Derde Helft (351)

Het kon natuurlijk niet uitblijven, dichterlijk eerbetoon voor Bauke Mollema, die in zijn zevende Tour de France dan eindelijk een felbegeerde etappezege pakte. En ook nog eens op majestueuze wijze, na een solo van 30 kilometer. Die heldendaad verrichtte de Grunneger op zondag 16 juli 12017 op weg naar Le Puy-en-Velay, een plaats in hartje Frankrijk. De Groninger stadsdichter E. Filippus, alter ego van Evert Meijer, ging stante pede achter zijn computer zitten en kwam met het volgende Mollema-gedicht op de proppen:

Is een echte Molleboon
vindt afzien heel gewoon
zweert bij volkoren
woont niet in een ivoren toren
spreekt een aardig woordje Frans
leidt in de bergen vaak de dans
kookt vaak z'n eigen potje
vindt Fatima een dotje
laat zich graag zoenen
staat stevig in z'n schoenen
krijgt vaak een bloemetje
stapt niet gauw in een boemeltje
is geen avonturier
en won als jonkie de Tour de l' Avenir

Waarvoor onze dank. Overigens is Bauke niet de eerste Groninger die een ritzege in de Tour boekte. Die eer komt wijlen Henk Nijdam toe. Tot voor kort werd aangenomen dat de in Eelderwolde geboren en getogen Nijdam een Drent was, maar RTV Noord-verslaggever Niiwinho Geertsema, ingefluisterd door advocaat Hans Klopstra, meldde onlangs dat deze in 2009 overleden tempobeul toch echt Groninger roots had. Toen hij in Eelderwolde geboren werd, behoorde dat tot de gemeente Haren, waar hij ook is ingeschreven bij de burgerlijke stand.

Mollema moet er ook nog even aan trekken om Nijdam te overtroeven. De Locomotief van Eelderwolde won twee Touretappes en liefst vier in de Ronde van Spanje. En ook werd hij nog eens twee keer wereldkampioen achtervolging. Maar Bauke heeft met zijn 30 jaar nog even.

Twee andere illustere Groningers verkeren al een tijdje in de pottenbak. Het zijn broers Jan en Max Uitham, beiden ook nog eens Elfstedencracks. De mannen van Noorderhoogebrug, inmiddels respectievelijk 92 en 85 jaar, behoorden tot de helden van de meest apocalyptische Elfstedentocht aller tijden, die van 1963. Jan werd hierin tweede achter Reiner Paping (Ik was de beste verliezer, zoals hij het zelf altijd placht te zeggen) en Max zevende. Momenteel verblijven ze in het Maartenshof, waar ze verzorgd worden na verontrustend onheil. Max probeert te herstellen van een herseninfarct en Jan van twee gekneusde ribben en ander ongemak na een val in huis. Jan blijft met zijn karakteristieke humor de zonzijde zien.

Zijn oud-ploegleider Johan Franke (de Meubelgigant) tekende uit zijn mond op: “Gekneusde bananen smaken ook nog lekker.” Kaartjes en andersoortige ondersteuning zijn van harte welkom.

De Hanzehogeschool voor Sportstudies, vroeger kortweg ALO (Academie Lichamelijke Opvoeding) geheten, heeft een nieuwe chef, in deze kringen Dean genoemd. Het Kris Tuinier, die de naar Nijmegen verkaste Joan Janssens is opgevolgd. Tuinier is geen onbekende in de Groninger sportwereld. Zo is hij lid van de Raad van Advies van Donar, is hij een dagdeel per week betrokken bij de jeugdopleiding van FC Groningen en zit hij in enkele landelijke en regionale commissies op gebied van sport en onderwijs.

Bij FC Groningen is het momenteel niet alleen een komen en gaan van voetballers, maar ook van kaderleden. Zo heeft de club twee nieuwe leden voor de Raad van Commissarissen bekend gemaakt, zijnde de heren Chris Visscher en Erik Kuik. Eerstgenoemde geniet bekendheid als hoogleraar sportwetenschappen aan de RUG, Kuik is in het dagelijks leven voorzitter van de Raad van Bestuur van Zorggroep Alliade. Zij nemen de plaatsen in van Bert Middel en Wim Entzinger, wier bestuurstermijn is verlopen. Dijkgraaf (Noorderzijlvest) Middel was de RvC-voorzitter en zijn plaats wordt ingenomen door Arie Wink, jarenlang invloedrijk ambtenaar ten Stadhuize. De twee andere RvC-leden zijn Edward Wielens en Jouke Haringsma. Mr. Entzinger blijft overigens adviseur juridische zaken bij de FC.

FC Groningen heeft ook haar managementteam verder uitgebreid. Dat bestaat nu uit zes heren (wanneer volgt de eerste vrouw?), van wie Gerard Kemkers (manager topsport en talentontwikkeling) en Ron Jans (technisch manager) de nieuwkomers zijn. De andere vier zijn de directeuren Hans Nijland (algemeen) en Robbert Klaver (commercieel), Romke Hoogstra (manager operationele zaken) en Marc-Jan Oldenbrandingh (financiële zaken). Voor de goede orde: Jans vervangt Peter Jeltema, die per 1 september ontslag heeft genomen.

En ook in de kantlijn van de Trots van het Noorden is er een wisseling van de wacht te melden. Want de (officiële) supportersvereniging krijgt eveneens een nieuwe voorzitter, de 49-jarige John de Jonge. Hij volgt John Schurer op, die het na acht jaar welletjes vond. Als de leden hun akkoord geven tenminste, want de invulling van deze job gaat – in tegenstelling tot die van de RvC – volgens een democratisch proces. Als het goed is, wordt De Jonge komende dinsdag tijdens de ledenvergadering geïnstalleerd.

Oude glorie wil grootse revival Groninger handbal

Beste volgers, dit verhaal heb ik afgelopen week voor het huis aan huisblad Groot Groningen geschreven. Mooi nieuws.

Door Dick Heuvelman 

Groningen – Handbal moet weer een topsport worden in Groningen. Die ambitie hebben enkele oud-topspeelsters van het voormalige Vlugheid & Kracht, na een fusie met Sparta opgegaan in V & S, vol overtuiging geproclameerd. Ze hebben met lede ogen aangezien hoe hun eens zo bloeiende sport in Groningen is weggekwijnd. 'Ze' zijn Sylvia Heinen en Sandra van Bergen, twee representanten van de generatie die in de jaren tachtig van de vorige eeuw nog in de eredivisie actief was.

Beide vrouwen stonden op toen V & S dit jaar ten prooi was gevallen aan een bestuurscrisis en de club, die met haar eerste vrouwenteam naar de tweede divisie is afgezakt, richting rand van de afgrond dreigde te gaan. Tot hier en niet verder, zeiden ze tegen elkaar. Heinen en Van Bergen besloten deze waggelende handbalkar uit het dal te trekken en hebben inmiddels veel steun gekregen om hun plannen gestalte te geven. Onder meer van Jans Abbing, de vader van wereldtopper Lois die tegenwoordig in Parijs (Issy) haar brood met handbal verdient.

Heinen vindt dat het handbal in Groningen weer een prominente plaats in Groningen moet krijgen. “Voetbal, basketbal, volleybal….. daar hoort handbal ook bij.” Ze refereert aan de tijden van weleer, toen Groningen zich opwierp als de bakermat van het Nederlandse handbal. Leraar lichamelijke opvoeding Joop van der Geest introduceerde deze sport vanuit Duitsland in de jaren twintig van de vorige eeuw.

Met succes, want het spel schoot razendsnel wortel in de stad. Dat leidde tot de oprichting van illustere clubs als Voorwaarts, Vlugheid & Kracht, Aspasia, Brunhilde en Olympia. Vlugheid staat in de Nederlandse handbalgeschiedenis genoteerd. Maar ook Aspasia, Brunhilde (bij de dames) en Olympia (heren) staan op de lijst van Nederlandse kampioenen. Van der Geest, die ook nog bij Nic. korfbalde, werd Groningens eerste handbalinternational.

Handbal, dat in die beginjaren alleen op het veld werd gespeeld, ontwikkelde zich snel tot de tweede sport van Groningen. Niet alleen onder de vleugels van het NHV, de landelijke bond, maar ook onder die van de ABHB, kapitalen die stonden voor Algemene Bedrijfs Handbal Bond. Die teams trokken, nadat het zaalhandbal van de grond was gekomen, doordeweeks veel toeschouwers in de Bloemenveiling.

In 1973 kwam de kentering. Het was het jaar dat Donar, net gepromoveerd naar de eredivisie, haar intrede deed in de Evenementenhal, de sportieve aanvulling van de Martinihal. Dat werd zo'n doorslaand succes dat het basketbal in een mum van tijd het stadse handbal volledig overvleugelde. Het Groninger sportpubliek werd verwend in een heuse sporttempel, terwijl de handballers het moesten doen met een betegelde Groenteveiling, waar het altijd koud en ongezellig was.

Topteams als Olympia, Vlugheid, HGC en Quick verloren steeds meer terrein en verdwenen uiteindelijk allemaal van het Groninger sporttoneel. De dames van V & K hielden het het langst vol. Met internationals als Christien Knigge, Dirkje Hartmans en Erna Balk in de gelederen hield Vlugheid tegen de verdrukking in het handbalvaandel hoog. Maar gaandeweg zochten de beste Groninger handbalsters, zoals Lois Abbingh, al op jonge leeftijd hun heil in het Emmer handbalbolwerk E en O, waar de sport wel floreerde. Het werd uiteindelijk de doodsteek voor het Groninger tophandbal.

Heinen en Van Bergen vinden dat de tijd rijp is voor de wederopstanding van het handbal in de Stad. Immers, het vrouwenhandbal is populairder dan ooit dank zijn het nationale team, dat met fris en fruitig spel tot de wereldtop is doorgedrongen. Vorig jaar stal het de harten van het vaderlandse sportvolk met een geweldig Olympisch optreden in Rio de Janeiro. Op die golf van enthousiasme denken Heinen en Van Bergen mee te kunnen liften en de sport ook in Groningen weer tot leven te wekken.

Dat moet dan gebeuren onder de vlag van V & S, de fusieclub die is gestut van de fundamenten van Vlugheid & Kracht en Sparta. Daar zit nog altijd een hoop know how voor tophandbal. Heinen en Van Bergen, ooit een 'gouden duo' van V & K vormend, gaan er vol voor. Heinen: ”Maar wij niet alleen hoor. We hebben al steun van een een flink aantal geweldig enthousiaste leden. Mede daardoor is er ook al een volledig nieuw bestuur. Kortom, we hebben een frisse start gemaakt met mooie vooruitzichten.”

Ook op technisch gebied zijn er stappen gemaakt. Haar maatje Sandra van Bergen heeft het voortouw genomen in de Technische Commissie en er is een nieuwe, ervaren trainer aangetrokken. Heinen: “Dat is Humphrey Terpstra uit Leeuwarden, een zeer gedreven man. Hij is oud-speler van clubs als Hellas '57 en Meteoor en heeft onder meer trainersopleidingen gevolgd in Servië en Zweden, twee echte handballanden. Ook is hij handbaldocent bij het NHV.”

Die trainersaanstelling heeft al effect gehad. Heinen: “Toen bekend werd dat Terpstra trainer bij ons ons zou worden, hebben zich nieuwe speelsters aangemeld en zijn er speelsters bij ons teruggekeerd. Er is ook al een compleet jongensteam bijgekomen. Er komen steeds meer vrijwilligers bij. Onze sponsorcommissie is ondertussen druk bezig om meer financiële armslag te krijgen, zodat onze talentvolle leden straks niet meer naar E & O zullen gaan.”

Heinen en Van Bergen zien het helemaal zitten. ”Handbal zoals we het vroeger hadden in de stad, dat willen we terug. Toen de tribunes bij Vlugheid & Kracht vol zaten. Wij denken dat dat weer mogelijk is, zeker met onze vrouwen. Want vrouwenhandbal leeft als nooit tevoren in Nederland. Een ideaal moment om de boel ook in Groningen weer te reanimeren.”

Derde Helft (350)

Meldde ik u onlangs in deze kroniek dat Bert van der Hoek het kersverse Tweede Kamerlid Antje Diertens was opgevolgd als voorzitter van de stichting die druk doende is het WK wielrennen van 2021 naar Groningen en Drenthe te halen, inmiddels de CEO van zorgverzekeraar De Friesland ook al weer afgetreden. Hij blijkt bij nader inzien dit vrijwilligerswerk niet te kunnen combineren met zijn professie, die dagelijks voor een drukke agenda zorgt. Bert van der Hoek blijft het ambitieuze project wel steunen waar mogelijk is en is beschikbaar voor advieswerk.

Voetbaltrainer Hans van der Ploeg is weer terug van weggeweest. Hij heeft het een tijdje rustig aan moeten doen vanwege beslommeringen in de privésfeer, maar staat sinds kort weer voor een groep amateurvoetballers. En wel die van Drachtster Boys, de grote Friese zaterdagclub die is afgedaald naar de eerste klasse. Van der Ploeg, die een rijk Oranje Nassau-verleden heeft, mag proberen de Friezen weer terug te brengen naar het niveau dat ze van oudsher gewend zijn.

Maar Hans van der Ploeg fietst ook graag. Zo reed hij op de eerste zondag van juli, samen met zijn vrienden Simon en Frank van Huis, John Wind en Daniel Bies, mee aan de populaire toerrit Haren-Haren. Ofwel een retourtje van het Groninger Haren naar het Duitse Haren, achter de grens bij Zwartemeer. Van der Ploeg deed dat niet alleen, maar met een groep van een mannetje/vrouwtje of veertig ter ondersteuning van een goed doel, zijnde de Stichting Merels Wereld. Deze organisatie zet zich in om de zeldzame longkankervariant ROS1 onder de aandacht te brengen. Dat lukte, want Merels Wereld heeft er diverse sponsors aan overgehouden. Meer info op www.stichtingmerelswereld.nl

Bij korfbalclub Nic. vindt men het zo langzamerhand de hoogste tijd worden om weer terug te keren op het allerhoogste niveau. Deze kar mag Thijs Rondhuis trekken, jawel de wielerman die naam heeft gemaakt als organisator van (onder meer) Olympia's Ronde van Nederland en de internationale Healthy Agingtour voor vrouwen in Groningen. Inmiddels is het technisch apparaat van hoofdcoach Jan-Jouke Flokstra en zijn assistent Thomas Echten verrijkt met Mark Bakker en Johan van Tilburg, het trainersduo dat afgelopen seizoen Rodenburg in Leek onder zijn hoede had. Bakker is oud-speler van de hoofdmacht van Nic.

Of het nou het nationaal record clubtrouw is, weet ik niet, maar Cees Bus komt in elk geval in de buurt. Want op 1 juni stond hij niet minder dan tachtig jaar (!!!) op de ledenlijst van Velocitas 1897. Ofwel, Cees Bus meldde zich als lid van deze aloude volksclub toen de groenwitten nog in de nationale top speelden, in 1937. Drie jaar na de historische verovering van de KNVB-Beker. Hij was niet alleen voetballer, maar ook jeugdleider, secretaris van de jeugdcommissie en clubbladmedewerker. Voor al zijn verdiensten heeft hij de zilveren speld gekregen van de KNVB. De inmiddels 90-plusser werd in het zonnetje gezet door administratrice Martine Hoving, secretaris Roel Kok en webmaster Jan Schuil.

Een andere trouwe oudgediende, Fred Akhbari, heeft na een slopende ziekte op 78-jarige leeftijd het tijdelijke voor het eeuwige verwisseld. Akhbari, geboren nog in het Perzië van Sjah Mohammed Reza (nu Iran), verruilde in 1979 zijn geboorteland na de Khomeini-revolutie voor Groningen, waar hij in eerste instantie naam maakte in de zwemwereld. Hij was niet alleen een bevlogen trainer van Trivia, maar leerde ook veel, heel veel kinderen zwemmen. Daarna werd hij een aangename verschijning bij Donar, waar hij zich ontwikkelde tot een stijlvolle gastheer van de BBC, de Basketbal Business Club.

Be Quick 1887 vaart wel de laatste jaren. Niet alleen op zondag maar ook op zaterdag. De zaterdagvoetballers zijn afgelopen seizoen zelfs gepromoveerd naar de derde klasse en dat betekent dat het serieuze boel wordt. Zo wordt er een speaker gevraagd, die de wedstrijden van de zaterdagse withemden op de Esserberg een passend cachet moet geven. Van de kandidaat-spreekstalmeesters wordt gevraagd dat ze kennis van zaken hebben, met een vleugje humor zijn gezegend en stressbestendig zijn. De beloning: gratis dikkedakken na elke (thuis)wedstrijd. Geïnteresseerd? Dan kunt u zich melden bij p.patje@ziggo.nl

Derde Helft (349)

Theo de Topper herontdekt als voetbalcabaretier

De organisatie die zich inzet voor het binnenhalen van het WK wielrennen in Noord-Nederland (in 2021), heeft een nieuwe voorzitter. Het is Bert van der Hoek uit Vries, bestuursvoorzitter van zorgverzekeraar De Friesland. Hij volgt Antje Diertens op, die de voorzittershamer inleverde nadat ze namens D66 in maart was gekozen tot lid van de Tweede Kamer. Bert van der Hoek is een intense vrije tijdfietser, die lid is van Grinta, een exclusieve club van cyclo-sportieven.

Ook gaat hij regelmatig per fiets vanuit zijn huis in Vries naar zijn werk in Leeuwarden. Een tocht van zo'n twee uur, die hij benut als training voor zijn deelname aan de Homeride, waarin zo'n 70 teams komend weekeinde (24 juni) 24 uur lang 500 kilometer door Nederland fietsen om geld te genereren voor Ronald McDonaldhuizen.

De Groninger dichter E. Filippus, alter ego van Evert Meijer, is dusdanig onder de
indruk geraakt van Tom Dumoulin, dat hij, de oud-voetballer van Oosterparkers en GRC, mij een rijm-ode aan de eerste Nederlandse Girowinnaar heeft gestuurd. Leest u even mee:

Zag in Maastricht het levenslicht
heeft een aardig wicht
kan best zonder toilet
slaapt soms op een kermisbed
komt vaak op de kiek
heeft een geweldige techniek
trekt z'n eigen plan
woont in het Belgische Canne
is een fan van MVV
doet niet aan ieder spelletje mee
heeft zelf altijd de regie
is een wielrenner van de buitencategorie
voelt zich geen hero
en won als eerste Nederlander de Giro
E. FILIPPUS

Onlangs stal hij de show bij het afscheid van Jan Mennega, de voetbalverslaggever van het Dagblad van het Noorden, die per 1 juni met pensioen is gegaan. Een speciaal forum voorzag rustend trainer Theo Verlangen met zijn typische Haagse accent voor een spervuur aan komische noten. Theo de Topper, zoals hij in zijn gloriejaren bij FC Groningen werd genoemd, ging als pensionado in Kropswolde wonen. Aan de boorden van het Zuidlaardermeer kon hij naar hartenlust vissen, zijn andere hobby. 

Maar inmiddels is de nu 76-jarige Hagenaar teruggekeerd in zijn tweede geliefde stad, Groningen dus. Met zijn vrouw Rita hoog genesteld in de even imposante als luxe woontoren de Rokade, op de elfde verdieping, kijkt hij in Groningen-Zuid dagelijks met blij gemoed uit over de stad die hij zoveel voetbalplezier heeft bezorgd.

Johan Abma, de directeur van Promotex, het bedrijf dat in de noordelijke sponsorwereld een mooie staat van dienst heeft opgebouwd, is verliefd op de Mille Miglia, een hoog gekwalificeerde sterrit over duizend kilometer voor klassieke sportauto's van het Noord-Italiaanse Brescia naar Rome en weer terug. Hij is vast van plan er ook ooit eens aan te mee te doen. Maar dat is een prijzige aangelegenheid, want die Mille Miglia-auto's kosten nogal wat geld. Abma: “Als ik er eentje koop, zal ik toch de sponsorkraan iets terug moeten draaien.”

Niet alleen voetballers en trainers veranderen in de zomerperiode van club, ook functionarissen in de begeleiding verkassen wel eens. Zoals Erik Lubbers, vele jaren lang verzorger bij de VV Actief. Maar in Eelde-Paterswolde was er, zoals hij zelf zegt om 'bedrijfseconomische redenen' geen plaats meer voor hem in de eerste selectie. Gelukkig voor hem diende zich snel een alternatief aan, op de Schapendrift in Norg, bij het naar de tweede klasse van het zondagvoetbal gepromoveerde GOMOS. Lubbers is blij dat hij mag toetreden tot het keurkorps van trainer Wim Bakering. “Een nieuwe uitdaging is nooit verkeerd.”

Tres, noemen ze zich, de spelers van het derde elftal van Be Quick 1887. Jongens als Mark Mulder, Bram Bessem, Willem Lanjouw, Ivo van Veen, Alex Eimers, Joost Tanasale, Gijs Koopmans, Arjan Steenbergen, Richard Cornelis en Arnoud Redder. Nagenoeg allemaal spelers die op het vlaggenschip van de Good Old dienst hebben gedaan en als veteranen nog een leuk balletje willen trappen. Dat lukt prima, want de heren worden elk jaar kampioen. Dit jaar trakteerden ze zich op een weekendje Malaga om de zoveelste titel te vieren met het snuiven van de lokale cultuur. In de breedste zin des woords, dan weet u het wel.

Wim Fokkema is back in town. De oud-trainer van diverse noordelijke amateurclubs en laatstelijk technisch directeur van PKC '83, emigreerde enkele jaren geleden naar Thailand, waar hij – zegt hij – zijn draai helemaal heeft gevonden. Desondanks moet hij af en toe voor een paar weekjes terug naar Groningen, al was het alleen maar om dagelijks te kunnen lunchen bij het alom geroemde Amsterdams Broodjeshuis aan het Zuiderdiep, waar uitbaatster Anneke Berghuis inmiddels is verdwenen (pensioen), maar waar het broodje tartaar nog altijd van grote kwaliteit is. Fokkema vliegt na de TT van Assen weer naar het Verre Oosten.

Eén van de oudste clubs van Groningen, GSR Aegir (anno 1878), vierde een feestje bij één van de oudste clubs van Amsterdam, de roeivereniging De Hoop (anno 1848). Op een stijlvolle locatie aan de Amstel werd de 75ste verjaardag van Aegirs gepensioneerde botenbaas Chris Heuvelman gepaste luister bijgezet. Daar zat een gedachte achter, want Heuvelman kreeg bij De Hoop als stagiair zijn eerste vakkennis bijgebracht.

Na een tocht over Het IJ en door de grachten in de directieboot van het Amsterdamse Havenbedrijf, het vaartuig waarmee Koning Willem-Alexander en zijn Maxima traditiegetrouw het jaarlijkse Bevrijdingsconcert (onder de klanken van We meet again) verlaten, was er een etiquettediner. Tafelheer Rutger Mollee ontving onder meer zaten de ex-toproeiers Ingrid en Jannes Munneke, Joris Grond, Marc Wissink en de oud-topcoaches Herman Bessem en Jacob Jan Hoetjer. O ja, de boot was geregeld door Michel de Brauw, lid van het oud-Aegirbestuur en tegenwoordig directeur van het Havenbedrijf.

Ook een party bij de oude volière in het Stadspark, die tegenwoordig dienst doet als clubhuis voor de jeu de boules-club Pres le But. Daar waren zaterdag directie, medewerkers, donateur en sympathisanten van de populaire website www.sportinstad.nl bijeen voor een zomerse activiteit, jeu de boulen dus. We zagen onder meer topkorfballer Tim Flokstra (gaat naar LDODK), zijn vader Jan Jouke (de nieuwe trainer van Nic.), het FC Groningen-geweten Bas Kammenga, nestor Jan A. van der Veen, zijn zoon Martijn (de aanjager van deze site) en sportjournalist Paul Zweverink vol overgave met boules gooien. Tot de toeschouwers behoorden de oud-clubarts van FC Groningen, Hans Hoekstra en zijn vrouw Rosa.

Derde Helft (348)

De organisatie die druk doende is met het binnenhalen van het WK wielrennen op de weg in 2021, heeft de steun gekregen van een Denktank met zwaargewichten uit het bedrijfsleven. Die kwam afgelopen woensdag, voorafgaand aan de play-offwedstrijd FC Groningen en AZ in de FC-Viploge in het Noordleasestadion, voor het eerst bijeen op uitnodiging van Gerard Kemkers, de prestatiemanager van FC Groningen.

De Peizenaar is één van de leden van de Denktank, die verder bestaat uit Arjan Bos (CEO TVM Verzekeringen), Gerard de Boer (eigenaar Initio communicatie en advies), oud-topwielrenner Jan-Hendrik Dekker (nu oprichter en CEO Equipe Zorgbedrijven, Hans Feenstra (voorzitter Raad van Bestuur Martini Ziekenhuis, Martin Sitalsing (voorzitter Raad van Bestuur Lentis/GGZ) en Lambert Zwiers (voorzitter VNO-NCW Noord.

Een wielerman die korfbalclub Nic. weer nieuw (topsport)leven in moet blazen. Jawel, die taak heeft niemand minder dan Thijs Rondhuis, de koersdirecteur van zowel de Healthy Aging Tour als Olympia's Ronde van Nederland, op zich genomen op voorspraak van voormalig eerste-elftalspeelster Lisette Hamminga. Bij deze koersen verricht Lisette hand- en spandiensten voor Rondhuis en van het één kwam dus het ander, Nic. in dit geval.

Als de ledenvergadering het in juni goed vindt, wordt Rondhuis voorzitter van de stichting die bij Nic. de topteams voor senioren en jeugd gaat runnen. Rondhuis krijgt daarbij assistentie van Willem van Kalsbeek (technische zaken).

Het 'gewone' bestuur van Nic. krijgt inmiddels ook weer vet op de botten. Interim-voorzitter Wiebe van der Ploeg en secretaris Nancy Lenstra krijgen welkome aanvulling van Tineke Schoppen (vice-voorzitter) en Rebecca van Lieshout (jeugdzaken). Naar een penningmeester wordt nog gezocht. Rondhuis heeft een ambitieuze doelstelling: de groenwitte tijgers moeten in 2020, als Nic. 100 jaar bestaat, in de Ziggodome staan, daar waar de finale van de Korfballeague voor 12.000 toeschouwers wordt gespeeld.

In 2020 is het trouwens ook exact honderd jaar geleden dat Be Quick 1887 landskampioen werd. De beslissende wedstrijd tegen VOC krijgt 3 juni een (veteranen)reprise op de Esserberg, als de Rotterdamse club een van de deelnemers is aan het zogeheten ONEC-toernooi, ofwel clubs die rond de overgang naar de twintigste eeuw zijn opgericht. Er komt, laat Arnoud Redder van oud-Be Quick weten, nog veel meer oude glorie naar Groningen. Zelfs Ajax geeft acte de présence, misschien wel met Sjaak Swart, die als Mister Ajax door zijn veteranenleven gaat.

Ook de oudste profclub van Nederland, Sparta Rotterdam (1888), staat op de deelnemerslijst, evenals als de alleroudste voetbalclub van Nederland, de Koninklijke HFC (anno 1879).

Aan de andere kant van de stad, op sportpark Kardinge, hebben de Vrienden van GVAV een nieuwe voorzitter gekregen. Het is Wouter van Oord, die ook al oer-GVAV'ers als Henk Kalf (jawel, de voormalige marathonkampioen van Nederland), Ronald Senechal en Alex Huisinga als medebestuursleden heeft mogen begroeten.

De blauwwitte club raakt overigens ook weer eens twee talentvolle jeugdleden kwijt aan een profclub. De ene is Cass Pinas, de 15-jarige zoon van de succesvolle oud-basketbalcoach Glenn Pinas en die daarmee duidelijk maakt dat het aloude gezegde zo vader zo zoon niet altijd opgeld doet. Cass Pinas krijgt, samen met Brian Pattiwael, een plaats in de selectie -17 van Cambuur Leeuwarden. Jongens, succes gewenst daar in Ljouwerd.

Minder goed nieuws over de voorzitter van GRC Groningen, Henk Mekenkamp. Hij werd vorige week geveld door een hartinfarct. Gelukkig is Henk, die op De Punt ook nog een fitnessbedrijf (GetFit Pitstop) runt, na een geslaagde dotterbeurt aan de beterende hand. Het gaat inmiddels weer zo goed met hem dat hij zich zondagmiddag al weer liet zien bij de promotiewedstrijd voor een plaats in de hoofdklasse, GRC-Velo (Wateringen). Dat GRC via een 1-0 nederlaag uitgeschakeld werd, mocht voor Henk uiteraard de pret niet druk drukken. Zijn supersnelle herstel, dat was het enige dat voor hem telde.

In het Noordleasestadion hebben FC Groningen en het Dagblad van het Noorden afscheid genomen van voetbaljournalist Jan Mennega, de man die de FC twee decennia op de voet heeft gevolgd. Mennega, die in de beginjaren '70 bij FC Groningen onder contract stond als veelbelovende spits en later met ACV Nederlands kampioen der amateurs werd, gaat met pensioen en is uitgeleide gedaan met een exclusief forum over de voetbaljournalistiek in Nederland.

Tot slot nog even hart onder de riem van van Lammert Huitema, die in de kreukels ligt als gevolg van een ernstig ongeluk tijdens een fietstochtje in Duits/Twentse grensstreek. De voormalige schaats- en wielerklepper botste hoogst ongelukkig tegen een auto aan en moest in het ziekenhuis van Nordhorn operatief worden behandeld. Middels is hij weer bij zijn Margriet in Roden, waar de revalidatie een langdurig proces wordt. Lammert kerel, sterkte gewenst hierbij. Via de sociale media kunt u, waarde lezers, hem ook steunen.

Derde Helft (347)

De nieuwe generatie toeschouwers bij Donar keek zich de ogen uit zaterdagavond, voorafgaand aan de tip-off van de wedstrijd tegen New Heroes Den Bosch. Kwam daar de mascotte van de Groninger basketbaltrots, Thunder genaamd, zo maar uit de nok van MartiniPlaza vallen. Maar wel aan een stevig koord, zodat hij niet te pletter kon vallen.

Voor het trouwe publiek dat al jarenlang rondloopt bij Donar, was het een verrassende act uit het verleden, begin deze eeuw geïntroduceerd door Theo de Dondergod, de toenmalige mascotte. Thunder durfde deze 'dodensprong' nu dus ook aan en daardoor zat de sfeer er direct al goed in. Ook met dit vermaak is Donar met afstand koploper in de Dutch Basketball League.

Feyenoordsupporters heb je in alle hoeken en gaten van Nederland; van Delfzijl tot Vlissingen en van Vaals tot Den Helder. Dus ook in Groningen. Eén ervan is de directeur van het Groninger Huis voor de Sport, Rob de Waard. Hij is al op jeugdige leeftijd door zijn oom met het Kuipvirus besmet geraakt en heeft het slagschip van de Rotterdams volksclub daar inmiddels zo'n 500 keer in actie gezien.

De Waard is zo gek van Feyenoord dat hij deze week per fiets naar Rotterdam koerst, om daar het het nakende kampioenschap van Feyenoord mee te vieren. De tocht verdeelt hij over drie etappes. De eerste eindigt in Emmeloord. Donderdagmorgen trapt hij de eerste meters weg vanaf het Huis van de Sport, tegenover sportpark Corpus den Hoorn. Vertrektijd 9.00 uur.

Over sportpark Corpus den Hoorn gesproken, daar behoort Truus Visser tot de vaste inboedel. Al vele, vele jaren – 40 om precies te zijn – is zij het (vriendelijke) kantinegezicht van GRC Groningen en gooit zij haar hele ziel en zaligheid in dit vrijwilligerswerk. Dat is nu op passende wijze beloond, want Z.M. Koning Willem Alexander heeft het behaagd Truus, ook de trouwe eega van voormalig eerste-elftalspeler Korrie Visser, op te nemen in het ledenbestand van de Orde van Oranje Nassau. De daarbij behorende versierselen werden uitgereikt door Groningens burgemeester Peter den Oudsten. Truus Visser, als Truus van der Veur ooit spelend voor het vlaggenschip van Nic., van harte!

Maken we van sportpark Corpus den Hoorn een ferme stap noordwaarts, om uit te komen bij het studentensportcentrum Paddepoel, bij de gebruikers ervan beter bekend als de ACLO. Daar waar de fundamenten zijn gelegd van basketbalclub Donar, dat eind jaren zestig van de vorige eeuw zo'n goede lichting binnen kreeg (o.a. Jan Loorbach, Hans Lesterhuis, Ton Nederhoed, Jan Kamman, Jan 'Laseroms' Houwing, Leo Wubbolt en Arend-Jan Julius, dat het promoveerde naar de eredivisie en daarin tot op de dag van vandaag nog altijd acteert. En hoe!

Zit er bij Donar nog steeds geen sleet op – in tegendeel zelfs – dat is wel het geval met de ACLO-behuizing. Die gaat dan ook binnenkort tegen de vlakte, vertrouwde Gerro Dijksma, de voorzitter van de Raad van Advies van Donar, mij toe. De dames en heren studenten krijgen een compleet nieuwe, eigentijdse accommodatie. Ter meerdere glorie van de Groninger sport.

En tot slot ook nog een welverdiende hommage aan het tweede elftal van Be Quick 1887, dat voor de 17de (jawel, zeventiende) maal in de afgelopen twintig jaar noordelijk kampioen is geworden. Het team stond dit keer onder technische leiding van beginnend trainer Germain Beck, de man die als speler vooral furore heeft gemaakt bij de Asser clubs ACV en Achilles '94. Het is de zoveelste indicatie dat het bij de Good Old qua voetbalopleiding dik in orde is. Binnenkort mag Be Quick 2 in Zeist andermaal proberen landskampioen aller tweede elftallen van Nederland te worden. Het wordt tevens de afscheidsparty voor Beck, die komend seizoen als hoofdtrainer bij SC Stadspark aan de slag gaat.