Derde Helft (92)

Oude tijden herleven in Roden waar Piet & Griet de scepter weer zijn gaan zwaaien in het befaamde sportcafé Onder de Linden. Het klassieke etablissement, waar zelfs sterren als Johan Cruijff, Ronald Koeman en Hristo Stoichkov te gast waren, is inmiddels na enkele jaren van verval helemaal opgeknapt door zo’n vijftig vrijwilligers. Alleen de hanglamp, waaraan tal van prominenten hebben gebungeld,  moet nog worden opgehangen. Op 5 april wordt heropening met een superfeest bezegeld, muzikaal opgeluisterd door Albert & Sia en het orkest Soludar. Piet (de Boer) gaat trouwens ook weer naar de Amstel Gold Race, die hij sinds jaar en dag bezoekt. Dit keer zijn z’n kompanen Henk Cazemier (ex-bestuurslid Volksvermaken) en Roelof Vennema, oud-cornerspecialist van Velocitas 1897.

Maar er breken in de gemeente Noordenveld, waaronder Roon ressorteert, ook nieuwe tijden aan. En wel die van Reint-Jan Auwema, nog altijd Mister GOMOS genoemd vanwege zijn ellenlange staat van dienst bij het Norger vlaggenschip. Auwema was de gebraden haan bij de gemeenteraadsverkiezingen. Als lijsttrekker van Gemeentebelangen haalde hij liefst zeven zetels binnen en zal hij debuteren als wethouder. Oud-scheidsrechter Jan Kemkers liftte in Auwema’s spoor mee en gaat op zijn ouwe dag (67) wellicht zijn comeback maken in de politiek. Hij was al eens wethouder.

Ook bij Gronitas breken nieuwe tijden aan. Nou ja, vooral andere tijden want de club staat op het punt te fuseren met De Vogels. De nieuwe naam is SC Stadspark geworden, een naam die het in een heuse verkiezing nipt won van City Park Rangers. Zondag, na de thuiswedstrijd tegen Noordster, was er een farewellparty in de kantine die per 1 april moet zijn verlaten op last van sportwethouder Dig Istha. Gronitassers als Jeroen Dekker, Merijn Goris, Gerhard Nijdam, Jeroen Schut, Gé van der Wal, Nanno Kranenborg en Lammert Pots toastten, onder het motto geen beter vermaak dan leedvermaak, ook nog even op Istha’s verkiezingsafstraffing.

Ja, en dan gaat Gerard Helsma weer eens terug in de tijd.  Hij is dan ook de voetbalhistoricus van de stad en heeft al enkele bijzondere publicaties op zijn naam staan. Inmiddels is de oud-scheidsrechter bezig met een nieuw gegraaf in het verleden. Dit keer gaat hij verdwenen clubs in stad en ommeland in kaart brengen. Hij heeft al een hele rits verzameld (met daarop namen als Nova Zembla Finsterwolde, Woldjer Boys Schildwolde en Swastika Groningen), maar vraagt voetballiefhebbers via deze weg naar uitbreiding van de lijst waarop inmiddels zo’n 60 opgeheven clubs staan. Zijn adres: gerardhelsma@hotmail.com

Foppe de Vries is eveneens iemand die – vanuit Buitenpost - veel in de verleden tijd werkt; als wieler- en schaatsstatisticus. Zijn 29^ste jaarboek over het marathonschaatsen is van de pers gerold en dat maakt ons onder meer duidelijk dat Danielle Lissenberg-Bekkering de eeuwige zegelijst bij de vrouwen nog lange tijd zal aanvoeren. Zij staat op 62 overwinningen en van de huidige generatie komt vooralsnog niemand bij haar in de buurt.

 

Derde Helft (91)

Maakte ik onlangs op deze plaats gewag van de vorming van een groeiende Groninger enclave bij de succesvolle zaterdagclub HHC in Hardenberg, in Amsterdam zijn er al veel langer maar liefst twee. Allereerst is er de befaamde, nog immer uitdijende Forward-connection bij WV-HEDW, kapitalen die staan voor de uit enkele fusies voortgekomen club met Joods DNA; Wilhelmina Vooruit, Hortus en Eendracht Doet Winnen. Een Forwardiaan die na zijn studie in Amsterdam of omgeving neerstrijkt, zet zijn voetbalcarrière bijkans automatisch voort in de Watergraafsmeer, waar ooit Ajax de grote buurman was.

Paul Dijkhoff, prominent Forwardman van weleer, is een van hen. Hij telt inmiddels meer dan honderd oud-Forwardianen bij WV-HEDW, waar het Three Cheers in menig Derde Helft nog ten gehore wordt gebracht. Zeker bij WV-HEDW zaterdag 6, dat geheel en al uit blauwwitte ex-studenten uit de Martinistad bestaat. Met als meest prominente speler Derk-Jan Wever, ooit een van de vedettes in het noordelijke amateurvoetbal, toen Forward nog even eerste klasser was. Al met al zijn voor dit team 30 man met een Forwardhart actief.

Ook Zondag 1 en Zondag 2 zijn louter en alleen Forward, in dit geval 2 keer 20 spelers. Dijkhoff speelt zelf voor WV-HEDW 4, samen met jongens als Niels Wijne (was nog tijdje clubarts bij Ajax), Jens Toxopeus, Frank de Lange, Johan Zeilstra en Richard Assen. Zaterdag 3 heeft eveneens een sterk Forward-profiel - zij het van een jongere generatie - met oud-preses Joris Mencke, Rik Nienhuis en Niek Kokhuis. In het verlengde hiervan wordt inmiddels jaarlijks onder de vlag van WV-HEDW, toevallig ook blauwwit gekleurd, een toernooi georganiseerd waar Groninger historie aan kleeft: het Bommend Berend Toernooi (BBT).

Aan de andere kant van ‘s lands hoofdstad, bij Beursbengels op sportpark Sloten, voetballen ook nogal wat Groningers. Zij zijn veelal afkomstig van de aloude rivaal van Forward, Be Quick 1887. Collega Menno Hoexum somde een aantal op in een recent Wedstrijdmagazine van de Good Old: Clemens, Emanuel en Jan Lokin, Michiel van Gessel (de broer van ex-FC Groninger Sander), Rens Jansen op de Haar, Jogchum Alberda (de zoon van Neerlands sportgeweten Joop, tegenwoordig zwembaas) en Hoexums zoon Laurens. Nog net geen elftal maar periodiek krijgen ze steun van Michiel Klinkers (ex-Veendam), Arjan Bisseling en Pascal Averdijk, die nog in het Oosterpark voor de FC hebben gespeeld. Frederik Schuit, Michiel Hoorn en Arjan Visscher zijn voor onbepaalde tijd niet inzetbaar.

Het DNA van Beursbengels is afkomstig van Beursplein 5, want in oorsprong is het de club van jongens die op de Amsterdamse Effectenbeurs werkten. Maar de genen van Be Quick laten zich onderhand ook gelden: de voltallige feestcommissie is van roodgele signatuur.

Sluiten we voor de volledigheid nog even af bij HHC. Voor de Groninger inbreng hier tekenen trainer Marcel Groninger, Dennis Krohne, Tiemen van Hezel, John van Dalen en Ashwin Manuhutu. Volgend seizoen komen daar nog bij Willem Lanjouw en Rob van der Leij.

 

Derde Helft (90)

Kees Bijmolt is al bij herhaling onderscheiden en nu hij 67 wordt, gaat de ex-wedstrijdleider van de Damster Stadsloop met sportpensioen. Op de valreep kreeg hij van gedeputeerde Bote Wilpstra nóg een prestigieuze prijs mee, de Provinciaal Groninger Sportprijs. Een welverdiende beloning voor de man die Appingedam op de mondiale atletiekkaart zette. In de jaarboeken over de Moeder Aller Sporten duikt Appingedam op tussen steden als New York, Londen en Berlijn. Het monumentale stadje aan het Damsterdiep is daarom beretrots op Kees. Het college van B en W onderstreepte dat door onder aanvoering van burgemeester Rika Pot de ceremonie protocollaire in het Provinciehuis voltallig op te komen luisteren. Overigens blijft Kees aan de zaterdagse Stadsloop verbonden als gastheer van de traditionele afterparty op zondagmorgen in zijn tuin. Zij het dat daar zijn vrouw Willie  de scepter zwaait en bij de Kipketers, Kipsangen en Kipchoges altijd intense lof toegezwaaid krijgt voor haar zelf gebakken kruidkoek.

De zus van Kees Bijmolt, al heel lang Gonny Houtman geheten, was ooit de spil in de Groninger wielerwereld. Geen koers in Stad of Ommeland, of er moest bij haar worden ingeschreven. Totdat ze het, in navolging van broer Kees, op een lopen zette. Als zestigplusser (62) is zij de succesvolste veterane op de Nederlandse wegen, uitgestald met liefst acht Nederlandse titels op afstanden van de lange adem. De hinde van Winsum, die wordt getraind door oud-sprinter Jaap Smit, is bijna wekelijks onderweg op ’s Heeren wegen. Afgelopen weekeinde deed ze mee aan de City-Pier-City Loop in Den Haag en deze week vliegt ze met een aantal leden van haar club Artemis, onder wie haar echtgenoot Geert,  naar Barcelona, waar ze van start gaat voor haar 18^de marathon.

Nog even terug naar de Stadsloop van Appingedam. Niet alleen wedstrijdleider Kees Bijmolt heeft er een stap terug gedaan, maar ook voorzitter Tonnis Musschenga. De oud-gedepouteerde is inmiddels opgevolgd door Janny Gerda de Jonge. Eerder had Klaas Oudman de taken van Bijmolt al overgenomen.

Terwijl Romke Hoogstra nauwlettend de gang van zaken volgt in Oekraïne, waar hij (in Charkov) venuemanager was tijdens het meest recente EK-voetbal), bekommert zijn zoon Rutger zich om een Peruaanse straatjongen, Alvaro Vargas geheten. Deze jongen, opgegroeid in de sloppenwijken van Ayacucho, is een talentvol wielrenner. Een natuurtalent zelfs. Er is echter één probleem. Vargas heeft geen geld voor fatsoenlijk materiaal. Rutger Hoogstra zet zich daarvoor nu in, met hulp van Veendammer André Jansen, de man die op Facebook een club van invloedrijke wielersympathisanten (WAF geheten) bestiert. Meer info: www.mamaalice.nl

Het heeft even geduurd, maar het bestuur van Energy Valley Topclub (samenwerkingsverband tussen FC Groningen, Donar, Lycurgus en Nic.) gaat serieus onderzoeken of genoemde clubs in een omniclub kunnen worden ondergebracht volgens het Barcelona-model. Daarvoor is een stagiair van de Hanzehogeschool voor Sportstudies aangetrokken en wel Matthijs van der Laan. We wensen hem succes met deze eervolle en vooral ook uitdagende opdracht.

  

Derde Helft (89)

 

Opa en kleinzoon Nijgh, beiden Boy geheten, hadden ooit een droom. Dat de kleine Boy, zoon van eveneens ex-prof René Nijgh, ooit eens in de Kuip voor hun lievelingsclub Feyenoord zou voetballen. Die droom zou best eens realiteit kunnen worden, al zal opa Boy dat niet meer meemaken omdat de vermaarde oud-spits van BV Veendam vorig jaar april zo plotseling stierf op slechts 57-jarige leeftijd. Hoewel zijn dood in huize Nijgh nog altijd niet is verwerkt, wordt de familie toch verblijd. Vanuit Rotterdam is er bericht gekomen dat de kleine Boy (10 jaar) tijdens een talentendag zo veel indruk heeft gemaakt, dat er voor hem een plaatsje in de roodwitte opleiding wordt gereserveerd. Buitengewoon eervol en ook zeer emotioneel voor de familie, maar vader René ziet vooralsnog logistieke problemen. Zijn voorkeur gaat uit naar FC Groningen, waar Boy Nijgh jr. kandidaat is voor D2, het jongste opleidingsteam.

Er gebeurde nog meer in Stadskanaal, iets vervelends voor Harm Noor. De immer enthousiaste roeptoeter van de noordelijke wegatletiek mag zelf ook graag lopen, maar is nu even tot non-activiteit gedwongen als gevolg van een trainingsongelukje. Hij had zijn vaste bosrondje bijna voltooid toen hij door zijn enkel ging. Ook jammer voor zijn Alma, met wie hij afgelopen vrijdag van Gieten naar Stadskanaal wilde lopen. In duurtempo wel te verstaan. Maar wat bij Harm in het vat zit, verzuurt niet.

Wie er ook allemaal in Usquert aan het vertrek stonden zaterdag voor de Ronde van Groningen, niet Kannibaal Jacob Groenhof, alias de Diesel van Donderen. Vorig jaar baarde de eigenaar van het Fitness Gezondheidscentrum Tynaarlo (FGT) opzien met zijn debuut als wielrenner op 32-jarige leeftijd. Zijn late ambities op de racefiets waren hem ingegeven door zijn superbe kwaliteiten als spinningmaster. De fanatieke ex-karatekampioen gaf zich twee jaar de tijd om  een noordelijke (semi)topper te worden. Na een jaar is hem duidelijk geworden dat dát er voor hem niet meer inzit. Drukte met bedrijf en gezin beperken hem teveel in zijn trainingsarbeid.

De Voetbal Vereniging Groningen, kortweg VVG genaamd, heeft geen grote erelijst. Maar het gaat dit seizoen, waarin het haar 85ste verjaardag viert, zo waar eens promoveren. Naar de derde klas. Heel leuk ook voor een van de oudste leden, Willem Jozef Tepper. Hij staat inmiddels 61 jaar op de ledenlijst en vanwege zijn verdiensten voor VVG is hij door KNVB met een erespeld beloond. Die werd hem uitgereikt door bondsofficial David Woortman.

Korfbal was ooit een vriendelijke familiesport, waarin sportiviteit hoog in het vaandel stond. Dat is nu wel anders, zeker op het hoogste niveau. Toen OVVO-Nic. op punt van beginnen stond, regende het plots (lege) pizzadozen op de speelvloer in Maarssen. Ze werden door OVVO-supporters gegooid om de corpulentie van Nic.-routinier Raymond Witvliet te symboliseren. Het effect was averechts. Want Witvliet antwoordde met maar liefst negen voltreffers en leidde Nic. daarmee naar een onverwachte zege.

Derde Helft (88)

Uit het oog maar zeker niet uit het hart. Jawel, het vorig jaar failliet gegane SC Veendam leeft nog altijd voort in menige herinnering. De diehards mogen zich verheugen op een imposant boekwerk waarin de 59-jarige geelzwarte profhistorie de revue passeert. Gietenaar Jan Mulder, jarenlang bestuursnotulist als ook statisticus van de club, legt er de laatste hand aan. De cover is al klaar, een schitterende Panoramafoto van Veendam anno 1962 met kleurrijke vedetten als doelman annex oud-international Frans de Munck, de legendarische Max Rosies, bikkelaar Renze Veenstra en Afienus de Vries, de Cijntje van toen. Niet alleen zij komen aan bod in Mulders boek, maar alle 423 spelers die op de Langeleegte de eer van Veendam hebben hooggehouden. Dus van Amara (Paul) tot Zoetebier (Simon). In april is de presentatie.

In die tijd was Klaas Sants (jaren ’60) de eerste clubarts van het Noorden, bij zijn club GVAV. Hij waakte over de gezondheid van toppers als Tonny van Leeuwen, Piet(je) Fransen en Klaas ‘neuze’ Buist en werd al ras benoemd tot wonderdokter. Vorige week dinsdag is deze clubicoon van de blauwwitten op 85-jarige leeftijd echter uit de tijd getreden. Klaas had niet alleen een CV als clubarts van GVAV Rapiditas, hij was op tal van fronten actief bij de club. Ook als er vrolijke noten moesten worden gekraakt, liet hij zich gelden. Samen met Harry D. Weitering en Koos Weewer vormde hij het Trio Malheur op feestavonden. Voor zijn grote verdiensten werd hij benoemd tot erelid. Ook was hij erevoorzitter van de Vrienden van GVAV Rapiditas.

Nu we het toch over illustere sportlieden uit vervlogen jaren hebben, ook even aandacht voor Bouke Draaisma. De oud-scheidsrechter betaald voetbal heeft de laatste jaren bij zijn club Be Quick furore gemaakt met zijn Tributes to Frank Sinatra. Avondvullende programma’s over het bijzondere artiestenleven van (wijlen) de Amerikaanse zanger. Draaisma heeft er  inmiddels tien (verschillende) voorstellingen als Sinatra-entertainer opzitten en die waren een doorslaand succes. Vandaar dat Bouke nu On Tour gaat. (Business)clubs die eens een bijzonder amusante avond willen organiseren, kunnen zich bij hem melden.

Amusante avonden zijn bij GSAVV Forward schering en inslag. De studentenclub hangt van feesten en partijen aan elkaar, zoals daar zijn de Kermesse, de Herbstmeisterborrel en de Diës, de verjaardag van de club. Maar, dacht het bestuur van Luciano de Vries, er kan best nog meer bij. En daarom is er donderdag Forward im Schnee, een Après Ski op de met kunstsneeuw bedekte Forwarder Alm. Voor 20 eurootjes kan er onbeperkt bier en Glühwein worden gedronken en zullen mannen als Mickey Krause, Tim Toupet en Axel Fischer deze (slemp)partij van acts voorzien.

Feest was er afgelopen week ook voor Henk Krans, een bekend en graag gezien gezicht in het Groninger arbiterskorps. Krans fluit al 43 jaar in het amateurvoetbal, de laatste tijd vooral jeugdpotjes. Voor Anne Laverman, scheidsenbaas, reden om Henk Krans te eren met een gouden speld.

 

 

 

Derde Helft (87)

De roem van de tweelingbroers Michel en Ronald Mulder steeg in Sotsji naar hemelse hoogten, geaccentueerd met een drie keer Olympisch eremetaal. Met Michel als primus inter pares, want hij veroverde zowel goud als brons op de sprintafstanden. Ronald moest het doen met alleen brons, op de 500 meter. Hoe anders was het vijf jaar geleden (6 januari 2009), toen de broers hun opwachting maakten op het Bislett van de kortebaan, Lageland-Hamweg. Destijds zegevierde Ronald en was Michel in de uitslag nergens te bekennen. Ronald versloeg in de finale de Groninger Jan-Hessel Boermans, die inmiddels in de anonimiteit is verdwenen. Ronald verdiende met zijn zege 150 euro, hem overhandigd door Aaldrik Evenhuis, de Groninger afgezant van Koning Winter. En als toegift een muzikaal eerbetoon van feestorganist Bert(je) Kor.

Is de Stichting Topsport Noord-Nederland, onder meer organisator van de Vier Mijl, de Ladies Run en het Pleintjesbasketbal, in de aanbieding? Dat nieuws zoemt de laatste tijd door Stad en Ommeland. Dus de bazin van TNN, Grietje Pasma, maar even gevraagd bij Gasterra Flames-Den Helder Kings. Ze gaf een ontkennend antwoord, maar zei wel dat ze met haar 62 jaar haar langste tijd heeft gehad bij Topsport Noord-Nederland. En ja, er was inmiddels ook belangstelling voor haar bedrijf, dat een jaaromzet heeft van 1.4 miljoen euro. Drie geïnteresseerden hebben zich gemeld, maar tot concreet zaken doen is het nog niet gekomen.

Jan van Meel, alias de Pammel, was een van de spelers in de meest roemrijke jaren van Velocitas 1897, de jaren dertig van de vorige eeuw, samen met jongens als Otto Bonsema en  Eppie Meulema. Jan’s zoon Harry zocht zijn heil echter bij GRC, waar hij het schopte tot erelid. Ook kleinzoon Marc is van oorsprong GRC’er, maar binnenkort gaat hij de cirkel toch rondmaken. Hij wordt namelijk de technisch bewindvoerder van Velo, van hoog tot laag. Dus niet alleen hoofdtrainer, maar ook hoofd jeugdopleiding van de groenwitten.

Wilfred Genee, als mediaman opgegroeid in Groningen en nu een van de gevierde mannen bij het tv-programma Voetbal International, komt 5 maart naar de Euroborg. Hij gaat er zijn stokpaardje van de laatste maanden promoten, verkoop van gezond voedsel in voetbalkantines. Dat gebeurt in het kader van het convenant dat FC Groningen met de haar omringende amateursclubs is aangegaan. Ook de Hoogkerker makelaar John Schokker komt aan het woord. Hij gaat voorlichting geven over de WOZ-waarde van kantines.

Johan Derksen vindt zijn VI/TV-collega Hans Kraay jr. maar een vermakelijke dorpsidioot, maar bij Be Quick 1887 is hij een toffe peer. Hansie Hansie mag altijd graag bij, zoals hij zelf zegt, de Good Old komen. Vanwege het sjieke karakter van de club. Afgelopen zaterdag was hij er weer eens met zijn JVC Cuijk. Het werd voor Kraay jr. een teleurstellende remise (1-1), maar hij was na afloop niet te beroerd de bierpot van de spelers van Be Quick te vullen met 50 euro.

         

Op veler verzoek: FC Groningen liet topsponsor eerst een blauwtje lopen

FC Groningen liet topsponsor

Pioneer eerst een blauwtje lopen

 

 

Groningen – Een must voor elke ambitieuze sportbestuurder, maar ook heerlijk leesvoer voor de bovenmodale sportliefhebber. Dat is het onlangs verschenen boek De sportsponsors top 100 aller tijden, een pil van liefst 441 bladzijden waarin de historie en ontwikkeling van de sportsponsoring in Nederland is beschreven. Met dank aan Bob van Oosterhout, in het dagelijks leven directeur (als ook oprichter) van het sportmarketingbureau Triple Double BV. In zijn voorwoord stelt hij dat met dit majestueuze boekwerk een stuk cultureel erfgoed is veiliggesteld.

Hij was er net op tijd mee, want - merkte hij tijdens het schrijven - de tand des tijds is nogal gestaag bezig de mensen van het eerste uur in de sportsponsoring naar het eeuwige te transporteren. Daardoor moest bijvoorbeeld een streep worden gehaald door een ’sponsordiner’ met de in 2011 overleden Peter Post. Maar gelukkig voor Van Oosterhout bleven er nog connecties over om allerhande kleurrijke cases, herinneringen, motieven, anekdotes en ook nostalgische foto’s te bundelen. Het resultaat mag er zijn, al zijn er natuurlijk best redenen om wat kritische noten te kraken.

Vanuit Groninger optiek is het bijvoorbeeld vreemd dat de auteur geen letter heeft gewijd aan het opmerkelijke sponsorhuwelijk, dat Nationale Nederlanden en Donar in 1973 sloten en meer dan 10 jaar heeft geduurd. En dat terwijl de verzekeringsgigant door Van Oosterhout wel aan diverse andere sportpartijen is gekoppeld, zoals de volleybal- en voetbalbond. Maar Nationale Nederlanden zette haar eerste treden op het sponsorpad in Groningen en legde in de voormalige Evenementenhal de basis voor haar sponsorships tot op de dag vandaag toe.

“Maar ik krijg al het verwijt dat ik te veel basketbalsponsoring in de Top 100 heb gezet,” verdedigt Van Oosterhout zich. Echter, combinaties als Elmex Leiden en Commodore Den Helder, hebben toch nooit die uitstraling gehad als van Nationale Nederlanden en Donar. Een groot concern dat haar allereerste sponsorgeluk in de provincie Groningen zocht, ver weg van hoofdzetel Den Haag. Dat was toch zeer bijzonder te noemen.

Van Oosterhout kijkt in zijn boek echter ook naar het succes van club en commerciële partij en ja, dat kan niet worden ontkend, hadden Levi’s Flamingo’s (de club van Mart Smeets) en Nashua Den Bosch meer te bieden. Waar NN/Donar ondanks vorstelijke geldinjecties  - schatting 800.000 gulden per jaar -  bleef steken op een schamele landtitel (1982), regende het landskampioenschappen in Haarlem en Den Bosch. Vooral in de Brabantse hoofdstad, waar het voormalige EBBC met hulp van Nashua liefst acht keer kampioen van Nederland werd en ook nog eens internationaal op de trom sloeg. Het haalde zelfs een keer de finale van de Europa Cup II, waarin het verloor van het Italiaanse Cantu. Ook versloeg het de Spaanse grootmacht Real Madrid. Voor Van Oosterhout is er daarom geen twijfel mogelijk: dank zij Nashua, dat in die tijd een miljoen gulden per jaar in het basketbal stak, is Den Bosch (nog altijd) de basketbalstad van Nederland.

Levi’s was de trendsetter op sponsorgebied in Nederland. Het kledingmerk is ook ruimschoots aan haar trekken gekomen. In de beginjaren van de sponsoring profiteerden vooral de zaalsportclubs van de nieuwe geldbron. Bij hen mocht de naam van de sponsor onbekommerd aan de clubnaam worden geplakt, waar de voetballerij lange tijd commerciële uitingen probeerde uit te bannen. Pas toen de shirtreclame werd vrijgegeven door de KNVB, werd het accent snel verlegd naar de sport die in Nederland het meeste bereik bij het volk heeft.

Ook de meeste media waren aanvankelijk wars van het noemen van sponsornamen. Een krant als Trouw was daarin heel principieel. Voor het christelijke dagblad bestond bijvoorbeeld de Amstel Gold Race niet, de verslaggever had het altijd over Heerlen-Meerssen. Over het algemeen probeerden de links georiënteerde kranten zuiver op de graat te zijn, waar een populistisch dagblad als De Telegraaf geen moeite had met sponsornamen te noemen. En zo kon je in De Telegraaf  lezen dat Nashua Levi´s Flamingo´s versloeg, waar dezelfde wedstrijd bij Trouw ging tussen EBBC en Haarlem.

In Van Oosterhouts Top 100 is slechts plaats voor één Groninger sponsorrelatie, die tussen FC Groningen en Pioneer. Zij staan op een bescheiden 82^ste plaats. Er schuilt wel een opmerkelijk verhaal achter, want de FC zag in eerste instantie niets in de toenadering van het elektronicaconcern. Het liet Pioneer, in de persoon van marketingdirecteur Edo Hut, ongegeneerd een blauwtje lopen. De Groninger Hut, oud-lid van Velocitas 1887, had destijds als salesmanager van Pioneer zijn bazen ervan overtuigd dat het sponsoren van een sterke regioclub als FC Groningen een goede zaak zijn. Dat was niet zo eenvoudig geweest als het klinkt. Hut:”We hadden toen een marketingmanager die helemaal gek was van zeilen. Hij wilde een of andere zeezeiler gaan sponsoren en een hele grote Pioneervlag op diens boot zetten.” Ik zei: ”Met alle respect maar daar zie ik nooit een foto van in de krant en ook geen televisiebeelden. Toen werd geopperd dat we in het wielrennen zouden moeten stappen. Maar ik wilde per sé FC Groningen hebben.”

Hut legt uit: ”Pioneer was sterk vertegenwoordigd in de Randstad. Erg positief natuurlijk, dat wil iedereen. Echter, ook regionaal wilden we voet aan de grond krijgen. Zodoende is Pioneer de sportsponsoring in de Nederlandse eredivisie gaan inventariseren. (..) Groningen speelde toen leuk voetbal en had sympathie bij het grote publiek. Ik wist al lang dat FC Groningen de beste cijfers zou hebben. Daar hoefde je geen econoom voor te zijn. Groningen was veel meer in het nieuws dan die andere regioclubs en dat kwam natuurlijk ook door voorzitter Renze de Vries. Die had altijd wat.”

Maar dezelfde Renze de Vries hield, na het eerste contact, de boot angstvallig af. Huts verzoek werd niet serieus genomen, terwijl het toch ging om een miljoen (guldens) per jaar.  Hut bleef als op en top Groninger echter aandringen en uiteindelijk kwam het er toch van. Hut: ”Toen het hoofdsponsorschap uiteindelijk toch officieel bevestigd werd, riepen manager Ton van Dalen en Renze de Vries in koor dat ze Pioneer hadden binnengehaald. Maar als het aan FC Groningen had gelegen, was er niets van terechtgekomen. Het was Pioneer dat doorzette.”

De presentatie was een anekdote op zich. Hut had Jacques d´Ancona benaderd om de persconferentie te leiden. Maar De Vries wilde ook per se zelf het woord voeren. Op het moment dat hij de directie van Pioneer Nederland voorstelde, sprak hij de naam van de directeur uit als Pattinama. Destijds een bekende speler van Excelsior. Yoshihiro Watanabe, de directeur in kwestie, had De Vries niet verstaan en vroeg Hut waarom iedereen zo moest lachen. Hut antwoordde vlug dat FC Groningen een nieuwe speler had gekocht, om de directeur niet in verlegenheid te brengen.

 

Top 100 sportsponsors aller tijden

 

1. Aegon en de KNSB
2. Rabobank wielerploeg
3. Holland Heineken House
4. ABN-AMRO tennistoernooi Rotterdam´
5. Sanex schaatsploeg
6. Philips en PSV
7. PTT Telecompetitie
8. TVM schaats- en wielerploeg
9. Amstel Gold Race
10. Ti-Raleigh wielerploeg

 

 

Noordelijke sponsorrelaties±

 

25. Feenstra Flyers / ijshockey

46. Univé en SC Heerenveen

82. Pioneer en FC Groningen