zondag 26 juni 2022

Derde Helft (373)

Helaas, moet ik deze aflevering beginnen met een treurig bericht. In Beilen is oud-wielrenner John Kerstholt overleden. John mocht slechts 44 jaar worden nadat hij, zoals hij zelf zei, twee jaar geleden in de verkeerde (levens)waaier terecht was gekomen. Die van de alom gevreesde ziekte. Op mentale kracht probeerde hij nog van alles om het aan het al snel  dreigende onheil te ontkomen, maar het mocht niet baten.

John Kerstholt, geboren in de stad Groningen maar getogen in Muntendam, behoorde twee decennia geleden tot de elite van het noordelijke amateurpeloton. Hij maakte als wilskrachtige renner - zeg maar een stoemper - van WSV Emmen en de Noordelijke Wieler Vereniging Groningen indruk met het malen op grote verzetten, wat hem mijnerzijds de bijnaam de Museeuw van het Noorden opleverde. De Belgische klassiekerkoning van weleer Johan Museeuw, alias de Leeuw van Vlaanderen, zette op die manier tal van grote koersen naar zijn hand, onder meer het WK van Lugano in 1996.

De mooiste triomf van John Kerstholt was het winnen van de Omloop van de Veenkoloniën in 2000. Dat leverde aan de meet in Veendam onvergetelijke emotionele taferelen op, die gepaard gingen met rijkelijk vloeiende vreugdetranen. Niet alleen bij John, maar ook bij moeder Lineke. Datzelfde gebeurde toen hij als plaatselijk favoriet de Ronde van Muntendam op zijn naam schreef. Een veelwinnaar was John Kerstholt niet, maar met zijn koersinzicht en waaierexpertise droeg hij bij aan tal van zeges bij de ploegen waarvoor hij reed. Dat deed hij nadat hij was gestopt en ploegleider werd bij de Noordelijke Wieler Vereniging Groningen (NWVG) werd. Ook was John Kerstholt de eerste koersdirecteur van de Slag om Norg, de koers die over gedeeltelijk onverharde paden voert die mede dank zij hem een succesnummer is geworden op de nationale wielerkaart.

Met een stijlvolle uitvaart in de Stefanuskerk in Beilen is afscheid genomen van John, die een vrouw en twee kinderen achterlaat. Naast familie en vrienden waren ook wielervrienden als Jan, Allard en Addy Engels, Arend Dubbelboer, Freddy van der Werff en Ben Timmerman hierbij aanwezig. Addy Engels, één van de ploegleiders van de Jumbo Visma-ploeg, zong op indrukwekkende wijze het lied Friendship, waarbij hij zich zelf op de gitaar begeleidde.    

In het oefenprogramma van FC Groningen richting de seizoenstart van de eredivisie, is ook een wedstrijd met een speciaal tintje opgenomen. Het betreft een eerbetoon aan clubicoon Piet Fransen. Dat gebeurt op initiatief van Velocitas 1897, dat haar 125-jarig bestaan extra luister wilde bijzetten met een wedstrijd tussen de twee Groninger bekerwinnaars. Velo won de cup in 1934 en de FC deed dat in 2015, het jaar waarin Piet Fransen overleed. Die uitnodiging van Velo werd door de FC welwillend beantwoord en op 27 juli treden beide clubs aan voor de slag om de Piet Fransen Bokaal. Dat gebeurt in Hoogkerk bij HFC '15 omdat daar nog op gras wordt gevoetbald en dat was voor de profclub wel een voorwaarde. 

Piet Fransen is voor beide clubs van grote waarde geweest. Hij begon zijn carrière na de oorlog bij Velocitas, waar zijn vader Geert ook actief was. Fransen senior deed zelfs mee in de cupfinale van 1934, waarin Feijenoord na verlenging met 3-2 werd verslagen. Piet werd na de oorlog lid van de groenwitte club en ontpopte zich in het Stadspark al snel als de beste speler. Samen met zijn makker Bé Kuiper debuteerden ze in 1955 met Velo in het betaalde voetbal. In de tweede divisie onderscheidden beiden zich ook en dat leidde in 1956 tot een spraakmakende dubbeltransfer naar het rijkere GVAV, dat toen net naar de eredivisie was gepromoveerd. In het Oosterpark ontwikkelde Fransen zich zelfs tot international. Hij beëindigde zijn fraaie loopbaan als speler van FC Groningen, waar hij vervolgens nog vele jaren actief was als scout.

Kees Bijmolt heeft jarenlang furore gemaakt als wedstrijdleider van de Stadsloop in Appingedam, die onder zijn leiding uitgroeide tot een loopfestijn van internationale allure. Toen Kees daarmee stopte omdat hij het wat rustiger aan wilde doen, bleef zijn sporthart toch ronken. Dat leidde in 2017 tot de oprichting van een seniorenconvent, dat periodiek bijeenkwam voor een benen-op-tafel-gesprek met prominente sportmensen. Voor dit selecte gezelschap werden uitverkoren: Henk Kok (ex-anchorman RTV Noord), Roelof Hoekman (oud-sportredacteur van het Nieuwsblad van het Noorden en ex-doelman van ACV en Oranje Nassau), Hans Meijer (oud-keeper van Be Quick 1887 en voormalig trainer van Appingedam), Glenn Pinas (oud-coach van Donar, Red Giants en het Nederlands team), Romke Hoogstra (oud-topman Eurovoetbal en venuemanager van de UEFA) en schrijver dezes. Ze hebben het  eerste lustrum gehaald met gasten als Adriaan Helmantel (wielercoach), Dick Lukkien (voetbaltrainer), Jur Vrieling (springruiter), Nynke Klopstra (ex-topjudoka), Jochem Kamphuis (scheidsrechter betaald voetbal), Riemer van der Velde (oud-voorzitter SC Heerenveen), Gerard Kemkers (schaatscoach), Marcel Groninger (assistent-coach Jong Oranje), Mischa Visser (bondcoach bij de jeugd van de KNVB), Evert ten Napel (voetbalcommentator), Arjan Taay (volleybalcoach en laatstelijk Jacques J. d'Ancona (scheidsrechtersprominent).   


dinsdag 7 juni 2022

Derde Helft (372)

Er is een boek verschenen over Groningen en de Eerste Wereldoorlog. Maar, zal u direct denken, Nederland had daar toch geen last van, was immers neutraal? Dat klopt, maar zijdelings kreeg Nederland, en ook Groningen, te maken met dit wapengekletter tussen 1914 en 1918. Zo veel zelfs dat Henk van der Linden en Tom Sas er een boek van bijna 400 bladzijden over hebben geproduceerd. In hun boek staat ook een hoofdstuk over de Groninger sportwereld in die tijd. Die leed niet onder het oorlogsgeweld, maar profiteerde er zelfs van. Dat gold met name de voetballerij, want die kreeg fikse impulsen nadat 1500 Engelse militairen na een een verloren slag bij Antwerpen in Groningen werden geïnterneerd. Onder het zingen van de Tipperary-mars streken zij neer op het exercitieterrein van de  Rabenhauptkazerne achter het Sterrebos, waar een barakkenkamp was opgetrokken. Daar hoorde ook een sportveld bij en daarop werd naar hartenlust door de Engelse militairen gevoetbald en gerugbyd. Ze organiseerden een eigen competitie, maar al gauw werd er ook tegen Groninger clubs gevoetbald en die profiteerden dankbaar. Deze Engelse leerschool leidde indirect zelfs tot de enige landstitel van Be Quick in 1920. Eén van de geïnterneerden, Harry Waites, was als trainer-coach de grondlegger van dit unieke succes. Enkele jaren later - in 1924 - deed hij dat kunstje ook nog eens over bij Feijenoord.

Slechts corona kon de opmars van Velocitas 1897 stoppen in het zaterdagvoetbal. Maar nu deze pandemie (voorlopig?) de aftocht heeft geblazen, hebben de groenwitten dan eindelijk de tweede klasse bereikt. Met vlag en wimpel zelfs. Dat is echter nog niet het einddoel. Dat is minimaal de eerste klasse. Maar er is toch een kink in deze succesvolle kabel gekomen. Velo ziet met lede ogen haar meest scorende spelers vertrekken. Topschutter Quinn Mekel houdt het voetbal voor gezien om zich meer te kunnen richten op zijn sportschool en Sam Wormmeester, ook een jongen die het net gemakkelijk vindt, maakt een transfer naar Buitenpost. De ambitieuze Friese hoofdklasser schijnt Wormmeester een aantrekkelijke aanbieding te hebben gedaan. Samen was het duo Quinn & Sam afgelopen seizoen goed voor liefst 64 goals. Eerstgenoemde kwam tot 41 treffers, Wormmeester trof 23 keer de roos.

Er is nog een Velocitaan heengegaan, maar deze voor eeuwig. Het is niemand minder dan Maarten Gnodde. Geen groot voetballer, maar wel een kei van een vrijwilliger. Niet alleen op de velden in het Stadspark. maar ook heeft hij veel verdiensten gehad voor het er ziele gegane Eurovoetbal, dat overigens misschien volgend jaar uit de as zal herrijzen. Maar dan zonder Maarten Gnodde, die na jaren van afnemende gezondheid op 84-jarige leeftijd is overleden. Gnodde was als iconische chef vervoerszaken van Eurovoetbal zo ongeveer de meest door speaker Sierd de Vos omgeroepen man van het toernooi. Dat ging dan meestal zo. "Attentie Maarten Gnodde, Real Madrid wacht op vervoer." Lang duurde dat dan niet meer, want Maarten Gnodde regelde dat soort zaken stante pede. 

Bij een andere voormalige voetbalgrootmacht in de stad Groningen, GVAV Rapiditas, zijn het feestweken. Net als Velo is het vlaggenschip van blauwwitten gepromoveerd, zij naar de eerste klasse van het zondagvoetbal. Bestuurslid Ronald Senechal vervuld van trots: "Dat hebben we met allemaal eigen spelers gedaan en bij ons gaat ook niemand weg. Volgende week valt er nog meer te feesten op Kardinge, want dan wordt het uitgestelde eeuwfeest gevierd. Dat zou vorig jaar al gebeurd moeten zijn, want GVAV dateert van 26 januari 1921. Echter, ook hier verziekte corona de boel letterlijk en figuurlijk. In het kader van alle festiviteiten is het clubhuis in een tijdelijk museum veranderd, met uiteraard ook veel herinneringen aan de tijd dat GVAV anno 1956 de eerste noordelijke eredivisieclub was. 

We blijven ook nog even afscheid nemen, want ook de absolute topscorer van het noordelijke amateurvoetbal, Freddy de Grooth, houdt het voor gezien. Hij wordt trainer van zijn club Groninger Boys. De Grooth, door Dagblad-verslaggever Paul Zweverink gezegend als het lekker beklijvende Freddy Frikandel (hij lustte er na een training wel drie), heeft er na een rondgang langs diverse clubs liefst 544 doelpunten op zijn naam geschreven. Een record dat niet snel verbeterd zal worden. Quinn Mekel leek nog een kanshebber, maar de zoon van basketbalbalcoach Anjo Mekel stopt er dus ook mee. Nog even de clubs waar de fors aan de maat zijnde De Grooth veelal de gevierde man was: PKC, Pelikaan S, GVAV, VVK, DIO Groningen en Groninger Boys. 

En dan was er nog het afscheid van Henk Krans. Hij was ruim een halve eeuw een graag geziene arbitrale verschijning op de noordelijke voetbalvelden. Maar ook voor hem is de tijd van gaan - op 73-jarige leeftijd - gekomen. Op de laatste zaterdag van mei floot hij zijn laatste wedstrijd, Jong FC Lewenborg 1 vs Jong GVAV Rapiditas 2. Tien minuten voor tijd kreeg hij de rode kaart van zijn zoon en kon hij gaan douchen. Via een erehaag van de spelers van beide clubs en zwaaiend met een fraaie bos bloemen verliet hij het veld. Een carrière van liefst 52 jaar zat er op. Gertjan Lania was zijn vervanger voor de slotfase, waarna de arbitrale good old in de kantine van de Lewenborgers nog hartstochtelijk werd toegezongen en met een shirt van deze FC uitgezwaaid. Krans gaat overigens nog niet verloren voor de scheidsrechterij. Hij blijft actief lid van de succesvolle scheidsrechtersvereniging Groningen en Omstreken en gaat als waarnemer van de KNVB wedstrijden bezoeken.

  

donderdag 26 mei 2022

Derde Helft (371)

 Na een een tijd van malheur qua gezondheid gaat het weer goed met Ronald en Erwin Koeman. Zo worden beide broers binnenkort weer herenigd op trainingsveld in Zeist, waar ze het Nederlands elftal onder beheer krijgen. Ronald als coach, Erwin als als assistent. Net als een paar jaar geleden bij Southampton en Everton. Inmiddels is Erwin, de oudste van de twee, ook in de horeca gegaan. En wel op hun geliefde Griekse eiland Rhodos, waar Erwin en zijn vrouw Emmy een appartement bezitten. Daar heeft Erwin samen met zijn beste vriend ter plekke, Panda Jacoumidakis, een Hollands-elgisch sportcafé geopend. In deze KoePan, zoals deze tent is genoemd, worden Hollandse snacks opgediend in combinatie met Belgische biertjes en Griekse wijnen. En er wordt veel naar sport op tv gekeken. Dat meldt zijn aloude voetbalvriend in Groningen, Ger van Gelder, op Facebook. Van Gelder was de trainer die bij GRC de Koemannetjes op de eerste schreden op hun zo succesvolle voetbalpad intensief heeft begeleid. Daaruit is, tot op de dag van vandaag, een stevige vriendschap voortgevloeid. Van Gelder onthult dat ze samen ooit ook zo'n sportcafé in Groningen wilden openen.  Het bleef echter bij het bedenken van de naam, GERWIN. Dat het er nooit van is gekomen, had alles te maken met hun drukke bestaan destijds. Van Gelder als journalist en 'baas' van SPRON (organisatiebureau) en Erwin als voetballer die altijd onderweg was. Erwin in wat rustiger voetbalwater is terechtgekomen, heeft hij zijn horecaliefde alsnog opgepakt. Erwin: "Het is bedoeld als  als investering, maar ik zal de komende maanden zeker veel aanwezig zijn in de KoePan. Dat is niet zo moeilijk, want ik woon er op 250 meter afstand." 

Beleefd aanbevelend derhalve, namens Erwin.

Veel minder gaat het met het eerbetoon aan Groninger sportcoryfeeën uit heden en verleden. Het zal mede te maken hebben met de recente samenstelling van het gemeentebestuur in de stad, dat totaal niets met topsport op heeft. Dan kan het gebeuren dat Ranomi Kromowidjojo voor haar wereldprestaties in zwembaden all over the world slechts met een nietig bassin in het Helperbad is bedeeld. Nogal mager gezien haar status. Wereldsterren elders worden geëerd met stadions en prestigieuze sportaccommodaties. Zoals je hebt de Rod Laver Arena in Melbourne, De Johan Cruijff Arena en Jaap Eden IJsbaan in Amsterdam, het Arthur Ashe Stadium in New York, Fanny Blankers Koen Stadion in Hengelo en Max Schmeling Halle in Berlijn. In Groningen blinken de bewindvoerders uit in lulligheid. Neem het sinds vorig jaar een eeuw oude Be Quick-stadion, nota bene ontworpen door oud-international en landskampioen (van 1920) Evert van Linge. Hij moet het met een stoffige tribune doen. 

En wat te zeggen met het gehannes waarmee het door wethouder Roeland van der Schaaf toegezegde monument van Dick Nanninga in verzeild is geraakt. Na zijn overlijden in 2015  kwamen de Groninger politici Sandra Beckerman (SP) en Tjeerd van Dekken (PvdA) met het idee de oud-voetballer (nog altijd de enige Nederlander die in een WK-finale een velddoelpunt heeft gemaakt) blijvend te eren met een muurschildering in zijn geboortewijk, het Oosterpark. Zij lanceerden hun plan in 2016 en dat leverde alom veel bijval op. Maar blijkbaar komt er steeds wat tussen, want de muurschildering in de klassieke volkswijk is nog steeds niet te zien. Terwijl vorige zomer Tjeerd van Dekken mij meldde dat het kunstwerk er 'nu toch écht aan zit te komen'. Daarom maar even deze herinnering. Opdat uitstel geen afstel wordt.

Het Noorden heeft ook in het volleybal tal van toppers voortgebracht. Niet alleen binnen de lijnen, maar ook er buiten. We hebben hier zelfs een heuse volleybalprofessor rondlopen, honoris causa zelfs. Zijn naam: Abe Meininger. Wie zijn cv bekijkt, komt  een keur aan functies tegen. Even een greep: trainer-coach bij tal van clubs, bestuurslid technische zaken van Amysoft/Lycurgus,  docent VT4 bij de Nevobo (de bond dus), Technical Evaluator bij Volleyball World en bondscoach Jong Oranje. Dat kost veel vrije tijd en mede om gezondheidsredenen heeft hij als trainer-coach een punt achter deze activiteit gezet. Onlangs werd de Zuidlaarder feestelijk uitgezwaaid in Dwingeloo, na de vrouwenwedstrijd DOK-Grijpskerk, twee clubs die hij laatstelijk coachte. Maar Abe is zeker nog niet verloren voor het volleybal. Hij blijft actief bij Lycurgus, blijft trainers begeleiden, blijft coachcursussen geven en -examens afnemen, blijft zitten in het eredivisieoverleg en idem dito in de werkgroep talentwonwikkeling. Je bent per slot van rekening volleybalprofessor of niet. 

Geen wielerkoers in het Noorden of ook Cor Rijpma is van de partij. Als speaker vooral, met als profiel de Stem van het Noorden; als jurylid; als begeleider van zijn zoon Coen; als motorordonnans en bovenal als liefhebber van het cyclisme. Maar Cor zet na liefst 27 jaar een punt achter zijn wieleractiviteiten. Op Facebook zegt hij dit van: "Ik blijf de wielersport een warm hart toedragen, maar soms moet je beslissingen nemen, hoe pijnlijk dat ook is." Maar ook bij Cor Rijpma kruipt het bloed waar het niet gaan kan, dus sluit ik een rentree op enig moment zeker niet uit. 

Sportaccommodaties behoren in beginsel bakens van een gezonde levensstijl te zijn. Bij de voetbalclub Actief in Eelde-Paterswolde is dat al een tijdje niet het geval. Sterker nog: de roodwitte club heeft in toenemende last van hangjongeren, die op het fraaie complex aan de J.P. Legroweg blowen en andersoortige drugs gebruiken. Niet alleen door leden, maar ook door niet-leden. Het bestuur heeft er schoon genoeg van en kondigt op de site van de club maatregelen aan. "Als voetbalvereniging streven wij ernaar om voor iedereen, die gebruik maakt van onze accommodatie, een veilige plek te bieden. Iedereen is welkom om een balletje te trappen of om te chillen, maar dit ongewenste gedrag en gebruik wordt niet getolereerd. We zullen dit zoveel mogelijk ontmoedigen. Daartoe nemen we ook maatregelen. Er is inmiddels contact opgenomen met de gemeente met de vraag ons hierin te ondersteunen."

vrijdag 20 mei 2022

Derde Helft (370) dan wel

Terug van weggeweest. De Derde Helft werd gemist, zei collega Jan A. van der Veen. Maar ja, het kwam er een tijdje niet van vanwege andere werkzaamheden. Hoe dan ook, de draad is weer opgepakt (voor onbepaalde tijd).

Beginnen we met slecht nieuws. Voetbal Groningen, het magazine met een voetbalculturele inslag, is niet meer. Na een veelbelovend begin is er na zes afleveringen een punt achter gezet door de schrijvers, zijnde Merijn SlagterThijs de Jong, Jelle Teitsma en Koen Olde MonnikhofDat heeft alles te maken met de uitgever, Jos Miedema. Die heeft er volgens de scribenten een organisatorisch zootje van meegemaakt. Eén van hen, Merijn Slagter, licht toe: "Jos kwam afspraken niet na en kreeg daardoor de ene na de andere persoon lijnrecht tegenover zich. (...) Dan kom je jezelf een keer tegen. Alle schrijvers zijn dan ook op een nare manier vertrokken. Het spijt ons als schrijvers ook heel erg voor de mensen die een abonnement hadden, dat Jos zijn verplichtingen niet nakomt. Hopelijk kunnen we nog eens iets soortgelijks opstarten, maar dan zonder Jos Miedema. Dat is beter voor zowel de schrijvers als Jos zelf."

Toen de boel enkele maanden geleden op springen kwam te staan, was de reactie van Jos Miedema dat deze plooien zouden worden gladgestreken en dat het blad binnen afzienbare een wederopstanding zou maken. Nee dus. Hij mag nog eens reageren.

Er is ook goed nieuws. Volgend jaar september - 2023 dus -bestaat het professionele Donar 50 jaar en dat jubileum zal niet geruisloos voorbij gaan. Zo komt er een boek over dat halve eeuw topbasketbal in Groningen, een periode waarin de club uitgroeide tot de grootste zaalsportclub van Nederland. Een waar A-merk zelfs, marketingtechnisch gezien. Dat is ook de kernvraag die in het boek uitgebreid aan de orde komt. Wat maakt Donar zo bijzonder? De projectleiders Martin Kuizenga en Geertiena Kuizenga-Albada zullen het daadwerkelijke proces van het maken van het boek controleren, begeleiden en uitvoeren. De projectgroep wordt compleet gemaakt met de mensen van het Donar-museum,  Jeroen Nienhuis, Sander de Jong en Bert Nienhuis. Er is ook al een ervaren redactieteam samengesteld om te werken aan de inhoud van het boek, bestaande uit Bas Kammenga, Emiel Venema, Geert Jan Darwinkel en Sarah Euwema. Met dank aan deze mooie groep enthousiaste Donar mensen ligt er straks een bijzonder naslagwerk op tafel. Ruim 250 pagina’s boordevol verhalen, foto’s en informatie.

Voor meer informatie over het project kunt u informatie opnemen met: Martin Kuizenga, 06-23657217 – martinkuizenga@gmail.com Jos Timmer, 050-5413897 – Jostimmer@hotmail.com  

Ook goed nieuws vanuit de wereld van de noordelijke drafsport. De dravers mogen dan uit de stad Groningen verjaagd zijn door een coup van de wethouders Inge Jongman en Glimina Chakor, in het Ommeland wordt deze weggeworpen handschoen met vereende krachten opgepakt. En wel in Aduard en Eenrum, waar de baanbesturen zich hebben gemeld voor opname in het Regio Banen Circuit, waaraan een aantrekkelijk prijzenstelsel en leuke acties zijn verbonden. Drafsportpromotor Kees de Bock meldt dat  Aduard haar poorten zal openen op woensdag 15 juni en Eenrum volgt twee maanden later op woensdag 17 augustus. Er worden reeds allerlei sponsorinitiatieven ontplooid om de benodigde financiële middelen bij elkaar te krijgen, onder meer via een gezamenlijke Club van 50. Doneert u voor 1 juni 50 euro, dan krijgt u als lid van de Club van 50 op beide banen een gratis consumptie. Tijdens de meeting van Eenrum ontvangt u tevens 2 gratis loten voor de verloting met als hoofdprijs een rondvlucht voor 2 personen boven de provincie Groningen vanuit Lelystad. U kunt zich aanmelden door uw bijdrage over te maken op NL61RBRB0982949405 t.n.v. Stichting Drafsport Aduard Zuidhorn onder vermelding van uw naam en Club van 50.

En alsof het niet op kan ook nog een mooi bericht van de Rijksuniversiteit Groningen en de Hanzehogeschool Groningen. Deze gerenommeerde onderwijsinstituten eren studenten, oud-studenten en medewerkers die op de Olympische Spelen actief zijn geweest in combinatie met hun studie/werk bij één van beide onderwijsinstituten. Ze krijgen een plekje op de in 2012 geïntroduceerde Olympische Wand in het universitair sportcentrum op de Zernike Campus. Na de Zomerspelen van vorig jaar en de Winterspelen van begin dit jaar wordt de Olympische Wand op 17 juni uitgebreid met de volgende topsporters: Xandra Velzeboer (shorttrack), Caroline Groot (parabaanwielrennen), Inger Smits (handbal), Ymkje Clevering (roeien) en Leonie van Vliet (atletiek) namens de RUG en Sanne in 't Hof (schaatsen), Ellia Smeding (schaatsen, onder de vlag van Groot Brittannië), Eythora Thorsdottir (turnen) en Dennis Veenker (bobslee) namens de Hanze.    

Tot slot ook nog een trieste melding. Jannes Neinhuis is, nota bene een dag voor zijn 78ste verjaardag, onverwachts overleden. Hij was jarenlang Mister Zaterdagvoetbal bij het Nieuwsblad van het Noorden, waar hij wekelijks met grote punctualiteit de overzichten van de hoogste klassen voor zijn redactionele rekening nam. Geen doelpuntenmaker of hij werd minimaal een keer geverifieerd. Daardoor scoorden zijn rubrieken de hoogste graad van betrouwbaarheid. 

zondag 20 februari 2022

Derde Helft (369)

 De Olympische prijzen zijn verdeeld in Peking en dat zijn er voor Nederland aanmerkelijk minder geworden dan de heren Elmer Sterken en Fabian ten Kate van de Groninger Rijksuniversiteit hadden aangekondigd. Beide heren hebben van voorspellen hun eigen sport gemaakt, maar dit keer hebben ze hun reputatie toch ietwat te grabbel gegooid. Sterken en Ten Kate, de vader van oud-hardloper Marti ten Kate, hebben er - blijkt nu - een veel te optimistisch rekenmodel op losgelaten. Zij  voorzagen een nog nimmer vertoonde stortvloed aan winterse medailles voor de Oranjeklanten. Liefst 25 in totaal, waarmee het record van vier jaar geleden royaal zou worden verbroken. Toen, in het Koreaanse Pyeongchang, bleef de teller staan op 20 stuks. In Peking zijn dat er 'maar' 17 geworden. Ook qua gouden plakken kwam het er niet uit. Dat werden er acht, waar Sterken en Ten Kate op tien uitkwamen.  Ook bij het zilver (6) en brons (9) zaten beide econometristen er naast. In deze categorieën moesten' we' het doen met respectievelijk vijf en vier.

Kortom, volgende keer beter heren. Zet de rekenmodellen richting Parijs 1924 maar weer uit. 

Het waren vooral de vrouwen die met twaalf medailles (6x goud) Nederland naar een zesde plek op de medaillespiegel stuwden. Onze mannen veroverden er vijf. Waarmee nog maar eens weer is bewezen dat ons land wereldtop in de vrouwensport en dat heeft weer te maken dat we hier qua emancipatie toch een stuk verder zijn dan in de meeste andere landen. 

De Groninger schaatsstatisticus Taeke Plas stelt op Facebook dat de mannensectie in Peking twee gouden kansen heeft laten liggen op zowel de achtervolging als de massastart. In zijn optiek had Sven Kramer op deze onderdelen niets te zoeken. Plas: "De bond had deze grote kampioen tegen zijn eigen eerzucht moeten beschermen. Dat heb ik direct na de samenstelling van de ploeg al gezegd. Hier had niet Kramer, maar specialist Bart Hoolwerf moeten staan. (...) Iedereen heeft kunnen zien dat Kramer niet in staat was de race tot een goed einde te brengen. Dat had Bart Hoolwerf wél gekund. Jammer dat de KNSB heeft gezorgd voor de ontluistering van een groot kampioen."

Ook opmerkelijk dat Groningen en Drenthe geen sporters konden afvaardigen naar deze Winterspelen. Eén van de oorzaken is een een geleidelijk aan slechter wordend topsportklimaat in deze regio. In Drenthe, dat in het verleden met Jan Bols, Piet Kleine en Jan de Vries schaatsers van internationale allure heeft voortgebracht, heeft dat ongetwijfeld mede te maken met de sluiting van de kunstijsbaan in Assen. En nu het Hoogeveense alternatief van de baan is, lijkt een opleving van de schaatssport in Drenthe in de toekomst ver weg. In Groningen (dat in Marianne Timmer, Renate Groenewold en Gerard Kemkers scheuvelende visitekaartjes had) is wel kunstijs, maar desondanks ontbreekt het hier zo zoetjes aan ook aan een topsportcultuur. Oud-schaatser Yuri Solinger heeft het enkele jaren nog wel geprobeerd met een serieuze schaatsacademie, maar de man uit Wehe den Hoorn raakte verstrikt in zijn zakelijke tekortkomingen en dat was tevens de doodsteek voor zijn opleidingsinstituut. En een Tjaart Eisses hebben we hier ook niet meer. Wellicht dat de gebroeders Erwin en Martin ten Hove, trainers van de IKO-ploeg, zich eens gaan richten op de herontwikkeling van het noordelijke topschaatsen. Milaan (2026) roept ons, heren. 

Bij gebrek aan noordelijke Olympiërs wringen onze regionale media zich in de meest kromme bochten om een schaatser c.q. shorttracker een Groningse signatuur aan te meten. Zo word met name Marcel Bosker door RTV Noord - en iets mindere mate door het Dagblad van het Noorden - omarmd als Groninger. Die jongen is geboren en getogen in Zwitserland, heeft een blauwe maandag in Ten Boer onderdak gevonden en woont al jaren in Heerenveen. Maar ja, zijn vader Ronald is een Groninger (oet Loppersum) en dus is er een nogal vergezochte link. Gek genoeg maakt RTV Drenthe daar dan weer geen gebruik van, want de moeder van Bosker - geboren Henriët van der Meer - is een Drentse wier wieg stond aan de Smildervaart.

De nestor van de Groninger sportjournalistiek, Jan A. van der Veen,  kan er trouwens ook wat van. Hij vindt Suzanne Schulting, de vaderlandse shorttrackkoningin, een Gronings wicht is hoewel ze in het Friese dorp Tijnje woont. Jan A. legt dat als volgt uit: ''Suzanne heeft Groningse roots. Zij is in het UMCG ter wereld gekomen in de tijd dat haar vader Jan trainer was bij SC Veendam. Het gezin woonde toen in Hoogezand, waar Suzanne haar eerste levensjaren heeft doorgebracht."

Het is maar dat u het weet.


   


maandag 14 februari 2022

Derde Helft (368)

 De Groninger sportwereld is een nieuwe ridder rijker. Het is Roel Boomstra, de dammer die vorige maand voor de derde keer werd gekroond tot wereldkampioen. Reden voor een al veel langer gekroonde heer, ZKH Willem Alexander van Oranje, Boomstra op te nemen in zijn bestand van ridders. De koning liet het bijgaande decorum over aan Groningens burgemeester Koen Schuiling, die hiervoor de chique Coendersborg had uitgekozen. In Schuilings gevolg onder Inge Jongman, de sportwethouder van een stad die zich bepaald niet profileert als topsportminded. Maar als er wat te vieren valt, dan wil er door politiek Groningen nog wel een uurtje voor worden vrijgemaakt. Hoe dan ook, kersvers Stadjer Roel Boomstra was er maar wat blij mee. Tegenover de verslaggever van RTV Noord verwoordde hij zijn gevoelens zo: "'Dammen is natuurlijk niet Olympisch en ik weet dat alle Olympische gouden medaillewinnaars deze ook krijgen, dus het is een hele eer om met deze mensen in een rijtje te staan. Ik had dit totaal niet verwacht, het is een hele leuke en aangename verrassing."

Acht dagen eerder had dezelfde Koen Schuiling een brief ondertekend waarin de gemeente nogmaals de wens negeerde van een andere Groningse sportkampioen, Ranomi Kromowidjojo, die enkele jaren geleden via Twitter liet weten nog wel eens een wedstrijdje in De Papiermolen te willen zwemmen. Dat bericht werd opgepakt door Wim Mensen, voormalig directeur van de Provinciaal Groninger Sportraad. Onder zijn leiding kwam er een initiatiefgroep tot stand, waarin ook de oude zwemclub van Kromo, TriVia, zitting had genomen. Ze bedachten programma's die varieerden in prijs. Duurder als enkele aloude concurrenten van Ranomi, zoals de Zweedse Sarah Sjostrom, zouden worden ingevlogen en goedkopere als er een puur Gronings zwemfeestje van werd gemaakt. Blijkbaar is dat niet goed overgekomen op het departement van wethouder Jongman, want de club van Wim Mensen kreeg te horen dat het al met al veel te duur zou uitpakken. Vanuit de gemeente werd een bedrag van 80.000 euro vastgesteld. Dat konden Schuiling en co. niet trekken. Toen onlangs Ranomi bekendmaakte dat ze ging stoppen met topzwemmen, werd er nog maar eens een poging gewaagd door de heer Mensen, met steun van PVV-kopman Ton van Kesteren. Nu als een passende farewellparty. Het mocht niet baten. Nee was en bleef nee. Wim Mensen is vooral verontwaardigd over de beargumentering van de gemeente in deze: "Die zijn zo krom als een boerenmetworst van Hulst."

Gaan we over naar een andere Groninger wereldtopper, Arjen Robben. De voetballer laat zich, nu het voetballen voorbij is, de laatste jaren steeds meer gelden als een allroundsporter. Zo heeft hij zich al eens gewaagd aan de zwemmarathon Zoutkamp - Groningen. Robben deed dat als lid van een estafetteploeg die op die manier geld genereerde voor het Goede Doel, in dit geval het UMCG Kanker Research Fonds. Ook is hij een fervent beoefenaar van padel, de snel in populariteit stijgende afgeleide van tennis. Hij heeft er zelfs speciaal voor deze liefhebberij een baan achter zijn villa laten aanleggen. Maar Arjen Robben kan ook best aardig schaatsen. In jeugdige Bedumjaren bond hij zijn Noren onder voor tochten over het Botterdaip (Boterdiep), richting Fraamklap, het Bartlehiem van de Noorder Rondritten. Dat schaatsen in hem is inmiddels zodanig gaan kriebelen, dat hij zich in stilte voorbereidt op de Elfstedentocht. Mocht die ooit nog - binnen een halve eeuw - komen, dan is Arjen Robben van de partij in Friesland. Met dank aan Sven Kramer en Erben Wennemars, die hun sportvriend hebben voorgedragen voor het nodige lidmaatschap van de vereniging De Friesche Elfsteden. Robben vertelde het aan Dione de Graaff tijdens een uitzending van Studio Peking. Kijkt u dus niet vreemd op als u Arjen Robben straks op skeelers over de Hoornsedijk ziet flitsen.

Assen behoort tot de middelgrote steden waar al vele jaren geen geregelde topsport, in welke vorm dan ook, valt te beleven. Nou ja, 1x per jaar dan, de Dutch TT. Het is wel een paar keer geprobeerd, met name in het volleybal en ook eventjes in het basketbal, maar zowel Sudosa (volleybal) als NUVA Drenthe (basketbal) hebben het niet gered. Maar let op Asser sportliefhebbers, oude tijden gaan herleven in uw stad. Sudosa (inmiddels al jaren gekoppeld aan Desto) heeft weer ambities richting de top. Als het goed is, maakt het groen-witte vlaggenschip komend seizoen haar rentree in de eredivisie. Dat kan omdat de NeVoBo de toegangseisen voor het hoogste platform naar beneden heeft bijgesteld. Qua spelerspotentieel zijn er geen problemen, want dank zij de bij leven al legendarisch opleider Rita Buikema is Sudosa-Desto altijd een veel beviste vijver voor jeugdig talent geweest. Vooral wat de dames betreft. De club heeft in de loop der jaren flink wat internationals voortgebracht, zoals Els Mulder-Kruims, Carina Hiemink, Eline Wiltens-Braaksma, Jacqueline Huiszoon en Jolanda Elshof. Momenteel is er ook weer volop kwaliteit te zien op de nieuwe speelvloer in het Nassaucollege. Vandaar de doelstelling Assen weer eens topvolleybal voor te schotelen. 

Met de dreigende sluiting van de kazerne in Assen, verdwijnt er ook een hoofdstuk(je) militaire sporthistorie uit de Drentse hoofdstad. Want er werd door het 43ste pantserinfanterie bataljon, dat jarenlang aan de Vaart ZZ was gelegerd, ook veel aan sport gedaan. Onder aanvoering van de nogal fanatieke luitenant P.J. Rommelse en sergeant der eerste klasse Lou Claassens, de latere verzorger van de Veendammer voetbalprofs, werden er allerlei sportwedstrijden georganiseerd. Een voetbalwedstrijdje hier, een veld- dan bosloopje daar en na de opening van de kunstijsbaan in 1971 ook nog schaatstoernooien. Ik mocht het allemaal verslaan als beginnend verslaggever van het Nieuwsblad van het Noorden en heb zelfs, samen met Piet Fransen zaliger, een keertje als gastspeler van de garnizoensploeg mee mogen voetballen tegen de SV Halen. De uitslag staat me niet meer bij, wel dat Piet was tevreden over mijn spel. Zo'n herinnering blijft je altijd bij.





 

zondag 6 februari 2022

Derde Helft (367)

Het was opmerkelijk nieuws, dat de firma Courage Events afgelopen week naar buiten bracht. De Ronde van Groningen, de enige wielerklassieker van de provincie, wordt dit jaar ingekaderd als etappe in Olympia's Tour door Nederland, de oudste etappekoers van ons land. Anno 1909. Dat brengt wel een aantal wijzigingen met zich mee. Zo heeft waterontharder Amysof het commerciële patronaat over de Groningers koers op zich genomen en dat betekent dat het epicentrum van Uithuizen naar Leek wordt geplaatst. Daar is Amysoft gevestigd, vandaar. Het mes snijdt voor organisator Thijs Rondhuis aan twee kanten. Enerzijds heeft hij met Amysoft een dringend gewenste sponsor van de Ronde van Groningen kunnen vinden en met die Groninger etappe - de derde, op 19 maart - verlicht hij ook de zorgen om de deze internationale koers voor beloften (tot 23 jaar) in de benen te houden. Daarmee houdt Rondhuis een van oorsprong Amsterdams wielerinstituut overeind, want deze koers was jarenlang het vissitekaartje van Olympia, de oudste wielerclub van de hoofdstad. Voor Groningen is de bijvangst dat haar klassieker een mooie upgrading krijgt, want er komen nu ook sterke renners uit het buitenland aan het vertrek. 

Amysoft, een familiebedrijf van de van oorsprong Grootegaster zakendynastie Zuidema, mag zich zich onderhand wel een koningssponsor van de noordelijke sportwereld noemen. Deze specialist in waterontharding (goed voor uw koffieapparaten, verwarmingselementen en kranen) staat op de shirts van de basketbalclub Donar, de volleybalclub Lycurgus en de zaalvoetbalclub Leekster Eagles. Daarnaast is het ook nog eens de naamgevende sponsor van de traditionele wielermeerdaagse Noordenveld-Westerkwartier en is Amysoft lid van de businessclub van de VV Gorecht, de ambitieuze zaterdagclub in Haren. En nu dus ook nog eventjes van de Ronde van Groningen, ook al een pronkjuweel in de Groninger sportscene.   

Er is een bijzonder sportboek op de markt gebracht. Het heeft als titel Golazo en telt maar liefst 600 bladzijden. En dat over één onderwerp: Spaans voetbal. En dan moet u niet alleen denken aan Real Madrid, Barcelona, Valencia en Sevilla. Nee, de schrijver heeft niet minder 212 Spaanse voetbalclubs behandeld. Grote (uiteraard), maar ook kleine. De producent, Liam Borchers te Haren, is ook al een bijzonder iemand. Hij is nog maar 17 lentes jong en is ook niet eens een echt voetbaldier. Hij heeft wel een paar jaar gevoetbald bij Amicitia VMC, maar toen hij 15 werd, schakelde hij over op taekwondo wat betreft actief sporten. Het voetbal bleef hem echter wel anderszins boeien. Maar dan als analyticus. Liam: "Ik analyseerde van alles. Opstellingen, speelstijl en tactieken." En als student Europese Talen en Cultuur is hij zich op enig moment bovenmatig voor het Spaanse voetbal gaan interesseren. Via internet is hij bij 212 clubs langs wezen surfen. Wat hij er van opstak heeft hij dus in boekvorm gegoten en in beperkte vorm laten drukken. Eén ervan heeft hij naar Sierd de Vos verstuurd, de Grote Kenner van het Spaanse voetbal bij Ziggo Sport en - voor de ouderen - oud-speaker van Eurovoetbal. El Sierd was er behoorlijk van onder de indruk. Mede daarom heeft Liam het aangedurfd het boek voor 39.95 euro op de boekenmarkt te brengen. Het ligt onder meer bij de Bruna en is via Bolcom te bestellen.

Sjors Beukeboom uit Paterswolde is ook een jonkie die geen initiatief uit de weg gaat. De voormalige junior-verslaggever van het Dagblad van het Noorden heeft momenteel zijn draai gevonden in het professionele wielerpeloton. Niet als renner, maar als persvoorlichter. Hij doet dit werk in dienst van de worldtourploeg  Israel Start Up Nation, waar viervoudig Tourwinnaar Chris Froome - tot dusver vergeefs - op zoek is naar zijn vroegere topvorm. Veel tijd heeft hij niet meer, want de Brit is al 36 jaar. Beukeboom meldt dat de hoop op een grootse triomf nog niet is verdwenen bij Froome: "Hij gelooft er nog heilig in. Ik zie ook wel dat hij er ook heel hard voor werkt, maar of het hem gaat lukken is afwachten." Voor Sjors Beukeboom gaat het seizoen 13 februari los , als het startschot valt voor de Ronde van de Provence

Over twee jaar - in 2024 - bestaat het professionele voetbal in Nederland 70 jaar. Daar zal ongetwijfeld de nodige aandacht aan worden besteed. Ook door schrijver dezes, die druk doende is met het in de steigers zetten van een boek dat als titel krijgt: 70 jaar profvoetbal in Stad en Ommeland. De tragiek van het Groninger profvoetbal is dat alle Groninger clubs van het eerste uur dit avontuur in het betaalde voetbal - Be Quick, GVAV, Oosterparkers, Velocitas en Veendam - niet hebben overleefd. Daar is veel over te schrijven vanuit historisch perspectief. Wat ik nog wel zou willen raadplegen is een jubileumboek van Oosterparkers (85 jaar), uitgegeven in 2007. Een oproep via Twitter heeft (nog) niets opgeleverd. Daarom maar eens via deze weg geprobeerd. Wie heeft voor mij dat boek ter inzage?