Raven, voorheen een noordelijke topamateur. Raven woont, sinds hij met een Colombiaanse is getrouwd, al geruime tijd in dit Zuid-Amerikaanse land en op een Colombiaanse licentie werd hij vorige week als kersverse Dreestrekker (65 dus) in het Boliviaanse Santa Cruz de la Siera Pan-Amerikaans kampioen tijdtijden bij de Masters 60+.

Voetbalclub Oranje Nassau houdt haar christelijke vaandel hoog. Voorzitter Jan Buitenhuis en zijn kompaan Kor Mollema wilden wel eens af van het gereformeerde imago en stelden de ledenvergadering voor de C voor VV Oranje Nassau weg te halen. Uit de tijd, vonden ze. Want tegenwoordig is iedereen welkom bij O.N., zelfs heidenen. Maar Buitenhuis had buiten de waard gerekend met dit voorstel. Enkele zeer belegen clubmastodonten in dit geval. Zij meldden zich ter vergadering als fervente tegenstemmers. Buitenhuis wilde geen schisma en trok daarom schielijk zijn voorstel in. Het blijft dus vooralsnog CVV Oranje Nassau.

Er is een biljarter heengegaan, een matador op het groene laken. De beste die we in het Noorden hebben gehad. Dat was Joop Boelens, met afstand. De voormalige hotelier in Wildervank. Joop, die 75 jaar is geworden, was de enige noordelijke ereklasser. Hij speelde tegen grootheden als Henk Scholte, Tiny Wijnen en Hans Vultink en was ook als organisator (NK libre) actief.

Derde Helft (122)

Sinds er anno 1887, het oprichtingsjaar van Be Quick, in Groningen competitief wordt gevoetbald, heeft de stad zich van meet af aan geprofileerd als een voetbalstad. Tal van helden, iconen en legendes zijn bijgezet in de historie, maar een standbeeld, toch het hoogst haalbare als het om ‘eeuwig’ eerbetoon gaat was tot afgelopen zaterdag voor niemand weggelegd. Aan kandidaten geen gebrek. Denk aan de Be Quick-internationals Hans Tetzner, later furore makend als de nationale voetbalknietjesdokter, en Evert van Linge, die als architect ook nog eens het Esserbergstadion ontwierp. Otto Bonsema – eerst Velocitas, daarna GVAV – had (heeft) er ook wel eentje verdiend, net als Martin Koeman.

Onze sportcultuur zit echter helaas zo in elkaar dat we grootheden van weleer redelijk snel vergeten. Maar daar komt langzaam verandering in. Zie de supportersvereniging van FC Groningen, dat haar 30-jarig bestaan cachet gaf door kunstenares Lia Krol opdracht te geven een standbeeld te maken van Tonny van Leeuwen. Hoewel deze buitengewoon spectaculaire keeper al weer 43 jaar geleden dodelijk verongelukte, spreekt hij de oudere FC-supporters nog altijd tot de verbeelding. Het meest treffende staaltje daarvan bij de onthulling van het beeld kwam op naam van Tinus Jager uit Niekerk. Hij had twee sinaasappels meegenomen en legde die liefdevol neer bij het monument. Vanwaar dit gebaar? Nou, Tonny kreeg voor elke thuiswedstrijd een sinaasappelregen van de Zaagmulderswegzijde. Want Tonnie onderhield zijn vitaminepeil tijdens wedstrijden met schijfjes van deze zuidvrucht.

Behalve veel supporters uit de goede ouwe tijd, gaven ook Tonny’s ploeggenoten van toen acte de présence. Van hen was Piet Fransen, Tonny’s stapmaatje, uitverkoren om het doek van het beeld te trekken. Piet, eveneens een legende, deed dat zoals we hem kennen bij dit soort eerbetoon; geëmotioneerd. Met een traan in zijn linker ooghoek: “Ik hoop dat ik na mijn tijd naast hem mag komen staan.”

John Schurer, de voorzitter van de supportersvereniging, hoopte dat dát nog even duurt, want, zo zei hij, alleen doden krijgen een standbeeld. Welke coryfeeën van weleer zag ik nog meer? Nou Rikkert Lacrois (80 inmiddels en met twee kunstknieën), oud-trainer Ron Groenewoud, Wim Visser, Geert Schuurman (reservekeeper achter Tonnie), Dick van Vlierden, Theo Buijs (kwam van Ajax), Jantje Hordijk (kwam van Feyenoord), de Drentse windhond Henny Weering, Schansker Wubbie Smeins, Jaap Kooistra, Maarten Kooij, Henk ‘peikie’ Oosterwold, Peter Eimers, Azing Griever, Jaap Wolters en Hans Wortelboer. De laatste, een icoon uit de glorietijd van WVV, beweegt zich al jaren voort in een rolstoel als gevolg van een beschadigde ruggenwervel.

Ook van deze partij; Heinz Libuda, ooit een technische Duitse middenvelder. Hij woont tegenwoordig in Warstein, daar waar het gelijknamige bier wordt geproduceerd. En o ja, de 68-jarige Jaap Wolters (later nog rugbyer geweest) is als enige nog regelmatig in training, elke woensdag bij de superveteranen van Be Quick. “Dan zeg ik altijd tegen mijn vrouw, ik ga naar de euthanasietraining.”

Op naar het volgende standbeeld.   

Derd Helft (121)

Het is in feite breaking nieuws: Oranje Nassau gaat haar religieuze veren afschudden. Afgelopen week werden tijdens de ledenvergadering van de stad-Groninger zaterdagclub de statuten zodanig gewijzigd dat de christelijke signatuur is verdwenen. Voorzitter Jan Buitenhuis: ”We zijn al een hele tijd geen typisch christelijke club meer, onze leden zijn tegenwoordig van alle gezindten. Daarom gaan de initialen CVV voor Oranje Nassau verdwijnen en wordt het Oranje Nassau 1918. Daarmee doen we onze anciënniteit beter recht aan, want we behoren tot de drie oudste zaterdagclubs van ons land.” Bestuurslid algemene zaken Kor Mollema vult aan: “We worden altijd als die gereformeerde club gezien en van dat imago willen we wel eens af.” Buitenhuis denkt ook dat O.N. haar langste tijd heeft gehad. ”Op termijn is een fusie onontkoombaar en dan denk ik aan Amicitia VMC, onze van oorsprong katholieke buren. Wij passen prima bij elkaar.”

Overigens is Johan Lindemulder tot lid van verdienste van Oranje Nassau benoemd. Johan heeft veel gedaan voor de club waarvan hij al 46 jaar lid is. Hij speelde jarenlang in het eerste elftal en was ook nog negen jaar voorzitter.

Vorige week kwam ik met Lesmond Prinsen aan de praat. De oud-prof van BV Veendam keek met pa Henk naar LTC – Oranje Nassau en langs het Asser lijntje liet Lesmond zich iets opmerkelijks ontvallen toen we het over de mislukte doorstart van Veendam hadden. Lesmond, ook aanwezig bij die bewuste avond, onthulde dit: ”Dat was totaal onnodig geweest. De gemeente Veendam heeft op het verkeerde paard gewed. Ik had twee ton beschikbaar, maar kreeg geen kans. Men gaf de zegen aan de zogenaamde Zwarte Mannen, die cultjongens rond Veendam. Maar zij hebben amper een grijpstuiver bij elkaar gekregen.” Tijd voor diepgaand onderzoek.

Bij de GSAVV Forward heeft – met het traditionele ceremonieel vertoon – de jaarlijkse bestuursoverdracht plaatsgevonden. Het bestuur van preses Luciano de Vries werd opgevolgd door een kabinet onder leiding van Sander Ossenkoppele (hoe mooi kan een naam zijn). Sanders droom is daarmee in vervulling gegaan: een dubbelrol als eerste elftalspeler en veurzitter. Zijn intreedrede onlangs in clubblad De Oude Schoen deed veel beloven. ”Ik heb grootse plannen met Forward in de tweede klasse. Met mijn internationale contacten in ware voetballanden als Slowakije en China ga ik proberen Forward naar een nóg hoger niveau te tillen.” Vooralsnog lukt dat nog niet écht, want na zes wedstrijden staat de Three Cheersclub puntloos onderaan.”

Retro is in. Dat zijn ze ook bij de ijshockeyclub GIJS achter gekomen en dus speelt het vlaggenschip van de eenmalige landskampioen komend seizoen in de tenues waarmee het 45 jaar geleden is begonnen, in de kleuren rood en geel. Het is, met dank aan nieuwbakken voorzitter/oud-speler Jacob van Gelder en Promotexbaas Johan Abma, een eerbetoon aan Groninger ijshockeypioniers als Rob van Aarum, Martin Leeflang (de legendarische keeper), Wils Pronk, Henk van Halteren en cultheld Cees Meeuwsen.

 

Derde Helft (120)

Hij mag zich de Godfather van het Groninger basketbal noemen, Bill Pijl. Want hij is – ere wie ere toekomt - voor een groot deel verantwoordelijk voor de aangename basketbalcultuur die de afgelopen halve eeuw in Groningen is gekweekt. Bill Pijl deed dat als gymleraar aan de Cort van de Linden ULO, waar hij, met hulp van horecaman Dick Jager, van een schoolclub een heus eredivisieteam maakte. Een waar kunststukje, onder de vlag van BVG. Hij leidde jongens als Jeroen Talens, Cees Snitjer en Frank Ardon op tot nationale toppers. Bill Pijl is inmiddels 77, maar nog net zo bevlogen als in zijn jonge jaren. En hoewel hij onlangs voor de derde keer is gedotterd, wil Bill Pijl nog gewoon trainen en coachen. Hij is druk doende zijn conditie op te vijzelen, zodat hij er weer volop tegenaan kan . Geïnteresseerde, en dan met name ambitieuze clubs kunnen zich bij Bill melden.

Ambitieus is ook de voetbalclub Mussel, ter plekke ook wel naar Duits model de SVau genoemd. De club heeft al aan de weg getimmerd met een voor een vierdeklasser piekfijne accommodatie, maar wil nu ook betere voetballers gaan opleiden. Het klimaat in het 1200 zielen tellende dorp is er klaar voor. Projectleider Lars Hemmes roept de jeugd van 6-18 jaar in Mussel en omstreken op kennis te komen maken met SVau Mussel. Ze krijgen gratis proeftrainingen aangeboden. Er komen ook clinics, deels verzorgd door profs. Trouwens, kabouters (tot 6 jaar) zijn eveneens welkom. Die worden gevormd door Rolf Smidt. Meer info: www.svmussel.nl

Heeft Winschoten een primeur? Ik kan mij niet heugen dat ‘Sodom’ ooit een handbalinternational heeft voortgebracht en dat nu gaat gebeuren. Die eer komt op naam van Sanne Hoekstra. Zij is geselecteerd voor Oranje dat naar het EK handbal in Hongarije en Kroatië gaat. Ze heeft het vangen van ballen niet van een vreemde, want ze is de 22-jarige dochter van Sape Hoekstra, die in de jaren ’80 liefst 213 keer het doel van  BV Veendam verdedigde. Sanne speelt bij de Duitse 2^e Bundeligaclub HSG Bensheim/Auerbach.

De oud-sponsor van Veendam, Koos Gjaltema, heeft de volleybaltrots van het Noorden, Lycurgus, een mooie dienst bewezen. De club kreeg kans om de internationaal gelauwerde middenman Dennis van der Veen van Paris Volley over te nemen. Voorwaarde was niet het geld als wel een baan, zodat hij zich als dertigplusser op een maatschappelijke toekomst kan richten. Gjaltema bracht uitkomst en zette hem spontaan als magazijnmedewerker op zijn loonlijst.

Er komt een nieuw, digitaal medium op de noordelijke sportmarkt. Het heet Sport in Stad en wordt geïnitieerd door advocaat Martijn van der Veen en FC Groningens communicatiemedewerker Bas Kammenga. Ze worden ondersteund door Marc van den Herik, Paul Top en Hans Schrijer. De bedoeling is dat er op hun site Hard Grasachtige producties worden geplaatst. Vooral met romantiek overgoten  sportcultuur dus. De site gaat op 18 oktober online.